Mahabharata 12.329.35

तामिन्द्रः पत्नीं कृशां ग्लानां च दृष्ट्वा चिन्तयां बभूवअहो मम महद्दुःखमिदमद्योपगतम्नष्टं हि मामियमन्विष्योपागमद्दुःखार्तेतितामिन्द्र उवाच कथं वर्तयसीतिसा तमुवाचनहुषो मामाह्वयतिकालश्चास्य मया कृत इति

tāmindraḥ patnīṃ kṛśāṃ glānāṃ ca dṛṣṭvā cintayāṃ babhūvaaho mama mahadduḥkhamidamadyopagatamnaṣṭaṃ hi māmiyamanviṣyopāgamadduḥkhārtetitāmindra uvāca kathaṃ vartayasītisā tamuvācanahuṣo māmāhvayatikālaścāsya mayā kṛta iti

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.