Parva.Adhyaya 12.344

ब्राह्मण उवाच · brāhmaṇa uvāca

अतिभारोद्यतस्यैव भारापनयनं महत्पराश्वासकरं वाक्यमिदं मे भवतः श्रुतम्

atibhārodyatasyaiva bhārāpanayanaṃ mahatparāśvāsakaraṃ vākyamidaṃ me bhavataḥ śrutam

अध्वक्लान्तस्य शयनं स्थानक्लान्तस्य चासनम्तृषितस्य च पानीयं क्षुधार्तस्य च भोजनम्

adhvaklāntasya śayanaṃ sthānaklāntasya cāsanamtṛṣitasya ca pānīyaṃ kṣudhārtasya ca bhojanam

ईप्सितस्येव संप्राप्तिरन्नस्य समयेऽतिथेःएषितस्यात्मनः काले वृद्धस्येव सुतो यथा

īpsitasyeva saṃprāptirannasya samaye'titheḥeṣitasyātmanaḥ kāle vṛddhasyeva suto yathā

मनसा चिन्तितस्येव प्रीतिस्निग्धस्य दर्शनम्प्रह्रादयति मां वाक्यं भवता यदुदीरितम्

manasā cintitasyeva prītisnigdhasya darśanamprahrādayati māṃ vākyaṃ bhavatā yadudīritam

दत्तचक्षुरिवाकाशे पश्यामि विमृशामि चप्रज्ञानवचनाद्योऽयमुपदेशो हि मे कृतःबाढमेवं करिष्यामि यथा मां भाषते भवान्

dattacakṣurivākāśe paśyāmi vimṛśāmi caprajñānavacanādyo'yamupadeśo hi me kṛtaḥbāḍhamevaṃ kariṣyāmi yathā māṃ bhāṣate bhavān

इहेमां रजनीं साधो निवसस्व मया सहप्रभाते यास्यति भवान्पर्याश्वस्तः सुखोषितःअसौ हि भगवान्सूर्यो मन्दरश्मिरवाङ्मुखः

ihemāṃ rajanīṃ sādho nivasasva mayā sahaprabhāte yāsyati bhavānparyāśvastaḥ sukhoṣitaḥasau hi bhagavānsūryo mandaraśmiravāṅmukhaḥ

भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca

ततस्तेन कृतातिथ्यः सोऽतिथिः शत्रुसूदनउवास किल तां रात्रिं सह तेन द्विजेन वै

tatastena kṛtātithyaḥ so'tithiḥ śatrusūdanauvāsa kila tāṃ rātriṃ saha tena dvijena vai

तत्तच्च धर्मसंयुक्तं तयोः कथयतोस्तदाव्यतीता सा निशा कृत्स्ना सुखेन दिवसोपमा

tattacca dharmasaṃyuktaṃ tayoḥ kathayatostadāvyatītā sā niśā kṛtsnā sukhena divasopamā

ततः प्रभातसमये सोऽतिथिस्तेन पूजितःब्राह्मणेन यथाशक्त्या स्वकार्यमभिकाङ्क्षता

tataḥ prabhātasamaye so'tithistena pūjitaḥbrāhmaṇena yathāśaktyā svakāryamabhikāṅkṣatā

ततः स विप्रः कृतधर्मनिश्चयः; कृताभ्यनुज्ञः स्वजनेन धर्मवित्यथोपदिष्टं भुजगेन्द्रसंश्रयं; जगाम काले सुकृतैकनिश्चयः

tataḥ sa vipraḥ kṛtadharmaniścayaḥ; kṛtābhyanujñaḥ svajanena dharmavityathopadiṣṭaṃ bhujagendrasaṃśrayaṃ; jagāma kāle sukṛtaikaniścayaḥ