Mahabharata 12.37.12

अप्रेक्षापूर्वकरणादशुभानां शुभं फलम्ऊर्ध्वं भवति संदेहादिह दृष्टार्थमेव वाअप्रेक्षापूर्वकरणात्प्रायश्चित्तं विधीयते

aprekṣāpūrvakaraṇādaśubhānāṃ śubhaṃ phalamūrdhvaṃ bhavati saṃdehādiha dṛṣṭārthameva vāaprekṣāpūrvakaraṇātprāyaścittaṃ vidhīyate

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.