Parva.Adhyaya 12.330

श्रीभगवानुवाचसूर्याचन्द्रमसौ शश्वत्केशैर्मे अंशुसंज्ञितैःबोधयंस्तापयंश्चैव जगदुत्तिष्ठतः पृथक्

śrībhagavānuvācasūryācandramasau śaśvatkeśairme aṃśusaṃjñitaiḥbodhayaṃstāpayaṃścaiva jagaduttiṣṭhataḥ pṛthak

बोधनात्तापनाच्चैव जगतो हर्षणं भवेत्अग्नीषोमकृतैरेभिः कर्मभिः पाण्डुनन्दनहृषीकेशोऽहमीशानो वरदो लोकभावनः

bodhanāttāpanāccaiva jagato harṣaṇaṃ bhavetagnīṣomakṛtairebhiḥ karmabhiḥ pāṇḍunandanahṛṣīkeśo'hamīśāno varado lokabhāvanaḥ

इडोपहूतयोगेन हरे भागं क्रतुष्वहम्वर्णश्च मे हरिश्रेष्ठस्तस्माद्धरिरहं स्मृतः

iḍopahūtayogena hare bhāgaṃ kratuṣvahamvarṇaśca me hariśreṣṭhastasmāddharirahaṃ smṛtaḥ

धाम सारो हि लोकानामृतं चैव विचारितम्ऋतधामा ततो विप्रैः सत्यश्चाहं प्रकीर्तितः

dhāma sāro hi lokānāmṛtaṃ caiva vicāritamṛtadhāmā tato vipraiḥ satyaścāhaṃ prakīrtitaḥ

नष्टां च धरणीं पूर्वमविन्दं वै गुहागताम्गोविन्द इति मां देवा वाग्भिः समभितुष्टुवुः

naṣṭāṃ ca dharaṇīṃ pūrvamavindaṃ vai guhāgatāmgovinda iti māṃ devā vāgbhiḥ samabhituṣṭuvuḥ

शिपिविष्टेति चाख्यायां हीनरोमा च यो भवेत्तेनाविष्टं हि यत्किंचिच्छिपिविष्टं हि तत्स्मृतम्

śipiviṣṭeti cākhyāyāṃ hīnaromā ca yo bhavettenāviṣṭaṃ hi yatkiṃcicchipiviṣṭaṃ hi tatsmṛtam

यास्को मामृषिरव्यग्रो नैकयज्ञेषु गीतवान्शिपिविष्ट इति ह्यस्माद्गुह्यनामधरो ह्यहम्

yāsko māmṛṣiravyagro naikayajñeṣu gītavānśipiviṣṭa iti hyasmādguhyanāmadharo hyaham

स्तुत्वा मां शिपिविष्टेति यास्को ऋषिरुदारधीःमत्प्रसादादधो नष्टं निरुक्तमभिजग्मिवान्

stutvā māṃ śipiviṣṭeti yāsko ṛṣirudāradhīḥmatprasādādadho naṣṭaṃ niruktamabhijagmivān

न हि जातो न जायेऽहं न जनिष्ये कदाचनक्षेत्रज्ञः सर्वभूतानां तस्मादहमजः स्मृतः

na hi jāto na jāye'haṃ na janiṣye kadācanakṣetrajñaḥ sarvabhūtānāṃ tasmādahamajaḥ smṛtaḥ

नोक्तपूर्वं मया क्षुद्रमश्लीलं वा कदाचनऋता ब्रह्मसुता सा मे सत्या देवी सरस्वती

noktapūrvaṃ mayā kṣudramaślīlaṃ vā kadācanaṛtā brahmasutā sā me satyā devī sarasvatī

सच्चासच्चैव कौन्तेय मयावेशितमात्मनिपौष्करे ब्रह्मसदने सत्यं मामृषयो विदुः

saccāsaccaiva kaunteya mayāveśitamātmanipauṣkare brahmasadane satyaṃ māmṛṣayo viduḥ

सत्त्वान्न च्युतपूर्वोऽहं सत्त्वं वै विद्धि मत्कृतम्जन्मनीहाभवत्सत्त्वं पौर्विकं मे धनंजय

sattvānna cyutapūrvo'haṃ sattvaṃ vai viddhi matkṛtamjanmanīhābhavatsattvaṃ paurvikaṃ me dhanaṃjaya

निराशीःकर्मसंयुक्तं सात्वतं मां प्रकल्पयसात्वतज्ञानदृष्टोऽहं सात्वतः सात्वतां पतिः

nirāśīḥkarmasaṃyuktaṃ sātvataṃ māṃ prakalpayasātvatajñānadṛṣṭo'haṃ sātvataḥ sātvatāṃ patiḥ

कृषामि मेदिनीं पार्थ भूत्वा कार्ष्णायसो महान्कृष्णो वर्णश्च मे यस्मात्तस्मात्कृष्णोऽहमर्जुन

kṛṣāmi medinīṃ pārtha bhūtvā kārṣṇāyaso mahānkṛṣṇo varṇaśca me yasmāttasmātkṛṣṇo'hamarjuna

मया संश्लेषिता भूमिरद्भिर्व्योम च वायुनावायुश्च तेजसा सार्धं वैकुण्ठत्वं ततो मम

mayā saṃśleṣitā bhūmiradbhirvyoma ca vāyunāvāyuśca tejasā sārdhaṃ vaikuṇṭhatvaṃ tato mama

निर्वाणं परमं सौख्यं धर्मोऽसौ पर उच्यतेतस्मान्न च्युतपूर्वोऽहमच्युतस्तेन कर्मणा

nirvāṇaṃ paramaṃ saukhyaṃ dharmo'sau para ucyatetasmānna cyutapūrvo'hamacyutastena karmaṇā

पृथिवीनभसी चोभे विश्रुते विश्वलौकिकेतयोः संधारणार्थं हि मामधोक्षजमञ्जसा

pṛthivīnabhasī cobhe viśrute viśvalaukiketayoḥ saṃdhāraṇārthaṃ hi māmadhokṣajamañjasā

निरुक्तं वेदविदुषो ये च शब्दार्थचिन्तकाःते मां गायन्ति प्राग्वंशे अधोक्षज इति स्थितिः

niruktaṃ vedaviduṣo ye ca śabdārthacintakāḥte māṃ gāyanti prāgvaṃśe adhokṣaja iti sthitiḥ

शब्द एकमतैरेष व्याहृतः परमर्षिभिःनान्यो ह्यधोक्षजो लोके ऋते नारायणं प्रभुम्

śabda ekamataireṣa vyāhṛtaḥ paramarṣibhiḥnānyo hyadhokṣajo loke ṛte nārāyaṇaṃ prabhum

घृतं ममार्चिषो लोके जन्तूनां प्राणधारणम्घृतार्चिरहमव्यग्रैर्वेदज्ञैः परिकीर्तितः

ghṛtaṃ mamārciṣo loke jantūnāṃ prāṇadhāraṇamghṛtārcirahamavyagrairvedajñaiḥ parikīrtitaḥ

त्रयो हि धातवः ख्याताः कर्मजा इति च स्मृताःपित्तं श्लेष्मा च वायुश्च एष संघात उच्यते

trayo hi dhātavaḥ khyātāḥ karmajā iti ca smṛtāḥpittaṃ śleṣmā ca vāyuśca eṣa saṃghāta ucyate

एतैश्च धार्यते जन्तुरेतैः क्षीणैश्च क्षीयतेआयुर्वेदविदस्तस्मात्त्रिधातुं मां प्रचक्षते

etaiśca dhāryate janturetaiḥ kṣīṇaiśca kṣīyateāyurvedavidastasmāttridhātuṃ māṃ pracakṣate

वृषो हि भगवान्धर्मः ख्यातो लोकेषु भारतनैघण्टुकपदाख्यातं विद्धि मां वृषमुत्तमम्

vṛṣo hi bhagavāndharmaḥ khyāto lokeṣu bhāratanaighaṇṭukapadākhyātaṃ viddhi māṃ vṛṣamuttamam

कपिर्वराहः श्रेष्ठश्च धर्मश्च वृष उच्यतेतस्माद्वृषाकपिं प्राह कश्यपो मां प्रजापतिः

kapirvarāhaḥ śreṣṭhaśca dharmaśca vṛṣa ucyatetasmādvṛṣākapiṃ prāha kaśyapo māṃ prajāpatiḥ

न चादिं न मध्यं तथा नैव चान्तं; कदाचिद्विदन्ते सुराश्चासुराश्चअनाद्यो ह्यमध्यस्तथा चाप्यनन्तः; प्रगीतोऽहमीशो विभुर्लोकसाक्षी

na cādiṃ na madhyaṃ tathā naiva cāntaṃ; kadācidvidante surāścāsurāścaanādyo hyamadhyastathā cāpyanantaḥ; pragīto'hamīśo vibhurlokasākṣī

शुचीनि श्रवणीयानि शृणोमीह धनंजयन च पापानि गृह्णामि ततोऽहं वै शुचिश्रवाः

śucīni śravaṇīyāni śṛṇomīha dhanaṃjayana ca pāpāni gṛhṇāmi tato'haṃ vai śuciśravāḥ

एकशृङ्गः पुरा भूत्वा वराहो दिव्यदर्शनःइमामुद्धृतवान्भूमिमेकशृङ्गस्ततो ह्यहम्

ekaśṛṅgaḥ purā bhūtvā varāho divyadarśanaḥimāmuddhṛtavānbhūmimekaśṛṅgastato hyaham

तथैवासं त्रिककुदो वाराहं रूपमास्थितःत्रिककुत्तेन विख्यातः शरीरस्य तु मापनात्

tathaivāsaṃ trikakudo vārāhaṃ rūpamāsthitaḥtrikakuttena vikhyātaḥ śarīrasya tu māpanāt

विरिञ्च इति यः प्रोक्तः कपिलज्ञानचिन्तकैःस प्रजापतिरेवाहं चेतनात्सर्वलोककृत्

viriñca iti yaḥ proktaḥ kapilajñānacintakaiḥsa prajāpatirevāhaṃ cetanātsarvalokakṛt

विद्यासहायवन्तं मामादित्यस्थं सनातनम्कपिलं प्राहुराचार्याः सांख्या निश्चितनिश्चयाः

vidyāsahāyavantaṃ māmādityasthaṃ sanātanamkapilaṃ prāhurācāryāḥ sāṃkhyā niścitaniścayāḥ

हिरण्यगर्भो द्युतिमानेष यश्छन्दसि स्तुतःयोगैः संपूज्यते नित्यं स एवाहं विभुः स्मृतः

hiraṇyagarbho dyutimāneṣa yaśchandasi stutaḥyogaiḥ saṃpūjyate nityaṃ sa evāhaṃ vibhuḥ smṛtaḥ

एकविंशतिशाखं च ऋग्वेदं मां प्रचक्षतेसहस्रशाखं यत्साम ये वै वेदविदो जनाःगायन्त्यारण्यके विप्रा मद्भक्तास्तेऽपि दुर्लभाः

ekaviṃśatiśākhaṃ ca ṛgvedaṃ māṃ pracakṣatesahasraśākhaṃ yatsāma ye vai vedavido janāḥgāyantyāraṇyake viprā madbhaktāste'pi durlabhāḥ

षट्पञ्चाशतमष्टौ च सप्तत्रिंशतमित्युतयस्मिञ्शाखा यजुर्वेदे सोऽहमाध्वर्यवे स्मृतः

ṣaṭpañcāśatamaṣṭau ca saptatriṃśatamityutayasmiñśākhā yajurvede so'hamādhvaryave smṛtaḥ

पञ्चकल्पमथर्वाणं कृत्याभिः परिबृंहितम्कल्पयन्ति हि मां विप्रा अथर्वाणविदस्तथा

pañcakalpamatharvāṇaṃ kṛtyābhiḥ paribṛṃhitamkalpayanti hi māṃ viprā atharvāṇavidastathā

शाखाभेदाश्च ये केचिद्याश्च शाखासु गीतयःस्वरवर्णसमुच्चाराः सर्वांस्तान्विद्धि मत्कृतान्

śākhābhedāśca ye kecidyāśca śākhāsu gītayaḥsvaravarṇasamuccārāḥ sarvāṃstānviddhi matkṛtān

यत्तद्धयशिरः पार्थ समुदेति वरप्रदम्सोऽहमेवोत्तरे भागे क्रमाक्षरविभागवित्

yattaddhayaśiraḥ pārtha samudeti varapradamso'hamevottare bhāge kramākṣaravibhāgavit

रामादेशितमार्गेण मत्प्रसादान्महात्मनापाञ्चालेन क्रमः प्राप्तस्तस्माद्भूतात्सनातनात्बाभ्रव्यगोत्रः स बभौ प्रथमः क्रमपारगः

rāmādeśitamārgeṇa matprasādānmahātmanāpāñcālena kramaḥ prāptastasmādbhūtātsanātanātbābhravyagotraḥ sa babhau prathamaḥ kramapāragaḥ

नारायणाद्वरं लब्ध्वा प्राप्य योगमनुत्तमम्क्रमं प्रणीय शिक्षां च प्रणयित्वा स गालवः

nārāyaṇādvaraṃ labdhvā prāpya yogamanuttamamkramaṃ praṇīya śikṣāṃ ca praṇayitvā sa gālavaḥ

कण्डरीकोऽथ राजा च ब्रह्मदत्तः प्रतापवान्जातीमरणजं दुःखं स्मृत्वा स्मृत्वा पुनः पुनःसप्तजातिषु मुख्यत्वाद्योगानां संपदं गतः

kaṇḍarīko'tha rājā ca brahmadattaḥ pratāpavānjātīmaraṇajaṃ duḥkhaṃ smṛtvā smṛtvā punaḥ punaḥsaptajātiṣu mukhyatvādyogānāṃ saṃpadaṃ gataḥ

पुराहमात्मजः पार्थ प्रथितः कारणान्तरेधर्मस्य कुरुशार्दूल ततोऽहं धर्मजः स्मृतः

purāhamātmajaḥ pārtha prathitaḥ kāraṇāntaredharmasya kuruśārdūla tato'haṃ dharmajaḥ smṛtaḥ

नरनारायणौ पूर्वं तपस्तेपतुरव्ययम्धर्मयानं समारूढौ पर्वते गन्धमादने

naranārāyaṇau pūrvaṃ tapastepaturavyayamdharmayānaṃ samārūḍhau parvate gandhamādane

तत्कालसमयं चैव दक्षयज्ञो बभूव हन चैवाकल्पयद्भागं दक्षो रुद्रस्य भारत

tatkālasamayaṃ caiva dakṣayajño babhūva hana caivākalpayadbhāgaṃ dakṣo rudrasya bhārata

ततो दधीचिवचनाद्दक्षयज्ञमपाहरत्ससर्ज शूलं क्रोधेन प्रज्वलन्तं मुहुर्मुहुः

tato dadhīcivacanāddakṣayajñamapāharatsasarja śūlaṃ krodhena prajvalantaṃ muhurmuhuḥ

तच्छूलं भस्मसात्कृत्वा दक्षयज्ञं सविस्तरम्आवयोः सहसागच्छद्बदर्याश्रममन्तिकात्वेगेन महता पार्थ पतन्नारायणोरसि

tacchūlaṃ bhasmasātkṛtvā dakṣayajñaṃ savistaramāvayoḥ sahasāgacchadbadaryāśramamantikātvegena mahatā pārtha patannārāyaṇorasi

ततः स्वतेजसाविष्टाः केशा नारायणस्य हबभूवुर्मुञ्जवर्णास्तु ततोऽहं मुञ्जकेशवान्

tataḥ svatejasāviṣṭāḥ keśā nārāyaṇasya hababhūvurmuñjavarṇāstu tato'haṃ muñjakeśavān

तच्च शूलं विनिर्धूतं हुंकारेण महात्मनाजगाम शंकरकरं नारायणसमाहतम्

tacca śūlaṃ vinirdhūtaṃ huṃkāreṇa mahātmanājagāma śaṃkarakaraṃ nārāyaṇasamāhatam

अथ रुद्र उपाधावत्तावृषी तपसान्वितौतत एनं समुद्धूतं कण्ठे जग्राह पाणिनानारायणः स विश्वात्मा तेनास्य शितिकण्ठता

atha rudra upādhāvattāvṛṣī tapasānvitautata enaṃ samuddhūtaṃ kaṇṭhe jagrāha pāṇinānārāyaṇaḥ sa viśvātmā tenāsya śitikaṇṭhatā

अथ रुद्रविघातार्थमिषीकां जगृहे नरःमन्त्रैश्च संयुयोजाशु सोऽभवत्परशुर्महान्

atha rudravighātārthamiṣīkāṃ jagṛhe naraḥmantraiśca saṃyuyojāśu so'bhavatparaśurmahān

क्षिप्तश्च सहसा रुद्रे खण्डनं प्राप्तवांस्तदाततोऽहं खण्डपरशुः स्मृतः परशुखण्डनात्

kṣiptaśca sahasā rudre khaṇḍanaṃ prāptavāṃstadātato'haṃ khaṇḍaparaśuḥ smṛtaḥ paraśukhaṇḍanāt

अर्जुन उवाच · arjuna uvāca

अस्मिन्युद्धे तु वार्ष्णेय त्रैलोक्यमथने तदाजयं कः प्राप्तवांस्तत्र शंसैतन्मे जनार्दन

asminyuddhe tu vārṣṇeya trailokyamathane tadājayaṃ kaḥ prāptavāṃstatra śaṃsaitanme janārdana

श्रीभगवानुवाचतयोः संलग्नयोर्युद्धे रुद्रनारायणात्मनोःउद्विग्नाः सहसा कृत्स्ना लोकाः सर्वेऽभवंस्तदा

śrībhagavānuvācatayoḥ saṃlagnayoryuddhe rudranārāyaṇātmanoḥudvignāḥ sahasā kṛtsnā lokāḥ sarve'bhavaṃstadā

नागृह्णात्पावकः शुभ्रं मखेषु सुहुतं हविःवेदा न प्रतिभान्ति स्म ऋषीणां भावितात्मनाम्

nāgṛhṇātpāvakaḥ śubhraṃ makheṣu suhutaṃ haviḥvedā na pratibhānti sma ṛṣīṇāṃ bhāvitātmanām

देवान्रजस्तमश्चैव समाविविशतुस्तदावसुधा संचकम्पेऽथ नभश्च विपफाल ह

devānrajastamaścaiva samāviviśatustadāvasudhā saṃcakampe'tha nabhaśca vipaphāla ha

निष्प्रभाणि च तेजांसि ब्रह्मा चैवासनाच्च्युतःअगाच्छोषं समुद्रश्च हिमवांश्च व्यशीर्यत

niṣprabhāṇi ca tejāṃsi brahmā caivāsanāccyutaḥagācchoṣaṃ samudraśca himavāṃśca vyaśīryata

तस्मिन्नेवं समुत्पन्ने निमित्ते पाण्डुनन्दनब्रह्मा वृतो देवगणैरृषिभिश्च महात्मभिःआजगामाशु तं देशं यत्र युद्धमवर्तत

tasminnevaṃ samutpanne nimitte pāṇḍunandanabrahmā vṛto devagaṇairṛṣibhiśca mahātmabhiḥājagāmāśu taṃ deśaṃ yatra yuddhamavartata

साञ्जलिप्रग्रहो भूत्वा चतुर्वक्त्रो निरुक्तगःउवाच वचनं रुद्रं लोकानामस्तु वै शिवम्न्यस्यायुधानि विश्वेश जगतो हितकाम्यया

sāñjalipragraho bhūtvā caturvaktro niruktagaḥuvāca vacanaṃ rudraṃ lokānāmastu vai śivamnyasyāyudhāni viśveśa jagato hitakāmyayā

यदक्षरमथाव्यक्तमीशं लोकस्य भावनम्कूटस्थं कर्तृनिर्द्वंद्वमकर्तेति च यं विदुः

yadakṣaramathāvyaktamīśaṃ lokasya bhāvanamkūṭasthaṃ kartṛnirdvaṃdvamakarteti ca yaṃ viduḥ

व्यक्तिभावगतस्यास्य एका मूर्तिरियं शिवानरो नारायणश्चैव जातौ धर्मकुलोद्वहौ

vyaktibhāvagatasyāsya ekā mūrtiriyaṃ śivānaro nārāyaṇaścaiva jātau dharmakulodvahau

तपसा महता युक्तौ देवश्रेष्ठौ महाव्रतौअहं प्रसादजस्तस्य कस्मिंश्चित्कारणान्तरेत्वं चैव क्रोधजस्तात पूर्वसर्गे सनातनः

tapasā mahatā yuktau devaśreṣṭhau mahāvratauahaṃ prasādajastasya kasmiṃścitkāraṇāntaretvaṃ caiva krodhajastāta pūrvasarge sanātanaḥ

मया च सार्धं वरदं विबुधैश्च महर्षिभिःप्रसादयाशु लोकानां शान्तिर्भवतु माचिरम्

mayā ca sārdhaṃ varadaṃ vibudhaiśca maharṣibhiḥprasādayāśu lokānāṃ śāntirbhavatu māciram

ब्रह्मणा त्वेवमुक्तस्तु रुद्रः क्रोधाग्निमुत्सृजन्प्रसादयामास ततो देवं नारायणं प्रभुम्शरणं च जगामाद्यं वरेण्यं वरदं हरिम्

brahmaṇā tvevamuktastu rudraḥ krodhāgnimutsṛjanprasādayāmāsa tato devaṃ nārāyaṇaṃ prabhumśaraṇaṃ ca jagāmādyaṃ vareṇyaṃ varadaṃ harim

ततोऽथ वरदो देवो जितक्रोधो जितेन्द्रियःप्रीतिमानभवत्तत्र रुद्रेण सह संगतः

tato'tha varado devo jitakrodho jitendriyaḥprītimānabhavattatra rudreṇa saha saṃgataḥ

ऋषिभिर्ब्रह्मणा चैव विबुधैश्च सुपूजितःउवाच देवमीशानमीशः स जगतो हरिः

ṛṣibhirbrahmaṇā caiva vibudhaiśca supūjitaḥuvāca devamīśānamīśaḥ sa jagato hariḥ

यस्त्वां वेत्ति स मां वेत्ति यस्त्वामनु स मामनुनावयोरन्तरं किंचिन्मा ते भूद्बुद्धिरन्यथा

yastvāṃ vetti sa māṃ vetti yastvāmanu sa māmanunāvayorantaraṃ kiṃcinmā te bhūdbuddhiranyathā

अद्य प्रभृति श्रीवत्सः शूलाङ्कोऽयं भवत्वयम्मम पाण्यङ्कितश्चापि श्रीकण्ठस्त्वं भविष्यसि

adya prabhṛti śrīvatsaḥ śūlāṅko'yaṃ bhavatvayammama pāṇyaṅkitaścāpi śrīkaṇṭhastvaṃ bhaviṣyasi

एवं लक्षणमुत्पाद्य परस्परकृतं तदासख्यं चैवातुलं कृत्वा रुद्रेण सहितावृषीतपस्तेपतुरव्यग्रौ विसृज्य त्रिदिवौकसः

evaṃ lakṣaṇamutpādya parasparakṛtaṃ tadāsakhyaṃ caivātulaṃ kṛtvā rudreṇa sahitāvṛṣītapastepaturavyagrau visṛjya tridivaukasaḥ

एष ते कथितः पार्थ नारायणजयो मृधेनामानि चैव गुह्यानि निरुक्तानि च भारतऋषिभिः कथितानीह यानि संकीर्तितानि ते

eṣa te kathitaḥ pārtha nārāyaṇajayo mṛdhenāmāni caiva guhyāni niruktāni ca bhārataṛṣibhiḥ kathitānīha yāni saṃkīrtitāni te

एवं बहुविधै रूपैश्चरामीह वसुंधराम्ब्रह्मलोकं च कौन्तेय गोलोकं च सनातनम्मया त्वं रक्षितो युद्धे महान्तं प्राप्तवाञ्जयम्

evaṃ bahuvidhai rūpaiścarāmīha vasuṃdharāmbrahmalokaṃ ca kaunteya golokaṃ ca sanātanammayā tvaṃ rakṣito yuddhe mahāntaṃ prāptavāñjayam

यस्तु ते सोऽग्रतो याति युद्धे संप्रत्युपस्थितेतं विद्धि रुद्रं कौन्तेय देवदेवं कपर्दिनम्

yastu te so'grato yāti yuddhe saṃpratyupasthitetaṃ viddhi rudraṃ kaunteya devadevaṃ kapardinam

कालः स एव कथितः क्रोधजेति मया तवनिहतांस्तेन वै पूर्वं हतवानसि वै रिपून्

kālaḥ sa eva kathitaḥ krodhajeti mayā tavanihatāṃstena vai pūrvaṃ hatavānasi vai ripūn

अप्रमेयप्रभावं तं देवदेवमुमापतिम्नमस्व देवं प्रयतो विश्वेशं हरमव्ययम्

aprameyaprabhāvaṃ taṃ devadevamumāpatimnamasva devaṃ prayato viśveśaṃ haramavyayam