Parva.Adhyaya 12.4

नारद उवाच · nārada uvāca

कर्णस्तु समवाप्यैतदस्त्रं भार्गवनन्दनात्दुर्योधनेन सहितो मुमुदे भरतर्षभ

karṇastu samavāpyaitadastraṃ bhārgavanandanātduryodhanena sahito mumude bharatarṣabha

ततः कदाचिद्राजानः समाजग्मुः स्वयंवरेकलिङ्गविषये राजन्राज्ञश्चित्राङ्गदस्य च

tataḥ kadācidrājānaḥ samājagmuḥ svayaṃvarekaliṅgaviṣaye rājanrājñaścitrāṅgadasya ca

श्रीमद्राजपुरं नाम नगरं तत्र भारतराजानः शतशस्तत्र कन्यार्थं समुपागमन्

śrīmadrājapuraṃ nāma nagaraṃ tatra bhāratarājānaḥ śataśastatra kanyārthaṃ samupāgaman

श्रुत्वा दुर्योधनस्तत्र समेतान्सर्वपार्थिवान्रथेन काञ्चनाङ्गेन कर्णेन सहितो ययौ

śrutvā duryodhanastatra sametānsarvapārthivānrathena kāñcanāṅgena karṇena sahito yayau

ततः स्वयंवरे तस्मिन्संप्रवृत्ते महोत्सवेसमापेतुर्नृपतयः कन्यार्थे नृपसत्तम

tataḥ svayaṃvare tasminsaṃpravṛtte mahotsavesamāpeturnṛpatayaḥ kanyārthe nṛpasattama

शिशुपालो जरासंधो भीष्मको वक्र एव चकपोतरोमा नीलश्च रुक्मी च दृढविक्रमः

śiśupālo jarāsaṃdho bhīṣmako vakra eva cakapotaromā nīlaśca rukmī ca dṛḍhavikramaḥ

सृगालश्च महाराज स्त्रीराज्याधिपतिश्च यःअशोकः शतधन्वा च भोजो वीरश्च नामतः

sṛgālaśca mahārāja strīrājyādhipatiśca yaḥaśokaḥ śatadhanvā ca bhojo vīraśca nāmataḥ

एते चान्ये च बहवो दक्षिणां दिशमाश्रिताःम्लेच्छाचार्याश्च राजानः प्राच्योदीच्याश्च भारत

ete cānye ca bahavo dakṣiṇāṃ diśamāśritāḥmlecchācāryāśca rājānaḥ prācyodīcyāśca bhārata

काञ्चनाङ्गदिनः सर्वे बद्धजाम्बूनदस्रजःसर्वे भास्वरदेहाश्च व्याघ्रा इव मदोत्कटाः

kāñcanāṅgadinaḥ sarve baddhajāmbūnadasrajaḥsarve bhāsvaradehāśca vyāghrā iva madotkaṭāḥ

ततः समुपविष्टेषु तेषु राजसु भारतविवेश रङ्गं सा कन्या धात्रीवर्षधरान्विता

tataḥ samupaviṣṭeṣu teṣu rājasu bhārataviveśa raṅgaṃ sā kanyā dhātrīvarṣadharānvitā

ततः संश्राव्यमाणेषु राज्ञां नामसु भारतअत्यक्रामद्धार्तराष्ट्रं सा कन्या वरवर्णिनी

tataḥ saṃśrāvyamāṇeṣu rājñāṃ nāmasu bhārataatyakrāmaddhārtarāṣṭraṃ sā kanyā varavarṇinī

दुर्योधनस्तु कौरव्यो नामर्षयत लङ्घनम्प्रत्यषेधच्च तां कन्यामसत्कृत्य नराधिपान्

duryodhanastu kauravyo nāmarṣayata laṅghanampratyaṣedhacca tāṃ kanyāmasatkṛtya narādhipān

स वीर्यमदमत्तत्वाद्भीष्मद्रोणावुपाश्रितःरथमारोप्य तां कन्यामाजुहाव नराधिपान्

sa vīryamadamattatvādbhīṣmadroṇāvupāśritaḥrathamāropya tāṃ kanyāmājuhāva narādhipān

तमन्वयाद्रथी खड्गी भद्धगोधाङ्गुलित्रवान्कर्णः शस्त्रभृतां श्रेष्ठः पृष्ठतः पुरुषर्षभ

tamanvayādrathī khaḍgī bhaddhagodhāṅgulitravānkarṇaḥ śastrabhṛtāṃ śreṣṭhaḥ pṛṣṭhataḥ puruṣarṣabha

ततो विमर्दः सुमहान्राज्ञामासीद्युधिष्ठिरसंनह्यतां तनुत्राणि रथान्योजयतामपि

tato vimardaḥ sumahānrājñāmāsīdyudhiṣṭhirasaṃnahyatāṃ tanutrāṇi rathānyojayatāmapi

तेऽभ्यधावन्त संक्रुद्धाः कर्णदुर्योधनावुभौशरवर्षाणि मुञ्चन्तो मेघाः पर्वतयोरिव

te'bhyadhāvanta saṃkruddhāḥ karṇaduryodhanāvubhauśaravarṣāṇi muñcanto meghāḥ parvatayoriva

कर्णस्तेषामापततामेकैकेन क्षुरेण हधनूंषि सशरावापान्यपातयत भूतले

karṇasteṣāmāpatatāmekaikena kṣureṇa hadhanūṃṣi saśarāvāpānyapātayata bhūtale

ततो विधनुषः कांश्चित्कांश्चिदुद्यतकार्मुकान्कांश्चिदुद्वहतो बाणान्रथशक्तिगदास्तथा

tato vidhanuṣaḥ kāṃścitkāṃścidudyatakārmukānkāṃścidudvahato bāṇānrathaśaktigadāstathā

लाघवादाकुलीकृत्य कर्णः प्रहरतां वरःहतसूतांश्च भूयिष्ठानवजिग्ये नराधिपान्

lāghavādākulīkṛtya karṇaḥ praharatāṃ varaḥhatasūtāṃśca bhūyiṣṭhānavajigye narādhipān

ते स्वयं त्वरयन्तोऽश्वान्याहि याहीति वादिनःव्यपेयुस्ते रणं हित्वा राजानो भग्नमानसाः

te svayaṃ tvarayanto'śvānyāhi yāhīti vādinaḥvyapeyuste raṇaṃ hitvā rājāno bhagnamānasāḥ

दुर्योधनस्तु कर्णेन पाल्यमानोऽभ्ययात्तदाहृष्टः कन्यामुपादाय नगरं नागसाह्वयम्

duryodhanastu karṇena pālyamāno'bhyayāttadāhṛṣṭaḥ kanyāmupādāya nagaraṃ nāgasāhvayam