Parva.Adhyaya 12.37
Mahabharata · 43 verses
- 12.37.1
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
एवमुक्तो भगवता धर्मराजो युधिष्ठिरःचिन्तयित्वा मुहूर्तं तु प्रत्युवाच तपोधनम्
evamukto bhagavatā dharmarājo yudhiṣṭhiraḥcintayitvā muhūrtaṃ tu pratyuvāca tapodhanam
- 12.37.2
किं भक्ष्यं किमभक्ष्यं च किं च देयं प्रशस्यतेकिं च पात्रमपात्रं वा तन्मे ब्रूहि पितामह
kiṃ bhakṣyaṃ kimabhakṣyaṃ ca kiṃ ca deyaṃ praśasyatekiṃ ca pātramapātraṃ vā tanme brūhi pitāmaha
- 12.37.3
व्यास उवाच · vyāsa uvāca
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्सिद्धानां चैव संवादं मनोश्चैव प्रजापतेः
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanamsiddhānāṃ caiva saṃvādaṃ manoścaiva prajāpateḥ
- 12.37.4
सिद्धास्तपोव्रतपराः समागम्य पुरा विभुम्धर्मं पप्रच्छुरासीनमादिकाले प्रजापतिम्
siddhāstapovrataparāḥ samāgamya purā vibhumdharmaṃ papracchurāsīnamādikāle prajāpatim
- 12.37.5
कथमन्नं कथं दानं कथमध्ययनं तपःकार्याकार्यं च नः सर्वं शंस वै त्वं प्रजापते
kathamannaṃ kathaṃ dānaṃ kathamadhyayanaṃ tapaḥkāryākāryaṃ ca naḥ sarvaṃ śaṃsa vai tvaṃ prajāpate
- 12.37.6
तैरेवमुक्तो भगवान्मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत्शुश्रूषध्वं यथावृत्तं धर्मं व्याससमासतः
tairevamukto bhagavānmanuḥ svāyaṃbhuvo'bravītśuśrūṣadhvaṃ yathāvṛttaṃ dharmaṃ vyāsasamāsataḥ
- 12.37.7
अदत्तस्यानुपादानं दानमध्ययनं तपःअहिंसा सत्यमक्रोधः क्षमेज्या धर्मलक्षणम्
adattasyānupādānaṃ dānamadhyayanaṃ tapaḥahiṃsā satyamakrodhaḥ kṣamejyā dharmalakṣaṇam
- 12.37.8
य एव धर्मः सोऽधर्मोऽदेशेऽकाले प्रतिष्ठितःआदानमनृतं हिंसा धर्मो व्यावस्थिकः स्मृतः
ya eva dharmaḥ so'dharmo'deśe'kāle pratiṣṭhitaḥādānamanṛtaṃ hiṃsā dharmo vyāvasthikaḥ smṛtaḥ
- 12.37.9
द्विविधौ चाप्युभावेतौ धर्माधर्मौ विजानताम्अप्रवृत्तिः प्रवृत्तिश्च द्वैविध्यं लोकवेदयोः
dvividhau cāpyubhāvetau dharmādharmau vijānatāmapravṛttiḥ pravṛttiśca dvaividhyaṃ lokavedayoḥ
- 12.37.10
अप्रवृत्तेरमर्त्यत्वं मर्त्यत्वं कर्मणः फलम्अशुभस्याशुभं विद्याच्छुभस्य शुभमेव च
apravṛtteramartyatvaṃ martyatvaṃ karmaṇaḥ phalamaśubhasyāśubhaṃ vidyācchubhasya śubhameva ca
- 12.37.11
एतयोश्चोभयोः स्यातां शुभाशुभतया तथादैवं च दैवयुक्तं च प्राणश्च प्रलयश्च ह
etayoścobhayoḥ syātāṃ śubhāśubhatayā tathādaivaṃ ca daivayuktaṃ ca prāṇaśca pralayaśca ha
- 12.37.12
अप्रेक्षापूर्वकरणादशुभानां शुभं फलम्ऊर्ध्वं भवति संदेहादिह दृष्टार्थमेव वाअप्रेक्षापूर्वकरणात्प्रायश्चित्तं विधीयते
aprekṣāpūrvakaraṇādaśubhānāṃ śubhaṃ phalamūrdhvaṃ bhavati saṃdehādiha dṛṣṭārthameva vāaprekṣāpūrvakaraṇātprāyaścittaṃ vidhīyate
- 12.37.13
क्रोधमोहकृते चैव दृष्टान्तागमहेतुभिःशरीराणामुपक्लेशो मनसश्च प्रियाप्रियेतदौषधैश्च मन्त्रैश्च प्रायश्चित्तैश्च शाम्यति
krodhamohakṛte caiva dṛṣṭāntāgamahetubhiḥśarīrāṇāmupakleśo manasaśca priyāpriyetadauṣadhaiśca mantraiśca prāyaścittaiśca śāmyati
- 12.37.14
जातिश्रेण्यधिवासानां कुलधर्मांश्च सर्वतःवर्जयेन्न हि तं धर्मं येषां धर्मो न विद्यते
jātiśreṇyadhivāsānāṃ kuladharmāṃśca sarvataḥvarjayenna hi taṃ dharmaṃ yeṣāṃ dharmo na vidyate
- 12.37.15
दश वा वेदशास्त्रज्ञास्त्रयो वा धर्मपाठकाःयद्ब्रूयुः कार्य उत्पन्ने स धर्मो धर्मसंशये
daśa vā vedaśāstrajñāstrayo vā dharmapāṭhakāḥyadbrūyuḥ kārya utpanne sa dharmo dharmasaṃśaye
- 12.37.16
अरुणा मृत्तिका चैव तथा चैव पिपीलकाःश्लेष्मातकस्तथा विप्रैरभक्ष्यं विषमेव च
aruṇā mṛttikā caiva tathā caiva pipīlakāḥśleṣmātakastathā viprairabhakṣyaṃ viṣameva ca
- 12.37.17
अभक्ष्या ब्राह्मणैर्मत्स्याः शकलैर्ये विवर्जिताःचतुष्पात्कच्छपादन्यो मण्डूका जलजाश्च ये
abhakṣyā brāhmaṇairmatsyāḥ śakalairye vivarjitāḥcatuṣpātkacchapādanyo maṇḍūkā jalajāśca ye
- 12.37.18
भासा हंसाः सुपर्णाश्च चक्रवाका बकाः प्लवाःकङ्को मद्गुश्च गृध्राश्च काकोलूकं तथैव च
bhāsā haṃsāḥ suparṇāśca cakravākā bakāḥ plavāḥkaṅko madguśca gṛdhrāśca kākolūkaṃ tathaiva ca
- 12.37.19
क्रव्यादाः पक्षिणः सर्वे चतुष्पादाश्च दंष्ट्रिणःयेषां चोभयतो दन्ताश्चतुर्दंष्ट्राश्च सर्वशः
kravyādāḥ pakṣiṇaḥ sarve catuṣpādāśca daṃṣṭriṇaḥyeṣāṃ cobhayato dantāścaturdaṃṣṭrāśca sarvaśaḥ
- 12.37.20
एडकाश्वखरोष्ट्रीणां सूतिकानां गवामपिमानुषीणां मृगीणां च न पिबेद्ब्राह्मणः पयः
eḍakāśvakharoṣṭrīṇāṃ sūtikānāṃ gavāmapimānuṣīṇāṃ mṛgīṇāṃ ca na pibedbrāhmaṇaḥ payaḥ
- 12.37.21
प्रेतान्नं सूतिकान्नं च यच्च किंचिदनिर्दशम्अभोज्यं चाप्यपेयं च धेन्वा दुग्धमनिर्दशम्
pretānnaṃ sūtikānnaṃ ca yacca kiṃcidanirdaśamabhojyaṃ cāpyapeyaṃ ca dhenvā dugdhamanirdaśam
- 12.37.22
तक्ष्णश्चर्मावकर्तुश्च पुंश्चल्या रजकस्य चचिकित्सकस्य यच्चान्नमभोज्यं रक्षिणस्तथा
takṣṇaścarmāvakartuśca puṃścalyā rajakasya cacikitsakasya yaccānnamabhojyaṃ rakṣiṇastathā
- 12.37.23
गणग्रामाभिशस्तानां रङ्गस्त्रीजीविनश्च येपरिवित्तिनपुंषां च बन्दिद्यूतविदां तथा
gaṇagrāmābhiśastānāṃ raṅgastrījīvinaśca yeparivittinapuṃṣāṃ ca bandidyūtavidāṃ tathā
- 12.37.24
वार्यमाणाहृतं चान्नं शुक्तं पर्युषितं च यत्सुरानुगतमुच्छिष्टमभोज्यं शेषितं च यत्
vāryamāṇāhṛtaṃ cānnaṃ śuktaṃ paryuṣitaṃ ca yatsurānugatamucchiṣṭamabhojyaṃ śeṣitaṃ ca yat
- 12.37.25
पिष्टमांसेक्षुशाकानां विकाराः पयसस्तथासक्तुधानाकरम्भाश्च नोपभोज्याश्चिरस्थिताः
piṣṭamāṃsekṣuśākānāṃ vikārāḥ payasastathāsaktudhānākarambhāśca nopabhojyāścirasthitāḥ
- 12.37.26
पायसं कृसरं मांसमपूपाश्च वृथा कृताःअभोज्याश्चाप्यभक्ष्याश्च ब्राह्मणैर्गृहमेधिभिः
pāyasaṃ kṛsaraṃ māṃsamapūpāśca vṛthā kṛtāḥabhojyāścāpyabhakṣyāśca brāhmaṇairgṛhamedhibhiḥ
- 12.37.27
देवान्पितॄन्मनुष्यांश्च मुनीन्गृह्याश्च देवताःपूजयित्वा ततः पश्चाद्गृहस्थो भोक्तुमर्हति
devānpitṝnmanuṣyāṃśca munīngṛhyāśca devatāḥpūjayitvā tataḥ paścādgṛhastho bhoktumarhati
- 12.37.28
यथा प्रव्रजितो भिक्षुर्गृहस्थः स्वगृहे वसेत्एवंवृत्तः प्रियैर्दारैः संवसन्धर्ममाप्नुयात्
yathā pravrajito bhikṣurgṛhasthaḥ svagṛhe vasetevaṃvṛttaḥ priyairdāraiḥ saṃvasandharmamāpnuyāt
- 12.37.29
न दद्याद्यशसे दानं न भयान्नोपकारिणेन नृत्तगीतशीलेषु हासकेषु च धार्मिकः
na dadyādyaśase dānaṃ na bhayānnopakāriṇena nṛttagītaśīleṣu hāsakeṣu ca dhārmikaḥ
- 12.37.30
न मत्ते नैव चोन्मत्ते न स्तेने न चिकित्सकेन वाग्घीने विवर्णे वा नाङ्गहीने न वामने
na matte naiva conmatte na stene na cikitsakena vāgghīne vivarṇe vā nāṅgahīne na vāmane
- 12.37.31
न दुर्जने दौष्कुले वा व्रतैर्वा यो न संस्कृतःअश्रोत्रिये मृतं दानं ब्राह्मणेऽब्रह्मवादिनि
na durjane dauṣkule vā vratairvā yo na saṃskṛtaḥaśrotriye mṛtaṃ dānaṃ brāhmaṇe'brahmavādini
- 12.37.32
असम्यक्चैव यद्दत्तमसम्यक्च प्रतिग्रहःउभयोः स्यादनर्थाय दातुरादातुरेव च
asamyakcaiva yaddattamasamyakca pratigrahaḥubhayoḥ syādanarthāya dāturādātureva ca
- 12.37.33
यथा खदिरमालम्ब्य शिलां वाप्यर्णवं तरन्मज्जते मज्जते तद्वद्दाता यश्च प्रतीच्छकः
yathā khadiramālambya śilāṃ vāpyarṇavaṃ taranmajjate majjate tadvaddātā yaśca pratīcchakaḥ
- 12.37.34
काष्ठैरार्द्रैर्यथा वह्निरुपस्तीर्णो न दीप्यतेतपःस्वाध्यायचारित्रैरेवं हीनः प्रतिग्रही
kāṣṭhairārdrairyathā vahnirupastīrṇo na dīpyatetapaḥsvādhyāyacāritrairevaṃ hīnaḥ pratigrahī
- 12.37.35
कपाले यद्वदापः स्युः श्वदृतौ वा यथा पयःआश्रयस्थानदोषेण वृत्तहीने तथा श्रुतम्
kapāle yadvadāpaḥ syuḥ śvadṛtau vā yathā payaḥāśrayasthānadoṣeṇa vṛttahīne tathā śrutam
- 12.37.36
निर्मन्त्रो निर्व्रतो यः स्यादशास्त्रज्ञोऽनसूयकःअनुक्रोशात्प्रदातव्यं दीनेष्वेवं नरेष्वपि
nirmantro nirvrato yaḥ syādaśāstrajño'nasūyakaḥanukrośātpradātavyaṃ dīneṣvevaṃ nareṣvapi
- 12.37.37
न वै देयमनुक्रोशाद्दीनायाप्यपकारिणेआप्ताचरितमित्येव धर्म इत्येव वा पुनः
na vai deyamanukrośāddīnāyāpyapakāriṇeāptācaritamityeva dharma ityeva vā punaḥ
- 12.37.38
निष्कारणं स्म तद्दत्तं ब्राह्मणे धर्मवर्जितेभवेदपात्रदोषेण न मेऽत्रास्ति विचारणा
niṣkāraṇaṃ sma taddattaṃ brāhmaṇe dharmavarjitebhavedapātradoṣeṇa na me'trāsti vicāraṇā
- 12.37.39
यथा दारुमयो हस्ती यथा चर्ममयो मृगःब्राह्मणश्चानधीयानस्त्रयस्ते नामधारकाः
yathā dārumayo hastī yathā carmamayo mṛgaḥbrāhmaṇaścānadhīyānastrayaste nāmadhārakāḥ
- 12.37.40
यथा षण्ढोऽफलः स्त्रीषु यथा गौर्गवि चाफलाशकुनिर्वाप्यपक्षः स्यान्निर्मन्त्रो ब्राह्मणस्तथा
yathā ṣaṇḍho'phalaḥ strīṣu yathā gaurgavi cāphalāśakunirvāpyapakṣaḥ syānnirmantro brāhmaṇastathā
- 12.37.41
ग्रामधान्यं यथा शून्यं यथा कूपश्च निर्जलःयथा हुतमनग्नौ च तथैव स्यान्निराकृतौ
grāmadhānyaṃ yathā śūnyaṃ yathā kūpaśca nirjalaḥyathā hutamanagnau ca tathaiva syānnirākṛtau
- 12.37.42
देवतानां पितॄणां च हव्यकव्यविनाशनःशत्रुरर्थहरो मूर्खो न लोकान्प्राप्तुमर्हति
devatānāṃ pitṝṇāṃ ca havyakavyavināśanaḥśatrurarthaharo mūrkho na lokānprāptumarhati
- 12.37.43
एतत्ते कथितं सर्वं यथा वृत्तं युधिष्ठिरसमासेन महद्ध्येतच्छ्रोतव्यं भरतर्षभ
etatte kathitaṃ sarvaṃ yathā vṛttaṃ yudhiṣṭhirasamāsena mahaddhyetacchrotavyaṃ bharatarṣabha