Parva.Adhyaya 12.43

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

अभिषिक्तो महाप्राज्ञो राज्यं प्राप्य युधिष्ठिरःदाशार्हं पुण्डरीकाक्षमुवाच प्राञ्जलिः शुचिः

abhiṣikto mahāprājño rājyaṃ prāpya yudhiṣṭhiraḥdāśārhaṃ puṇḍarīkākṣamuvāca prāñjaliḥ śuciḥ

तव कृष्ण प्रसादेन नयेन च बलेन चबुद्ध्या च यदुशार्दूल तथा विक्रमणेन च

tava kṛṣṇa prasādena nayena ca balena cabuddhyā ca yaduśārdūla tathā vikramaṇena ca

पुनः प्राप्तमिदं राज्यं पितृपैतामहं मयानमस्ते पुण्डरीकाक्ष पुनः पुनररिंदम

punaḥ prāptamidaṃ rājyaṃ pitṛpaitāmahaṃ mayānamaste puṇḍarīkākṣa punaḥ punarariṃdama

त्वामेकमाहुः पुरुषं त्वामाहुः सात्वतां पतिम्नामभिस्त्वां बहुविधैः स्तुवन्ति परमर्षयः

tvāmekamāhuḥ puruṣaṃ tvāmāhuḥ sātvatāṃ patimnāmabhistvāṃ bahuvidhaiḥ stuvanti paramarṣayaḥ

विश्वकर्मन्नमस्तेऽस्तु विश्वात्मन्विश्वसंभवविष्णो जिष्णो हरे कृष्ण वैकुण्ठ पुरुषोत्तम

viśvakarmannamaste'stu viśvātmanviśvasaṃbhavaviṣṇo jiṣṇo hare kṛṣṇa vaikuṇṭha puruṣottama

अदित्याः सप्तरात्रं तु पुराणे गर्भतां गतःपृश्निगर्भस्त्वमेवैकस्त्रियुगं त्वां वदन्त्यपि

adityāḥ saptarātraṃ tu purāṇe garbhatāṃ gataḥpṛśnigarbhastvamevaikastriyugaṃ tvāṃ vadantyapi

शुचिश्रवा हृषीकेशो घृतार्चिर्हंस उच्यसेत्रिचक्षुः शंभुरेकस्त्वं विभुर्दामोदरोऽपि च

śuciśravā hṛṣīkeśo ghṛtārcirhaṃsa ucyasetricakṣuḥ śaṃbhurekastvaṃ vibhurdāmodaro'pi ca

वराहोऽग्निर्बृहद्भानुर्वृषणस्तार्क्ष्यलक्षणःअनीकसाहः पुरुषः शिपिविष्ट उरुक्रमः

varāho'gnirbṛhadbhānurvṛṣaṇastārkṣyalakṣaṇaḥanīkasāhaḥ puruṣaḥ śipiviṣṭa urukramaḥ

वाचिष्ठ उग्रः सेनानीः सत्यो वाजसनिर्गुहःअच्युतश्च्यावनोऽरीणां संकृतिर्विकृतिर्वृषः

vāciṣṭha ugraḥ senānīḥ satyo vājasanirguhaḥacyutaścyāvano'rīṇāṃ saṃkṛtirvikṛtirvṛṣaḥ

कृतवर्त्मा त्वमेवाद्रिर्वृषगर्भो वृषाकपिःसिन्धुक्षिदूर्मिस्त्रिककुत्त्रिधामा त्रिवृदच्युतः

kṛtavartmā tvamevādrirvṛṣagarbho vṛṣākapiḥsindhukṣidūrmistrikakuttridhāmā trivṛdacyutaḥ

सम्राड्विराट्स्वराट्चैव सुरराड्धर्मदो भवःविभुर्भूरभिभूः कृष्णः कृष्णवर्त्मा त्वमेव च

samrāḍvirāṭsvarāṭcaiva surarāḍdharmado bhavaḥvibhurbhūrabhibhūḥ kṛṣṇaḥ kṛṣṇavartmā tvameva ca

स्विष्टकृद्भिषगावर्तः कपिलस्त्वं च वामनःयज्ञो ध्रुवः पतंगश्च जयत्सेनस्त्वमुच्यसे

sviṣṭakṛdbhiṣagāvartaḥ kapilastvaṃ ca vāmanaḥyajño dhruvaḥ pataṃgaśca jayatsenastvamucyase

शिखण्डी नहुषो बभ्रुर्दिवस्पृक्त्वं पुनर्वसुःसुबभ्रुरुक्षो रुक्मस्त्वं सुषेणो दुन्दुभिस्तथा

śikhaṇḍī nahuṣo babhrurdivaspṛktvaṃ punarvasuḥsubabhrurukṣo rukmastvaṃ suṣeṇo dundubhistathā

गभस्तिनेमिः श्रीपद्मं पुष्करं पुष्पधारणःऋभुर्विभुः सर्वसूक्ष्मस्त्वं सावित्रं च पठ्यसे

gabhastinemiḥ śrīpadmaṃ puṣkaraṃ puṣpadhāraṇaḥṛbhurvibhuḥ sarvasūkṣmastvaṃ sāvitraṃ ca paṭhyase

अम्भोनिधिस्त्वं ब्रह्मा त्वं पवित्रं धाम धन्व चहिरण्यगर्भं त्वामाहुः स्वधा स्वाहा च केशव

ambhonidhistvaṃ brahmā tvaṃ pavitraṃ dhāma dhanva cahiraṇyagarbhaṃ tvāmāhuḥ svadhā svāhā ca keśava

योनिस्त्वमस्य प्रलयश्च कृष्ण; त्वमेवेदं सृजसि विश्वमग्रेविश्वं चेदं त्वद्वशे विश्वयोने; नमोऽस्तु ते शार्ङ्गचक्रासिपाणे

yonistvamasya pralayaśca kṛṣṇa; tvamevedaṃ sṛjasi viśvamagreviśvaṃ cedaṃ tvadvaśe viśvayone; namo'stu te śārṅgacakrāsipāṇe

एवं स्तुतो धर्मराजेन कृष्णः; सभामध्ये प्रीतिमान्पुष्कराक्षःतमभ्यनन्दद्भारतं पुष्कलाभि;र्वाग्भिर्ज्येष्ठं पाण्डवं यादवाग्र्यः

evaṃ stuto dharmarājena kṛṣṇaḥ; sabhāmadhye prītimānpuṣkarākṣaḥtamabhyanandadbhārataṃ puṣkalābhi;rvāgbhirjyeṣṭhaṃ pāṇḍavaṃ yādavāgryaḥ