Parva.Adhyaya 12.47
Mahabharata · 72 verses
- 12.47.1
जनमेजय उवाच · janamejaya uvāca
शरतल्पे शयानस्तु भरतानां पितामहःकथमुत्सृष्टवान्देहं कं च योगमधारयत्
śaratalpe śayānastu bharatānāṃ pitāmahaḥkathamutsṛṣṭavāndehaṃ kaṃ ca yogamadhārayat
- 12.47.2
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
शृणुष्वावहितो राजञ्शुचिर्भूत्वा समाहितःभीष्मस्य कुरुशार्दूल देहोत्सर्गं महात्मनः
śṛṇuṣvāvahito rājañśucirbhūtvā samāhitaḥbhīṣmasya kuruśārdūla dehotsargaṃ mahātmanaḥ
- 12.47.3
निवृत्तमात्रे त्वयन उत्तरे वै दिवाकरेसमावेशयदात्मानमात्मन्येव समाहितः
nivṛttamātre tvayana uttare vai divākaresamāveśayadātmānamātmanyeva samāhitaḥ
- 12.47.4
विकीर्णांशुरिवादित्यो भीष्मः शरशतैश्चितःशिश्ये परमया लक्ष्म्या वृतो ब्राह्मणसत्तमैः
vikīrṇāṃśurivādityo bhīṣmaḥ śaraśataiścitaḥśiśye paramayā lakṣmyā vṛto brāhmaṇasattamaiḥ
- 12.47.5
व्यासेन वेदश्रवसा नारदेन सुरर्षिणादेवस्थानेन वात्स्येन तथाश्मकसुमन्तुना
vyāsena vedaśravasā nāradena surarṣiṇādevasthānena vātsyena tathāśmakasumantunā
- 12.47.6
एतैश्चान्यैर्मुनिगणैर्महाभागैर्महात्मभिःश्रद्धादमपुरस्कारैर्वृतश्चन्द्र इव ग्रहैः
etaiścānyairmunigaṇairmahābhāgairmahātmabhiḥśraddhādamapuraskārairvṛtaścandra iva grahaiḥ
- 12.47.7
भीष्मस्तु पुरुषव्याघ्रः कर्मणा मनसा गिराशरतल्पगतः कृष्णं प्रदध्यौ प्राञ्जलिः स्थितः
bhīṣmastu puruṣavyāghraḥ karmaṇā manasā girāśaratalpagataḥ kṛṣṇaṃ pradadhyau prāñjaliḥ sthitaḥ
- 12.47.8
स्वरेण पुष्टनादेन तुष्टाव मधुसूदनम्योगेश्वरं पद्मनाभं विष्णुं जिष्णुं जगत्पतिम्
svareṇa puṣṭanādena tuṣṭāva madhusūdanamyogeśvaraṃ padmanābhaṃ viṣṇuṃ jiṣṇuṃ jagatpatim
- 12.47.9
कृताञ्जलिः शुचिर्भूत्वा वाग्विदां प्रवरः प्रभुम्भीष्मः परमधर्मात्मा वासुदेवमथास्तुवत्
kṛtāñjaliḥ śucirbhūtvā vāgvidāṃ pravaraḥ prabhumbhīṣmaḥ paramadharmātmā vāsudevamathāstuvat
- 12.47.10
आरिराधयिषुः कृष्णं वाचं जिगमिषामि याम्तया व्याससमासिन्या प्रीयतां पुरुषोत्तमः
ārirādhayiṣuḥ kṛṣṇaṃ vācaṃ jigamiṣāmi yāmtayā vyāsasamāsinyā prīyatāṃ puruṣottamaḥ
- 12.47.11
शुचिः शुचिषदं हंसं तत्परः परमेष्ठिनम्युक्त्वा सर्वात्मनात्मानं तं प्रपद्ये प्रजापतिम्
śuciḥ śuciṣadaṃ haṃsaṃ tatparaḥ parameṣṭhinamyuktvā sarvātmanātmānaṃ taṃ prapadye prajāpatim
- 12.47.12
यस्मिन्विश्वानि भूतानि तिष्ठन्ति च विशन्ति चगुणभूतानि भूतेशे सूत्रे मणिगणा इव
yasminviśvāni bhūtāni tiṣṭhanti ca viśanti caguṇabhūtāni bhūteśe sūtre maṇigaṇā iva
- 12.47.13
यस्मिन्नित्ये तते तन्तौ दृढे स्रगिव तिष्ठतिसदसद्ग्रथितं विश्वं विश्वाङ्गे विश्वकर्मणि
yasminnitye tate tantau dṛḍhe sragiva tiṣṭhatisadasadgrathitaṃ viśvaṃ viśvāṅge viśvakarmaṇi
- 12.47.14
हरिं सहस्रशिरसं सहस्रचरणेक्षणम्प्राहुर्नारायणं देवं यं विश्वस्य परायणम्
hariṃ sahasraśirasaṃ sahasracaraṇekṣaṇamprāhurnārāyaṇaṃ devaṃ yaṃ viśvasya parāyaṇam
- 12.47.15
अणीयसामणीयांसं स्थविष्ठं च स्थवीयसाम्गरीयसां गरिष्ठं च श्रेष्ठं च श्रेयसामपि
aṇīyasāmaṇīyāṃsaṃ sthaviṣṭhaṃ ca sthavīyasāmgarīyasāṃ gariṣṭhaṃ ca śreṣṭhaṃ ca śreyasāmapi
- 12.47.16
यं वाकेष्वनुवाकेषु निषत्सूपनिषत्सु चगृणन्ति सत्यकर्माणं सत्यं सत्येषु सामसु
yaṃ vākeṣvanuvākeṣu niṣatsūpaniṣatsu cagṛṇanti satyakarmāṇaṃ satyaṃ satyeṣu sāmasu
- 12.47.17
चतुर्भिश्चतुरात्मानं सत्त्वस्थं सात्वतां पतिम्यं दिव्यैर्देवमर्चन्ति गुह्यैः परमनामभिः
caturbhiścaturātmānaṃ sattvasthaṃ sātvatāṃ patimyaṃ divyairdevamarcanti guhyaiḥ paramanāmabhiḥ
- 12.47.18
यं देवं देवकी देवी वसुदेवादजीजनत्भौमस्य ब्रह्मणो गुप्त्यै दीप्तमग्निमिवारणिः
yaṃ devaṃ devakī devī vasudevādajījanatbhaumasya brahmaṇo guptyai dīptamagnimivāraṇiḥ
- 12.47.19
यमनन्यो व्यपेताशीरात्मानं वीतकल्मषम्इष्ट्वानन्त्याय गोविन्दं पश्यत्यात्मन्यवस्थितम्
yamananyo vyapetāśīrātmānaṃ vītakalmaṣamiṣṭvānantyāya govindaṃ paśyatyātmanyavasthitam
- 12.47.20
पुराणे पुरुषः प्रोक्तो ब्रह्मा प्रोक्तो युगादिषुक्षये संकर्षणः प्रोक्तस्तमुपास्यमुपास्महे
purāṇe puruṣaḥ prokto brahmā prokto yugādiṣukṣaye saṃkarṣaṇaḥ proktastamupāsyamupāsmahe
- 12.47.21
अतिवाय्विन्द्रकर्माणमतिसूर्याग्नितेजसम्अतिबुद्धीन्द्रियात्मानं तं प्रपद्ये प्रजापतिम्
ativāyvindrakarmāṇamatisūryāgnitejasamatibuddhīndriyātmānaṃ taṃ prapadye prajāpatim
- 12.47.22
यं वै विश्वस्य कर्तारं जगतस्तस्थुषां पतिम्वदन्ति जगतोऽध्यक्षमक्षरं परमं पदम्
yaṃ vai viśvasya kartāraṃ jagatastasthuṣāṃ patimvadanti jagato'dhyakṣamakṣaraṃ paramaṃ padam
- 12.47.23
हिरण्यवर्णं यं गर्भमदितिर्दैत्यनाशनम्एकं द्वादशधा जज्ञे तस्मै सूर्यात्मने नमः
hiraṇyavarṇaṃ yaṃ garbhamaditirdaityanāśanamekaṃ dvādaśadhā jajñe tasmai sūryātmane namaḥ
- 12.47.24
शुक्ले देवान्पितॄन्कृष्णे तर्पयत्यमृतेन यःयश्च राजा द्विजातीनां तस्मै सोमात्मने नमः
śukle devānpitṝnkṛṣṇe tarpayatyamṛtena yaḥyaśca rājā dvijātīnāṃ tasmai somātmane namaḥ
- 12.47.25
महतस्तमसः पारे पुरुषं ज्वलनद्युतिम्यं ज्ञात्वा मृत्युमत्येति तस्मै ज्ञेयात्मने नमः
mahatastamasaḥ pāre puruṣaṃ jvalanadyutimyaṃ jñātvā mṛtyumatyeti tasmai jñeyātmane namaḥ
- 12.47.26
यं बृहन्तं बृहत्युक्थे यमग्नौ यं महाध्वरेयं विप्रसंघा गायन्ति तस्मै वेदात्मने नमः
yaṃ bṛhantaṃ bṛhatyukthe yamagnau yaṃ mahādhvareyaṃ viprasaṃghā gāyanti tasmai vedātmane namaḥ
- 12.47.27
ऋग्यजुःसामधामानं दशार्धहविराकृतिम्यं सप्ततन्तुं तन्वन्ति तस्मै यज्ञात्मने नमः
ṛgyajuḥsāmadhāmānaṃ daśārdhahavirākṛtimyaṃ saptatantuṃ tanvanti tasmai yajñātmane namaḥ
- 12.47.28
यः सुपर्णो यजुर्नाम छन्दोगात्रस्त्रिवृच्छिराःरथंतरबृहत्यक्षस्तस्मै स्तोत्रात्मने नमः
yaḥ suparṇo yajurnāma chandogātrastrivṛcchirāḥrathaṃtarabṛhatyakṣastasmai stotrātmane namaḥ
- 12.47.29
यः सहस्रसवे सत्रे जज्ञे विश्वसृजामृषिःहिरण्यवर्णः शकुनिस्तस्मै हंसात्मने नमः
yaḥ sahasrasave satre jajñe viśvasṛjāmṛṣiḥhiraṇyavarṇaḥ śakunistasmai haṃsātmane namaḥ
- 12.47.30
पदाङ्गं संधिपर्वाणं स्वरव्यञ्जनलक्षणम्यमाहुरक्षरं नित्यं तस्मै वागात्मने नमः
padāṅgaṃ saṃdhiparvāṇaṃ svaravyañjanalakṣaṇamyamāhurakṣaraṃ nityaṃ tasmai vāgātmane namaḥ
- 12.47.31
यश्चिनोति सतां सेतुमृतेनामृतयोनिनाधर्मार्थव्यवहाराङ्गैस्तस्मै सत्यात्मने नमः
yaścinoti satāṃ setumṛtenāmṛtayoninādharmārthavyavahārāṅgaistasmai satyātmane namaḥ
- 12.47.32
यं पृथग्धर्मचरणाः पृथग्धर्मफलैषिणःपृथग्धर्मैः समर्चन्ति तस्मै धर्मात्मने नमः
yaṃ pṛthagdharmacaraṇāḥ pṛthagdharmaphalaiṣiṇaḥpṛthagdharmaiḥ samarcanti tasmai dharmātmane namaḥ
- 12.47.33
यं तं व्यक्तस्थमव्यक्तं विचिन्वन्ति महर्षयःक्षेत्रे क्षेत्रज्ञमासीनं तस्मै क्षेत्रात्मने नमः
yaṃ taṃ vyaktasthamavyaktaṃ vicinvanti maharṣayaḥkṣetre kṣetrajñamāsīnaṃ tasmai kṣetrātmane namaḥ
- 12.47.34
यं दृगात्मानमात्मस्थं वृतं षोडशभिर्गुणैःप्राहुः सप्तदशं सांख्यास्तस्मै सांख्यात्मने नमः
yaṃ dṛgātmānamātmasthaṃ vṛtaṃ ṣoḍaśabhirguṇaiḥprāhuḥ saptadaśaṃ sāṃkhyāstasmai sāṃkhyātmane namaḥ
- 12.47.35
यं विनिद्रा जितश्वासाः सत्त्वस्थाः संयतेन्द्रियाःज्योतिः पश्यन्ति युञ्जानास्तस्मै योगात्मने नमः
yaṃ vinidrā jitaśvāsāḥ sattvasthāḥ saṃyatendriyāḥjyotiḥ paśyanti yuñjānāstasmai yogātmane namaḥ
- 12.47.36
अपुण्यपुण्योपरमे यं पुनर्भवनिर्भयाःशान्ताः संन्यासिनो यान्ति तस्मै मोक्षात्मने नमः
apuṇyapuṇyoparame yaṃ punarbhavanirbhayāḥśāntāḥ saṃnyāsino yānti tasmai mokṣātmane namaḥ
- 12.47.37
योऽसौ युगसहस्रान्ते प्रदीप्तार्चिर्विभावसुःसंभक्षयति भूतानि तस्मै घोरात्मने नमः
yo'sau yugasahasrānte pradīptārcirvibhāvasuḥsaṃbhakṣayati bhūtāni tasmai ghorātmane namaḥ
- 12.47.38
संभक्ष्य सर्वभूतानि कृत्वा चैकार्णवं जगत्बालः स्वपिति यश्चैकस्तस्मै मायात्मने नमः
saṃbhakṣya sarvabhūtāni kṛtvā caikārṇavaṃ jagatbālaḥ svapiti yaścaikastasmai māyātmane namaḥ
- 12.47.39
सहस्रशिरसे तस्मै पुरुषायामितात्मनेचतुःसमुद्रपर्याययोगनिद्रात्मने नमः
sahasraśirase tasmai puruṣāyāmitātmanecatuḥsamudraparyāyayoganidrātmane namaḥ
- 12.47.40
अजस्य नाभावध्येकं यस्मिन्विश्वं प्रतिष्ठितम्पुष्करं पुष्कराक्षस्य तस्मै पद्मात्मने नमः
ajasya nābhāvadhyekaṃ yasminviśvaṃ pratiṣṭhitampuṣkaraṃ puṣkarākṣasya tasmai padmātmane namaḥ
- 12.47.41
यस्य केशेषु जीमूता नद्यः सर्वाङ्गसंधिषुकुक्षौ समुद्राश्चत्वारस्तस्मै तोयात्मने नमः
yasya keśeṣu jīmūtā nadyaḥ sarvāṅgasaṃdhiṣukukṣau samudrāścatvārastasmai toyātmane namaḥ
- 12.47.42
युगेष्वावर्तते योंऽशैर्दिनर्त्वयनहायनैःसर्गप्रलययोः कर्ता तस्मै कालात्मने नमः
yugeṣvāvartate yoṃ'śairdinartvayanahāyanaiḥsargapralayayoḥ kartā tasmai kālātmane namaḥ
- 12.47.43
ब्रह्म वक्त्रं भुजौ क्षत्रं कृत्स्नमूरूदरं विशःपादौ यस्याश्रिताः शूद्रास्तस्मै वर्णात्मने नमः
brahma vaktraṃ bhujau kṣatraṃ kṛtsnamūrūdaraṃ viśaḥpādau yasyāśritāḥ śūdrāstasmai varṇātmane namaḥ
- 12.47.44
यस्याग्निरास्यं द्यौर्मूर्धा खं नाभिश्चरणौ क्षितिःसूर्यश्चक्षुर्दिशः श्रोत्रे तस्मै लोकात्मने नमः
yasyāgnirāsyaṃ dyaurmūrdhā khaṃ nābhiścaraṇau kṣitiḥsūryaścakṣurdiśaḥ śrotre tasmai lokātmane namaḥ
- 12.47.45
विषये वर्तमानानां यं तं वैशेषिकैर्गुणैःप्राहुर्विषयगोप्तारं तस्मै गोप्त्रात्मने नमः
viṣaye vartamānānāṃ yaṃ taṃ vaiśeṣikairguṇaiḥprāhurviṣayagoptāraṃ tasmai goptrātmane namaḥ
- 12.47.46
अन्नपानेन्धनमयो रसप्राणविवर्धनःयो धारयति भूतानि तस्मै प्राणात्मने नमः
annapānendhanamayo rasaprāṇavivardhanaḥyo dhārayati bhūtāni tasmai prāṇātmane namaḥ
- 12.47.47
परः कालात्परो यज्ञात्परः सदसतोश्च यःअनादिरादिर्विश्वस्य तस्मै विश्वात्मने नमः
paraḥ kālātparo yajñātparaḥ sadasatośca yaḥanādirādirviśvasya tasmai viśvātmane namaḥ
- 12.47.48
यो मोहयति भूतानि स्नेहरागानुबन्धनैःसर्गस्य रक्षणार्थाय तस्मै मोहात्मने नमः
yo mohayati bhūtāni sneharāgānubandhanaiḥsargasya rakṣaṇārthāya tasmai mohātmane namaḥ
- 12.47.49
आत्मज्ञानमिदं ज्ञानं ज्ञात्वा पञ्चस्ववस्थितम्यं ज्ञानिनोऽधिगच्छन्ति तस्मै ज्ञानात्मने नमः
ātmajñānamidaṃ jñānaṃ jñātvā pañcasvavasthitamyaṃ jñānino'dhigacchanti tasmai jñānātmane namaḥ
- 12.47.50
अप्रमेयशरीराय सर्वतोऽनन्तचक्षुषेअपारपरिमेयाय तस्मै चिन्त्यात्मने नमः
aprameyaśarīrāya sarvato'nantacakṣuṣeapāraparimeyāya tasmai cintyātmane namaḥ
- 12.47.51
जटिने दण्डिने नित्यं लम्बोदरशरीरिणेकमण्डलुनिषङ्गाय तस्मै ब्रह्मात्मने नमः
jaṭine daṇḍine nityaṃ lambodaraśarīriṇekamaṇḍaluniṣaṅgāya tasmai brahmātmane namaḥ
- 12.47.52
शूलिने त्रिदशेशाय त्र्यम्बकाय महात्मनेभस्मदिग्धोर्ध्वलिङ्गाय तस्मै रुद्रात्मने नमः
śūline tridaśeśāya tryambakāya mahātmanebhasmadigdhordhvaliṅgāya tasmai rudrātmane namaḥ
- 12.47.53
पञ्चभूतात्मभूताय भूतादिनिधनात्मनेअक्रोधद्रोहमोहाय तस्मै शान्तात्मने नमः
pañcabhūtātmabhūtāya bhūtādinidhanātmaneakrodhadrohamohāya tasmai śāntātmane namaḥ
- 12.47.54
यस्मिन्सर्वं यतः सर्वं यः सर्वं सर्वतश्च यःयश्च सर्वमयो नित्यं तस्मै सर्वात्मने नमः
yasminsarvaṃ yataḥ sarvaṃ yaḥ sarvaṃ sarvataśca yaḥyaśca sarvamayo nityaṃ tasmai sarvātmane namaḥ
- 12.47.55
विश्वकर्मन्नमस्तेऽस्तु विश्वात्मन्विश्वसंभवअपवर्गोऽसि भूतानां पञ्चानां परतः स्थितः
viśvakarmannamaste'stu viśvātmanviśvasaṃbhavaapavargo'si bhūtānāṃ pañcānāṃ parataḥ sthitaḥ
- 12.47.56
नमस्ते त्रिषु लोकेषु नमस्ते परतस्त्रिषुनमस्ते दिक्षु सर्वासु त्वं हि सर्वपरायणम्
namaste triṣu lokeṣu namaste paratastriṣunamaste dikṣu sarvāsu tvaṃ hi sarvaparāyaṇam
- 12.47.57
नमस्ते भगवन्विष्णो लोकानां प्रभवाप्ययत्वं हि कर्ता हृषीकेश संहर्ता चापराजितः
namaste bhagavanviṣṇo lokānāṃ prabhavāpyayatvaṃ hi kartā hṛṣīkeśa saṃhartā cāparājitaḥ
- 12.47.58
तेन पश्यामि ते दिव्यान्भावान्हि त्रिषु वर्त्मसुतच्च पश्यामि तत्त्वेन यत्ते रूपं सनातनम्
tena paśyāmi te divyānbhāvānhi triṣu vartmasutacca paśyāmi tattvena yatte rūpaṃ sanātanam
- 12.47.59
दिवं ते शिरसा व्याप्तं पद्भ्यां देवी वसुंधराविक्रमेण त्रयो लोकाः पुरुषोऽसि सनातनः
divaṃ te śirasā vyāptaṃ padbhyāṃ devī vasuṃdharāvikrameṇa trayo lokāḥ puruṣo'si sanātanaḥ
- 12.47.60
अतसीपुष्पसंकाशं पीतवाससमच्युतम्ये नमस्यन्ति गोविन्दं न तेषां विद्यते भयम्
atasīpuṣpasaṃkāśaṃ pītavāsasamacyutamye namasyanti govindaṃ na teṣāṃ vidyate bhayam
- 12.47.61
यथा विष्णुमयं सत्यं यथा विष्णुमयं हविःयथा विष्णुमयं सर्वं पाप्मा मे नश्यतां तथा
yathā viṣṇumayaṃ satyaṃ yathā viṣṇumayaṃ haviḥyathā viṣṇumayaṃ sarvaṃ pāpmā me naśyatāṃ tathā
- 12.47.62
त्वां प्रपन्नाय भक्ताय गतिमिष्टां जिगीषवेयच्छ्रेयः पुण्डरीकाक्ष तद्ध्यायस्व सुरोत्तम
tvāṃ prapannāya bhaktāya gatimiṣṭāṃ jigīṣaveyacchreyaḥ puṇḍarīkākṣa taddhyāyasva surottama
- 12.47.63
इति विद्यातपोयोनिरयोनिर्विष्णुरीडितःवाग्यज्ञेनार्चितो देवः प्रीयतां मे जनार्दनः
iti vidyātapoyonirayonirviṣṇurīḍitaḥvāgyajñenārcito devaḥ prīyatāṃ me janārdanaḥ
- 12.47.64
एतावदुक्त्वा वचनं भीष्मस्तद्गतमानसःनम इत्येव कृष्णाय प्रणाममकरोत्तदा
etāvaduktvā vacanaṃ bhīṣmastadgatamānasaḥnama ityeva kṛṣṇāya praṇāmamakarottadā
- 12.47.65
अभिगम्य तु योगेन भक्तिं भीष्मस्य माधवःत्रैकाल्यदर्शनं ज्ञानं दिव्यं दातुं ययौ हरिः
abhigamya tu yogena bhaktiṃ bhīṣmasya mādhavaḥtraikālyadarśanaṃ jñānaṃ divyaṃ dātuṃ yayau hariḥ
- 12.47.66
तस्मिन्नुपरते शब्दे ततस्ते ब्रह्मवादिनःभीष्मं वाग्भिर्बाष्पकण्ठास्तमानर्चुर्महामतिम्
tasminnuparate śabde tataste brahmavādinaḥbhīṣmaṃ vāgbhirbāṣpakaṇṭhāstamānarcurmahāmatim
- 12.47.67
ते स्तुवन्तश्च विप्राग्र्याः केशवं पुरुषोत्तमम्भीष्मं च शनकैः सर्वे प्रशशंसुः पुनः पुनः
te stuvantaśca viprāgryāḥ keśavaṃ puruṣottamambhīṣmaṃ ca śanakaiḥ sarve praśaśaṃsuḥ punaḥ punaḥ
- 12.47.68
विदित्वा भक्तियोगं तु भीष्मस्य पुरुषोत्तमःसहसोत्थाय संहृष्टो यानमेवान्वपद्यत
viditvā bhaktiyogaṃ tu bhīṣmasya puruṣottamaḥsahasotthāya saṃhṛṣṭo yānamevānvapadyata
- 12.47.69
केशवः सात्यकिश्चैव रथेनैकेन जग्मतुःअपरेण महात्मानौ युधिष्ठिरधनंजयौ
keśavaḥ sātyakiścaiva rathenaikena jagmatuḥapareṇa mahātmānau yudhiṣṭhiradhanaṃjayau
- 12.47.70
भीमसेनो यमौ चोभौ रथमेकं समास्थितौकृपो युयुत्सुः सूतश्च संजयश्चापरं रथम्
bhīmaseno yamau cobhau rathamekaṃ samāsthitaukṛpo yuyutsuḥ sūtaśca saṃjayaścāparaṃ ratham
- 12.47.71
ते रथैर्नगराकारैः प्रयाताः पुरुषर्षभाःनेमिघोषेण महता कम्पयन्तो वसुंधराम्
te rathairnagarākāraiḥ prayātāḥ puruṣarṣabhāḥnemighoṣeṇa mahatā kampayanto vasuṃdharām
- 12.47.72
ततो गिरः पुरुषवरस्तवान्विता; द्विजेरिताः पथि सुमनाः स शुश्रुवेकृताञ्जलिं प्रणतमथापरं जनं; स केशिहा मुदितमनाभ्यनन्दत
tato giraḥ puruṣavarastavānvitā; dvijeritāḥ pathi sumanāḥ sa śuśruvekṛtāñjaliṃ praṇatamathāparaṃ janaṃ; sa keśihā muditamanābhyanandata