Loading
Mahabharata 12.329.33
अथ शची दुःखशोकार्ता भर्तृदर्शनलालसा नहुषभयगृहीता बृहस्पतिमुपागच्छत्स च तामभिगतां दृष्ट्वैव ध्यानं प्रविश्य भर्तृकार्यतत्परां ज्ञात्वा बृहस्पतिरुवाचअनेनैव व्रतेन तपसा चान्विता देवीं वरदामुपश्रुतिमाह्वयसा तवेन्द्रं दर्शयिष्यतीति
atha śacī duḥkhaśokārtā bhartṛdarśanalālasā nahuṣabhayagṛhītā bṛhaspatimupāgacchatsa ca tāmabhigatāṃ dṛṣṭvaiva dhyānaṃ praviśya bhartṛkāryatatparāṃ jñātvā bṛhaspatiruvācaanenaiva vratena tapasā cānvitā devīṃ varadāmupaśrutimāhvayasā tavendraṃ darśayiṣyatīti
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book