Parva.Adhyaya 12.349

भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca

स पन्नगपतिस्तत्र प्रययौ ब्राह्मणं प्रतितमेव मनसा ध्यायन्कार्यवत्तां विचारयन्

sa pannagapatistatra prayayau brāhmaṇaṃ pratitameva manasā dhyāyankāryavattāṃ vicārayan

तमभिक्रम्य नागेन्द्रो मतिमान्स नरेश्वरप्रोवाच मधुरं वाक्यं प्रकृत्या धर्मवत्सलः

tamabhikramya nāgendro matimānsa nareśvaraprovāca madhuraṃ vākyaṃ prakṛtyā dharmavatsalaḥ

भो भो क्षाम्याभिभाषे त्वां न रोषं कर्तुमर्हसिइह त्वमभिसंप्राप्तः कस्यार्थे किं प्रयोजनम्

bho bho kṣāmyābhibhāṣe tvāṃ na roṣaṃ kartumarhasiiha tvamabhisaṃprāptaḥ kasyārthe kiṃ prayojanam

आभिमुख्यादभिक्रम्य स्नेहात्पृच्छामि ते द्विजविविक्ते गोमतीतीरे किं वा त्वं पर्युपाससे

ābhimukhyādabhikramya snehātpṛcchāmi te dvijavivikte gomatītīre kiṃ vā tvaṃ paryupāsase

ब्राह्मण उवाच · brāhmaṇa uvāca

धर्मारण्यं हि मां विद्धि नागं द्रष्टुमिहागतम्पद्मनाभं द्विजश्रेष्ठं तत्र मे कार्यमाहितम्

dharmāraṇyaṃ hi māṃ viddhi nāgaṃ draṣṭumihāgatampadmanābhaṃ dvijaśreṣṭhaṃ tatra me kāryamāhitam

तस्य चाहमसांनिध्यं श्रुतवानस्मि तं गतम्स्वजनं तं प्रतीक्षामि पर्जन्यमिव कर्षकः

tasya cāhamasāṃnidhyaṃ śrutavānasmi taṃ gatamsvajanaṃ taṃ pratīkṣāmi parjanyamiva karṣakaḥ

तस्य चाक्लेशकरणं स्वस्तिकारसमाहितम्वर्तयाम्ययुतं ब्रह्म योगयुक्तो निरामयः

tasya cākleśakaraṇaṃ svastikārasamāhitamvartayāmyayutaṃ brahma yogayukto nirāmayaḥ

नाग उवाच · nāga uvāca

अहो कल्याणवृत्तस्त्वं साधु सज्जनवत्सलःश्रवाढ्यस्त्वं महाभाग परं स्नेहेन पश्यसि

aho kalyāṇavṛttastvaṃ sādhu sajjanavatsalaḥśravāḍhyastvaṃ mahābhāga paraṃ snehena paśyasi

अहं स नागो विप्रर्षे यथा मां विन्दते भवान्आज्ञापय यथा स्वैरं किं करोमि प्रियं तव

ahaṃ sa nāgo viprarṣe yathā māṃ vindate bhavānājñāpaya yathā svairaṃ kiṃ karomi priyaṃ tava

भवन्तं स्वजनादस्मि संप्राप्तं श्रुतवानिहअतस्त्वां स्वयमेवाहं द्रष्टुमभ्यागतो द्विज

bhavantaṃ svajanādasmi saṃprāptaṃ śrutavānihaatastvāṃ svayamevāhaṃ draṣṭumabhyāgato dvija

संप्राप्तश्च भवानद्य कृतार्थः प्रतियास्यतिविस्रब्धो मां द्विजश्रेष्ठ विषये योक्तुमर्हसि

saṃprāptaśca bhavānadya kṛtārthaḥ pratiyāsyativisrabdho māṃ dvijaśreṣṭha viṣaye yoktumarhasi

वयं हि भवता सर्वे गुणक्रीता विशेषतःयस्त्वमात्महितं त्यक्त्वा मामेवेहानुरुध्यसे

vayaṃ hi bhavatā sarve guṇakrītā viśeṣataḥyastvamātmahitaṃ tyaktvā māmevehānurudhyase

ब्राह्मण उवाच · brāhmaṇa uvāca

आगतोऽहं महाभाग तव दर्शनलालसःकंचिदर्थमनर्थज्ञः प्रष्टुकामो भुजंगम

āgato'haṃ mahābhāga tava darśanalālasaḥkaṃcidarthamanarthajñaḥ praṣṭukāmo bhujaṃgama

अहमात्मानमात्मस्थो मार्गमाणोऽऽत्मनो हितम्वासार्थिनं महाप्राज्ञ बलवन्तमुपास्मि ह

ahamātmānamātmastho mārgamāṇo''tmano hitamvāsārthinaṃ mahāprājña balavantamupāsmi ha

प्रकाशितस्त्वं स्वगुणैर्यशोगर्भगभस्तिभिःशशाङ्ककरसंस्पर्शैर्हृद्यैरात्मप्रकाशितैः

prakāśitastvaṃ svaguṇairyaśogarbhagabhastibhiḥśaśāṅkakarasaṃsparśairhṛdyairātmaprakāśitaiḥ

तस्य मे प्रश्नमुत्पन्नं छिन्धि त्वमनिलाशनपश्चात्कार्यं वदिष्यामि श्रोतुमर्हति मे भवान्

tasya me praśnamutpannaṃ chindhi tvamanilāśanapaścātkāryaṃ vadiṣyāmi śrotumarhati me bhavān