Loading
Mahabharata 12.339.17
द्रष्टा द्रष्टव्यं श्राविता श्रावणीयं; ज्ञाता ज्ञेयं सगुणं निर्गुणं चयद्वै प्रोक्तं गुणसाम्यं प्रधानं; नित्यं चैतच्छाश्वतं चाव्ययं च
draṣṭā draṣṭavyaṃ śrāvitā śrāvaṇīyaṃ; jñātā jñeyaṃ saguṇaṃ nirguṇaṃ cayadvai proktaṃ guṇasāmyaṃ pradhānaṃ; nityaṃ caitacchāśvataṃ cāvyayaṃ ca
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book