Parva.Adhyaya 12.68
Mahabharata · 61 verses
- 12.68.1
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
किमाहुर्दैवतं विप्रा राजानं भरतर्षभमनुष्याणामधिपतिं तन्मे ब्रूहि पितामह
kimāhurdaivataṃ viprā rājānaṃ bharatarṣabhamanuṣyāṇāmadhipatiṃ tanme brūhi pitāmaha
- 12.68.2
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्बृहस्पतिं वसुमना यथा पप्रच्छ भारत
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanambṛhaspatiṃ vasumanā yathā papraccha bhārata
- 12.68.3
राजा वसुमना नाम कौसल्यो धीमतां वरःमहर्षिं परिपप्रच्छ कृतप्रज्ञो बृहस्पतिम्
rājā vasumanā nāma kausalyo dhīmatāṃ varaḥmaharṣiṃ paripapraccha kṛtaprajño bṛhaspatim
- 12.68.4
सर्वं वैनयिकं कृत्वा विनयज्ञो बृहस्पतेःदक्षिणानन्तरो भूत्वा प्रणम्य विधिपूर्वकम्
sarvaṃ vainayikaṃ kṛtvā vinayajño bṛhaspateḥdakṣiṇānantaro bhūtvā praṇamya vidhipūrvakam
- 12.68.5
विधिं पप्रच्छ राज्यस्य सर्वभूतहिते रतःप्रजानां हितमन्विच्छन्धर्ममूलं विशां पते
vidhiṃ papraccha rājyasya sarvabhūtahite rataḥprajānāṃ hitamanvicchandharmamūlaṃ viśāṃ pate
- 12.68.6
केन भूतानि वर्धन्ते क्षयं गच्छन्ति केन चकमर्चन्तो महाप्राज्ञ सुखमत्यन्तमाप्नुयुः
kena bhūtāni vardhante kṣayaṃ gacchanti kena cakamarcanto mahāprājña sukhamatyantamāpnuyuḥ
- 12.68.7
इति पृष्टो महाराज्ञा कौसल्येनामितौजसाराजसत्कारमव्यग्रः शशंसास्मै बृहस्पतिः
iti pṛṣṭo mahārājñā kausalyenāmitaujasārājasatkāramavyagraḥ śaśaṃsāsmai bṛhaspatiḥ
- 12.68.8
राजमूलो महाराज धर्मो लोकस्य लक्ष्यतेप्रजा राजभयादेव न खादन्ति परस्परम्
rājamūlo mahārāja dharmo lokasya lakṣyateprajā rājabhayādeva na khādanti parasparam
- 12.68.9
राजा ह्येवाखिलं लोकं समुदीर्णं समुत्सुकम्प्रसादयति धर्मेण प्रसाद्य च विराजते
rājā hyevākhilaṃ lokaṃ samudīrṇaṃ samutsukamprasādayati dharmeṇa prasādya ca virājate
- 12.68.10
यथा ह्यनुदये राजन्भूतानि शशिसूर्ययोःअन्धे तमसि मज्जेयुरपश्यन्तः परस्परम्
yathā hyanudaye rājanbhūtāni śaśisūryayoḥandhe tamasi majjeyurapaśyantaḥ parasparam
- 12.68.11
यथा ह्यनुदके मत्स्या निराक्रन्दे विहंगमाःविहरेयुर्यथाकाममभिसृत्य पुनः पुनः
yathā hyanudake matsyā nirākrande vihaṃgamāḥvihareyuryathākāmamabhisṛtya punaḥ punaḥ
- 12.68.12
विमथ्यातिक्रमेरंश्च विषह्यापि परस्परम्अभावमचिरेणैव गच्छेयुर्नात्र संशयः
vimathyātikrameraṃśca viṣahyāpi parasparamabhāvamacireṇaiva gaccheyurnātra saṃśayaḥ
- 12.68.13
एवमेव विना राज्ञा विनश्येयुरिमाः प्रजाःअन्धे तमसि मज्जेयुरगोपाः पशवो यथा
evameva vinā rājñā vinaśyeyurimāḥ prajāḥandhe tamasi majjeyuragopāḥ paśavo yathā
- 12.68.14
हरेयुर्बलवन्तो हि दुर्बलानां परिग्रहान्हन्युर्व्यायच्छमानांश्च यदि राजा न पालयेत्
hareyurbalavanto hi durbalānāṃ parigrahānhanyurvyāyacchamānāṃśca yadi rājā na pālayet
- 12.68.15
यानं वस्त्रमलंकारान्रत्नानि विविधानि चहरेयुः सहसा पापा यदि राजा न पालयेत्
yānaṃ vastramalaṃkārānratnāni vividhāni cahareyuḥ sahasā pāpā yadi rājā na pālayet
- 12.68.16
ममेदमिति लोकेऽस्मिन्न भवेत्संपरिग्रहःविश्वलोपः प्रवर्तेत यदि राजा न पालयेत्
mamedamiti loke'sminna bhavetsaṃparigrahaḥviśvalopaḥ pravarteta yadi rājā na pālayet
- 12.68.17
मातरं पितरं वृद्धमाचार्यमतिथिं गुरुम्क्लिश्नीयुरपि हिंस्युर्वा यदि राजा न पालयेत्
mātaraṃ pitaraṃ vṛddhamācāryamatithiṃ gurumkliśnīyurapi hiṃsyurvā yadi rājā na pālayet
- 12.68.18
पतेद्बहुविधं शस्त्रं बहुधा धर्मचारिषुअधर्मः प्रगृहीतः स्याद्यदि राजा न पालयेत्
patedbahuvidhaṃ śastraṃ bahudhā dharmacāriṣuadharmaḥ pragṛhītaḥ syādyadi rājā na pālayet
- 12.68.19
वधबन्धपरिक्लेशो नित्यमर्थवतां भवेत्ममत्वं च न विन्देयुर्यदि राजा न पालयेत्
vadhabandhaparikleśo nityamarthavatāṃ bhavetmamatvaṃ ca na vindeyuryadi rājā na pālayet
- 12.68.20
अन्तश्चाकाशमेव स्याल्लोकोऽयं दस्युसाद्भवेत्पतेच्च नरकं घोरं यदि राजा न पालयेत्
antaścākāśameva syālloko'yaṃ dasyusādbhavetpatecca narakaṃ ghoraṃ yadi rājā na pālayet
- 12.68.21
न योनिपोषो वर्तेत न कृषिर्न वणिक्पथःमज्जेद्धर्मस्त्रयी न स्याद्यदि राजा न पालयेत्
na yonipoṣo varteta na kṛṣirna vaṇikpathaḥmajjeddharmastrayī na syādyadi rājā na pālayet
- 12.68.22
न यज्ञाः संप्रवर्तेरन्विधिवत्स्वाप्तदक्षिणाःन विवाहाः समाजा वा यदि राजा न पालयेत्
na yajñāḥ saṃpravarteranvidhivatsvāptadakṣiṇāḥna vivāhāḥ samājā vā yadi rājā na pālayet
- 12.68.23
न वृषाः संप्रवर्तेरन्न मथ्येरंश्च गर्गराःघोषाः प्रणाशं गच्छेयुर्यदि राजा न पालयेत्
na vṛṣāḥ saṃpravarteranna mathyeraṃśca gargarāḥghoṣāḥ praṇāśaṃ gaccheyuryadi rājā na pālayet
- 12.68.24
त्रस्तमुद्विग्नहृदयं हाहाभूतमचेतनम्क्षणेन विनशेत्सर्वं यदि राजा न पालयेत्
trastamudvignahṛdayaṃ hāhābhūtamacetanamkṣaṇena vinaśetsarvaṃ yadi rājā na pālayet
- 12.68.25
न संवत्सरसत्राणि तिष्ठेयुरकुतोभयाःविधिवद्दक्षिणावन्ति यदि राजा न पालयेत्
na saṃvatsarasatrāṇi tiṣṭheyurakutobhayāḥvidhivaddakṣiṇāvanti yadi rājā na pālayet
- 12.68.26
ब्राह्मणाश्चतुरो वेदान्नाधीयेरंस्तपस्विनःविद्यास्नातास्तपःस्नाता यदि राजा न पालयेत्
brāhmaṇāścaturo vedānnādhīyeraṃstapasvinaḥvidyāsnātāstapaḥsnātā yadi rājā na pālayet
- 12.68.27
हस्तो हस्तं स मुष्णीयाद्भिद्येरन्सर्वसेतवःभयार्तं विद्रवेत्सर्वं यदि राजा न पालयेत्
hasto hastaṃ sa muṣṇīyādbhidyeransarvasetavaḥbhayārtaṃ vidravetsarvaṃ yadi rājā na pālayet
- 12.68.28
न लभेद्धर्मसंश्लेषं हतविप्रहतो जनःकर्ता स्वेच्छेन्द्रियो गच्छेद्यदि राजा न पालयेत्
na labheddharmasaṃśleṣaṃ hataviprahato janaḥkartā svecchendriyo gacchedyadi rājā na pālayet
- 12.68.29
अनयाः संप्रवर्तेरन्भवेद्वै वर्णसंकरःदुर्भिक्षमाविशेद्राष्ट्रं यदि राजा न पालयेत्
anayāḥ saṃpravarteranbhavedvai varṇasaṃkaraḥdurbhikṣamāviśedrāṣṭraṃ yadi rājā na pālayet
- 12.68.30
विवृत्य हि यथाकामं गृहद्वाराणि शेरतेमनुष्या रक्षिता राज्ञा समन्तादकुतोभयाः
vivṛtya hi yathākāmaṃ gṛhadvārāṇi śeratemanuṣyā rakṣitā rājñā samantādakutobhayāḥ
- 12.68.31
नाक्रुष्टं सहते कश्चित्कुतो हस्तस्य लङ्घनम्यदि राजा मनुष्येषु त्राता भवति धार्मिकः
nākruṣṭaṃ sahate kaścitkuto hastasya laṅghanamyadi rājā manuṣyeṣu trātā bhavati dhārmikaḥ
- 12.68.32
स्त्रियश्चापुरुषा मार्गं सर्वालंकारभूषिताःनिर्भयाः प्रतिपद्यन्ते यदा रक्षति भूमिपः
striyaścāpuruṣā mārgaṃ sarvālaṃkārabhūṣitāḥnirbhayāḥ pratipadyante yadā rakṣati bhūmipaḥ
- 12.68.33
धर्ममेव प्रपद्यन्ते न हिंसन्ति परस्परम्अनुगृह्णन्ति चान्योन्यं यदा रक्षति भूमिपः
dharmameva prapadyante na hiṃsanti parasparamanugṛhṇanti cānyonyaṃ yadā rakṣati bhūmipaḥ
- 12.68.34
यजन्ते च त्रयो वर्णा महायज्ञैः पृथग्विधैःयुक्ताश्चाधीयते शास्त्रं यदा रक्षति भूमिपः
yajante ca trayo varṇā mahāyajñaiḥ pṛthagvidhaiḥyuktāścādhīyate śāstraṃ yadā rakṣati bhūmipaḥ
- 12.68.35
वार्तामूलो ह्ययं लोकस्त्रय्या वै धार्यते सदातत्सर्वं वर्तते सम्यग्यदा रक्षति भूमिपः
vārtāmūlo hyayaṃ lokastrayyā vai dhāryate sadātatsarvaṃ vartate samyagyadā rakṣati bhūmipaḥ
- 12.68.36
यदा राजा धुरं श्रेष्ठामादाय वहति प्रजाःमहता बलयोगेन तदा लोकः प्रसीदति
yadā rājā dhuraṃ śreṣṭhāmādāya vahati prajāḥmahatā balayogena tadā lokaḥ prasīdati
- 12.68.37
यस्याभावे च भूतानामभावः स्यात्समन्ततःभावे च भावो नित्यः स्यात्कस्तं न प्रतिपूजयेत्
yasyābhāve ca bhūtānāmabhāvaḥ syātsamantataḥbhāve ca bhāvo nityaḥ syātkastaṃ na pratipūjayet
- 12.68.38
तस्य यो वहते भारं सर्वलोकसुखावहम्तिष्ठेत्प्रियहिते राज्ञ उभौ लोकौ हि यो जयेत्
tasya yo vahate bhāraṃ sarvalokasukhāvahamtiṣṭhetpriyahite rājña ubhau lokau hi yo jayet
- 12.68.39
यस्तस्य पुरुषः पापं मनसाप्यनुचिन्तयेत्असंशयमिह क्लिष्टः प्रेत्यापि नरकं पतेत्
yastasya puruṣaḥ pāpaṃ manasāpyanucintayetasaṃśayamiha kliṣṭaḥ pretyāpi narakaṃ patet
- 12.68.40
न हि जात्ववमन्तव्यो मनुष्य इति भूमिपःमहती देवता ह्येषा नररूपेण तिष्ठति
na hi jātvavamantavyo manuṣya iti bhūmipaḥmahatī devatā hyeṣā nararūpeṇa tiṣṭhati
- 12.68.41
कुरुते पञ्च रूपाणि कालयुक्तानि यः सदाभवत्यग्निस्तथादित्यो मृत्युर्वैश्रवणो यमः
kurute pañca rūpāṇi kālayuktāni yaḥ sadābhavatyagnistathādityo mṛtyurvaiśravaṇo yamaḥ
- 12.68.42
यदा ह्यासीदतः पापान्दहत्युग्रेण तेजसामिथ्योपचरितो राजा तदा भवति पावकः
yadā hyāsīdataḥ pāpāndahatyugreṇa tejasāmithyopacarito rājā tadā bhavati pāvakaḥ
- 12.68.43
यदा पश्यति चारेण सर्वभूतानि भूमिपःक्षेमं च कृत्वा व्रजति तदा भवति भास्करः
yadā paśyati cāreṇa sarvabhūtāni bhūmipaḥkṣemaṃ ca kṛtvā vrajati tadā bhavati bhāskaraḥ
- 12.68.44
अशुचींश्च यदा क्रुद्धः क्षिणोति शतशो नरान्सपुत्रपौत्रान्सामात्यांस्तदा भवति सोऽन्तकः
aśucīṃśca yadā kruddhaḥ kṣiṇoti śataśo narānsaputrapautrānsāmātyāṃstadā bhavati so'ntakaḥ
- 12.68.45
यदा त्वधार्मिकान्सर्वांस्तीक्ष्णैर्दण्डैर्नियच्छतिधार्मिकांश्चानुगृह्णाति भवत्यथ यमस्तदा
yadā tvadhārmikānsarvāṃstīkṣṇairdaṇḍairniyacchatidhārmikāṃścānugṛhṇāti bhavatyatha yamastadā
- 12.68.46
यदा तु धनधाराभिस्तर्पयत्युपकारिणःआच्छिनत्ति च रत्नानि विविधान्यपकारिणाम्
yadā tu dhanadhārābhistarpayatyupakāriṇaḥācchinatti ca ratnāni vividhānyapakāriṇām
- 12.68.47
श्रियं ददाति कस्मैचित्कस्माच्चिदपकर्षतितदा वैश्रवणो राजँल्लोके भवति भूमिपः
śriyaṃ dadāti kasmaicitkasmāccidapakarṣatitadā vaiśravaṇo rājam̐lloke bhavati bhūmipaḥ
- 12.68.48
नास्यापवादे स्थातव्यं दक्षेणाक्लिष्टकर्मणाधर्म्यमाकाङ्क्षता लाभमीश्वरस्यानसूयता
nāsyāpavāde sthātavyaṃ dakṣeṇākliṣṭakarmaṇādharmyamākāṅkṣatā lābhamīśvarasyānasūyatā
- 12.68.49
न हि राज्ञः प्रतीपानि कुर्वन्सुखमवाप्नुयात्पुत्रो भ्राता वयस्यो वा यद्यप्यात्मसमो भवेत्
na hi rājñaḥ pratīpāni kurvansukhamavāpnuyātputro bhrātā vayasyo vā yadyapyātmasamo bhavet
- 12.68.50
कुर्यात्कृष्णगतिः शेषं ज्वलितोऽनिलसारथिःन तु राज्ञाभिपन्नस्य शेषं क्वचन विद्यते
kuryātkṛṣṇagatiḥ śeṣaṃ jvalito'nilasārathiḥna tu rājñābhipannasya śeṣaṃ kvacana vidyate
- 12.68.51
तस्य सर्वाणि रक्ष्याणि दूरतः परिवर्जयेत्मृत्योरिव जुगुप्सेत राजस्वहरणान्नरः
tasya sarvāṇi rakṣyāṇi dūrataḥ parivarjayetmṛtyoriva jugupseta rājasvaharaṇānnaraḥ
- 12.68.52
नश्येदभिमृशन्सद्यो मृगः कूटमिव स्पृशन्आत्मस्वमिव संरक्षेद्राजस्वमिह बुद्धिमान्
naśyedabhimṛśansadyo mṛgaḥ kūṭamiva spṛśanātmasvamiva saṃrakṣedrājasvamiha buddhimān
- 12.68.53
महान्तं नरकं घोरमप्रतिष्ठमचेतसःपतन्ति चिररात्राय राजवित्तापहारिणः
mahāntaṃ narakaṃ ghoramapratiṣṭhamacetasaḥpatanti cirarātrāya rājavittāpahāriṇaḥ
- 12.68.54
राजा भोजो विराट्सम्राट्क्षत्रियो भूपतिर्नृपःय एवं स्तूयते शब्दैः कस्तं नार्चितुमिच्छति
rājā bhojo virāṭsamrāṭkṣatriyo bhūpatirnṛpaḥya evaṃ stūyate śabdaiḥ kastaṃ nārcitumicchati
- 12.68.55
तस्माद्बुभूषुर्नियतो जितात्मा संयतेन्द्रियःमेधावी स्मृतिमान्दक्षः संश्रयेत महीपतिम्
tasmādbubhūṣurniyato jitātmā saṃyatendriyaḥmedhāvī smṛtimāndakṣaḥ saṃśrayeta mahīpatim
- 12.68.56
कृतज्ञं प्राज्ञमक्षुद्रं दृढभक्तिं जितेन्द्रियम्धर्मनित्यं स्थितं स्थित्यां मन्त्रिणं पूजयेन्नृपः
kṛtajñaṃ prājñamakṣudraṃ dṛḍhabhaktiṃ jitendriyamdharmanityaṃ sthitaṃ sthityāṃ mantriṇaṃ pūjayennṛpaḥ
- 12.68.57
दृढभक्तिं कृतप्रज्ञं धर्मज्ञं संयतेन्द्रियम्शूरमक्षुद्रकर्माणं निषिद्धजनमाश्रयेत्
dṛḍhabhaktiṃ kṛtaprajñaṃ dharmajñaṃ saṃyatendriyamśūramakṣudrakarmāṇaṃ niṣiddhajanamāśrayet
- 12.68.58
राजा प्रगल्भं पुरुषं करोति; राजा कृशं बृंहयते मनुष्यम्राजाभिपन्नस्य कुतः सुखानि; राजाभ्युपेतं सुखिनं करोति
rājā pragalbhaṃ puruṣaṃ karoti; rājā kṛśaṃ bṛṃhayate manuṣyamrājābhipannasya kutaḥ sukhāni; rājābhyupetaṃ sukhinaṃ karoti
- 12.68.59
राजा प्रजानां हृदयं गरीयो; गतिः प्रतिष्ठा सुखमुत्तमं चयमाश्रिता लोकमिमं परं च; जयन्ति सम्यक्पुरुषा नरेन्द्रम्
rājā prajānāṃ hṛdayaṃ garīyo; gatiḥ pratiṣṭhā sukhamuttamaṃ cayamāśritā lokamimaṃ paraṃ ca; jayanti samyakpuruṣā narendram
- 12.68.60
नराधिपश्चाप्यनुशिष्य मेदिनीं; दमेन सत्येन च सौहृदेनमहद्भिरिष्ट्वा क्रतुभिर्महायशा;स्त्रिविष्टपे स्थानमुपैति सत्कृतम्
narādhipaścāpyanuśiṣya medinīṃ; damena satyena ca sauhṛdenamahadbhiriṣṭvā kratubhirmahāyaśā;striviṣṭape sthānamupaiti satkṛtam
- 12.68.61
स एवमुक्तो गुरुणा कौसल्यो राजसत्तमःप्रयत्नात्कृतवान्वीरः प्रजानां परिपालनम्
sa evamukto guruṇā kausalyo rājasattamaḥprayatnātkṛtavānvīraḥ prajānāṃ paripālanam