Parva.Adhyaya 12.334

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

श्रुत्वैतन्नारदो वाक्यं नरनारायणेरितम्अत्यन्तभक्तिमान्देवे एकान्तित्वमुपेयिवान्

śrutvaitannārado vākyaṃ naranārāyaṇeritamatyantabhaktimāndeve ekāntitvamupeyivān

प्रोष्य वर्षसहस्रं तु नरनारायणाश्रमेश्रुत्वा भगवदाख्यानं दृष्ट्वा च हरिमव्ययम्हिमवन्तं जगामाशु यत्रास्य स्वक आश्रमः

proṣya varṣasahasraṃ tu naranārāyaṇāśrameśrutvā bhagavadākhyānaṃ dṛṣṭvā ca harimavyayamhimavantaṃ jagāmāśu yatrāsya svaka āśramaḥ

तावपि ख्याततपसौ नरनारायणावृषीतस्मिन्नेवाश्रमे रम्ये तेपतुस्तप उत्तमम्

tāvapi khyātatapasau naranārāyaṇāvṛṣītasminnevāśrame ramye tepatustapa uttamam

त्वमप्यमितविक्रान्तः पाण्डवानां कुलोद्वहःपावितात्माद्य संवृत्तः श्रुत्वेमामादितः कथाम्

tvamapyamitavikrāntaḥ pāṇḍavānāṃ kulodvahaḥpāvitātmādya saṃvṛttaḥ śrutvemāmāditaḥ kathām

नैव तस्य परो लोको नायं पार्थिवसत्तमकर्मणा मनसा वाचा यो द्विष्याद्विष्णुमव्ययम्

naiva tasya paro loko nāyaṃ pārthivasattamakarmaṇā manasā vācā yo dviṣyādviṣṇumavyayam

मज्जन्ति पितरस्तस्य नरके शाश्वतीः समाःयो द्विष्याद्विबुधश्रेष्ठं देवं नारायणं हरिम्

majjanti pitarastasya narake śāśvatīḥ samāḥyo dviṣyādvibudhaśreṣṭhaṃ devaṃ nārāyaṇaṃ harim

कथं नाम भवेद्द्वेष्य आत्मा लोकस्य कस्यचित्आत्मा हि पुरुषव्याघ्र ज्ञेयो विष्णुरिति स्थितिः

kathaṃ nāma bhaveddveṣya ātmā lokasya kasyacitātmā hi puruṣavyāghra jñeyo viṣṇuriti sthitiḥ

य एष गुरुरस्माकमृषिर्गन्धवतीसुतःतेनैतत्कथितं तात माहात्म्यं परमात्मनःतस्माच्छ्रुतं मया चेदं कथितं च तवानघ

ya eṣa gururasmākamṛṣirgandhavatīsutaḥtenaitatkathitaṃ tāta māhātmyaṃ paramātmanaḥtasmācchrutaṃ mayā cedaṃ kathitaṃ ca tavānagha

कृष्णद्वैपायनं व्यासं विद्धि नारायणं प्रभुम्को ह्यन्यः पुरुषव्याघ्र महाभारतकृद्भवेत्धर्मान्नानाविधांश्चैव को ब्रूयात्तमृते प्रभुम्

kṛṣṇadvaipāyanaṃ vyāsaṃ viddhi nārāyaṇaṃ prabhumko hyanyaḥ puruṣavyāghra mahābhāratakṛdbhavetdharmānnānāvidhāṃścaiva ko brūyāttamṛte prabhum

वर्ततां ते महायज्ञो यथा संकल्पितस्त्वयासंकल्पिताश्वमेधस्त्वं श्रुतधर्मश्च तत्त्वतः

vartatāṃ te mahāyajño yathā saṃkalpitastvayāsaṃkalpitāśvamedhastvaṃ śrutadharmaśca tattvataḥ

एतत्तु महदाख्यानं श्रुत्वा पारिक्षितो नृपःततो यज्ञसमाप्त्यर्थं क्रियाः सर्वाः समारभत्

etattu mahadākhyānaṃ śrutvā pārikṣito nṛpaḥtato yajñasamāptyarthaṃ kriyāḥ sarvāḥ samārabhat

नारायणीयमाख्यानमेतत्ते कथितं मयानारदेन पुरा राजन्गुरवे मे निवेदितम्ऋषीणां पाण्डवानां च शृण्वतोः कृष्णभीष्मयोः

nārāyaṇīyamākhyānametatte kathitaṃ mayānāradena purā rājangurave me niveditamṛṣīṇāṃ pāṇḍavānāṃ ca śṛṇvatoḥ kṛṣṇabhīṣmayoḥ

स हि परमगुरुर्भुवनपति;र्धरणिधरः शमनियमनिधिःश्रुतिविनयनिधिर्द्विजपरमहित;स्तव भवतु गतिर्हरिरमरहितः

sa hi paramagururbhuvanapati;rdharaṇidharaḥ śamaniyamanidhiḥśrutivinayanidhirdvijaparamahita;stava bhavatu gatirhariramarahitaḥ

तपसां निधिः सुमहतां महतो; यशसश्च भाजनमरिष्टकहाएकान्तिनां शरणदोऽभयदो; गतिदोऽस्तु वः स मखभागहरः

tapasāṃ nidhiḥ sumahatāṃ mahato; yaśasaśca bhājanamariṣṭakahāekāntināṃ śaraṇado'bhayado; gatido'stu vaḥ sa makhabhāgaharaḥ

त्रिगुणातिगश्चतुष्पञ्चधरः; पूर्तेष्टयोश्च फलभागहरःविदधाति नित्यमजितोऽतिबलो; गतिमात्मगां सुकृतिनामृषिणाम्

triguṇātigaścatuṣpañcadharaḥ; pūrteṣṭayośca phalabhāgaharaḥvidadhāti nityamajito'tibalo; gatimātmagāṃ sukṛtināmṛṣiṇām

तं लोकसाक्षिणमजं पुरुषं; रविवर्णमीश्वरगतिं बहुशःप्रणमध्वमेकमतयो यतयः; सलिलोद्भवोऽपि तमृषिं प्रणतः

taṃ lokasākṣiṇamajaṃ puruṣaṃ; ravivarṇamīśvaragatiṃ bahuśaḥpraṇamadhvamekamatayo yatayaḥ; salilodbhavo'pi tamṛṣiṃ praṇataḥ

स हि लोकयोनिरमृतस्य पदं; सूक्ष्मं पुराणमचलं परमम्तत्सांख्ययोगिभिरुदारधृतं; बुद्ध्या यतात्मभिर्विदितं सततम्

sa hi lokayoniramṛtasya padaṃ; sūkṣmaṃ purāṇamacalaṃ paramamtatsāṃkhyayogibhirudāradhṛtaṃ; buddhyā yatātmabhirviditaṃ satatam