Parva.Adhyaya 12.332

नरनारायणावूचतुःधन्योऽस्यनुगृहीतोऽसि यत्ते दृष्टः स्वयं प्रभुःन हि तं दृष्टवान्कश्चित्पद्मयोनिरपि स्वयम्

naranārāyaṇāvūcatuḥdhanyo'syanugṛhīto'si yatte dṛṣṭaḥ svayaṃ prabhuḥna hi taṃ dṛṣṭavānkaścitpadmayonirapi svayam

अव्यक्तयोनिर्भगवान्दुर्दर्शः पुरुषोत्तमःनारदैतद्धि ते सत्यं वचनं समुदाहृतम्

avyaktayonirbhagavāndurdarśaḥ puruṣottamaḥnāradaitaddhi te satyaṃ vacanaṃ samudāhṛtam

नास्य भक्तैः प्रियतरो लोके कश्चन विद्यतेततः स्वयं दर्शितवान्स्वमात्मानं द्विजोत्तम

nāsya bhaktaiḥ priyataro loke kaścana vidyatetataḥ svayaṃ darśitavānsvamātmānaṃ dvijottama

तपो हि तप्यतस्तस्य यत्स्थानं परमात्मनःन तत्संप्राप्नुते कश्चिदृते ह्यावां द्विजोत्तम

tapo hi tapyatastasya yatsthānaṃ paramātmanaḥna tatsaṃprāpnute kaścidṛte hyāvāṃ dvijottama

या हि सूर्यसहस्रस्य समस्तस्य भवेद्द्युतिःस्थानस्य सा भवेत्तस्य स्वयं तेन विराजता

yā hi sūryasahasrasya samastasya bhaveddyutiḥsthānasya sā bhavettasya svayaṃ tena virājatā

तस्मादुत्तिष्ठते विप्र देवाद्विश्वभुवः पतेःक्षमा क्षमावतां श्रेष्ठ यया भूमिस्तु युज्यते

tasmāduttiṣṭhate vipra devādviśvabhuvaḥ pateḥkṣamā kṣamāvatāṃ śreṣṭha yayā bhūmistu yujyate

तस्माच्चोत्तिष्ठते देवात्सर्वभूतहितो रसःआपो येन हि युज्यन्ते द्रवत्वं प्राप्नुवन्ति च

tasmāccottiṣṭhate devātsarvabhūtahito rasaḥāpo yena hi yujyante dravatvaṃ prāpnuvanti ca

तस्मादेव समुद्भूतं तेजो रूपगुणात्मकम्येन स्म युज्यते सूर्यस्ततो लोकान्विराजते

tasmādeva samudbhūtaṃ tejo rūpaguṇātmakamyena sma yujyate sūryastato lokānvirājate

तस्माद्देवात्समुद्भूतः स्पर्शस्तु पुरुषोत्तमात्येन स्म युज्यते वायुस्ततो लोकान्विवात्यसौ

tasmāddevātsamudbhūtaḥ sparśastu puruṣottamātyena sma yujyate vāyustato lokānvivātyasau

तस्माच्चोत्तिष्ठते शब्दः सर्वलोकेश्वरात्प्रभोःआकाशं युज्यते येन ततस्तिष्ठत्यसंवृतम्

tasmāccottiṣṭhate śabdaḥ sarvalokeśvarātprabhoḥākāśaṃ yujyate yena tatastiṣṭhatyasaṃvṛtam

तस्माच्चोत्तिष्ठते देवात्सर्वभूतगतं मनःचन्द्रमा येन संयुक्तः प्रकाशगुणधारणः

tasmāccottiṣṭhate devātsarvabhūtagataṃ manaḥcandramā yena saṃyuktaḥ prakāśaguṇadhāraṇaḥ

षड्भूतोत्पादकं नाम तत्स्थानं वेदसंज्ञितम्विद्यासहायो यत्रास्ते भगवान्हव्यकव्यभुक्

ṣaḍbhūtotpādakaṃ nāma tatsthānaṃ vedasaṃjñitamvidyāsahāyo yatrāste bhagavānhavyakavyabhuk

ये हि निष्कल्मषा लोके पुण्यपापविवर्जिताःतेषां वै क्षेममध्वानं गच्छतां द्विजसत्तमसर्वलोकतमोहन्ता आदित्यो द्वारमुच्यते

ye hi niṣkalmaṣā loke puṇyapāpavivarjitāḥteṣāṃ vai kṣemamadhvānaṃ gacchatāṃ dvijasattamasarvalokatamohantā ādityo dvāramucyate

आदित्यदग्धसर्वाङ्गा अदृश्याः केनचित्क्वचित्परमाणुभूता भूत्वा तु तं देवं प्रविशन्त्युत

ādityadagdhasarvāṅgā adṛśyāḥ kenacitkvacitparamāṇubhūtā bhūtvā tu taṃ devaṃ praviśantyuta

तस्मादपि विनिर्मुक्ता अनिरुद्धतनौ स्थिताःमनोभूतास्ततो भूयः प्रद्युम्नं प्रविशन्त्युत

tasmādapi vinirmuktā aniruddhatanau sthitāḥmanobhūtāstato bhūyaḥ pradyumnaṃ praviśantyuta

प्रद्युम्नाच्चापि निर्मुक्ता जीवं संकर्षणं तथाविशन्ति विप्रप्रवराः सांख्या भागवतैः सह

pradyumnāccāpi nirmuktā jīvaṃ saṃkarṣaṇaṃ tathāviśanti viprapravarāḥ sāṃkhyā bhāgavataiḥ saha

ततस्त्रैगुण्यहीनास्ते परमात्मानमञ्जसाप्रविशन्ति द्विजश्रेष्ठ क्षेत्रज्ञं निर्गुणात्मकम्सर्वावासं वासुदेवं क्षेत्रज्ञं विद्धि तत्त्वतः

tatastraiguṇyahīnāste paramātmānamañjasāpraviśanti dvijaśreṣṭha kṣetrajñaṃ nirguṇātmakamsarvāvāsaṃ vāsudevaṃ kṣetrajñaṃ viddhi tattvataḥ

समाहितमनस्काश्च नियताः संयतेन्द्रियाःएकान्तभावोपगता वासुदेवं विशन्ति ते

samāhitamanaskāśca niyatāḥ saṃyatendriyāḥekāntabhāvopagatā vāsudevaṃ viśanti te

आवामपि च धर्मस्य गृहे जातौ द्विजोत्तमरम्यां विशालामाश्रित्य तप उग्रं समास्थितौ

āvāmapi ca dharmasya gṛhe jātau dvijottamaramyāṃ viśālāmāśritya tapa ugraṃ samāsthitau

ये तु तस्यैव देवस्य प्रादुर्भावाः सुरप्रियाःभविष्यन्ति त्रिलोकस्थास्तेषां स्वस्तीत्यतो द्विज

ye tu tasyaiva devasya prādurbhāvāḥ surapriyāḥbhaviṣyanti trilokasthāsteṣāṃ svastītyato dvija

विधिना स्वेन युक्ताभ्यां यथापूर्वं द्विजोत्तमआस्थिताभ्यां सर्वकृच्छ्रं व्रतं सम्यक्तदुत्तमम्

vidhinā svena yuktābhyāṃ yathāpūrvaṃ dvijottamaāsthitābhyāṃ sarvakṛcchraṃ vrataṃ samyaktaduttamam

आवाभ्यामपि दृष्टस्त्वं श्वेतद्वीपे तपोधनसमागतो भगवता संजल्पं कृतवान्यथा

āvābhyāmapi dṛṣṭastvaṃ śvetadvīpe tapodhanasamāgato bhagavatā saṃjalpaṃ kṛtavānyathā

सर्वं हि नौ संविदितं त्रैलोक्ये सचराचरेयद्भविष्यति वृत्तं वा वर्तते वा शुभाशुभम्

sarvaṃ hi nau saṃviditaṃ trailokye sacarācareyadbhaviṣyati vṛttaṃ vā vartate vā śubhāśubham

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एतच्छ्रुत्वा तयोर्वाक्यं तपस्युग्रेऽभ्यवर्ततनारदः प्राञ्जलिर्भूत्वा नारायणपरायणः

etacchrutvā tayorvākyaṃ tapasyugre'bhyavartatanāradaḥ prāñjalirbhūtvā nārāyaṇaparāyaṇaḥ

जजाप विधिवन्मन्त्रान्नारायणगतान्बहून्दिव्यं वर्षसहस्रं हि नरनारायणाश्रमे

jajāpa vidhivanmantrānnārāyaṇagatānbahūndivyaṃ varṣasahasraṃ hi naranārāyaṇāśrame

अवसत्स महातेजा नारदो भगवानृषिःतमेवाभ्यर्चयन्देवं नरनारायणौ च तौ

avasatsa mahātejā nārado bhagavānṛṣiḥtamevābhyarcayandevaṃ naranārāyaṇau ca tau