Loading
Mahabharata 12.330.59
तपसा महता युक्तौ देवश्रेष्ठौ महाव्रतौअहं प्रसादजस्तस्य कस्मिंश्चित्कारणान्तरेत्वं चैव क्रोधजस्तात पूर्वसर्गे सनातनः
tapasā mahatā yuktau devaśreṣṭhau mahāvratauahaṃ prasādajastasya kasmiṃścitkāraṇāntaretvaṃ caiva krodhajastāta pūrvasarge sanātanaḥ
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book