Mahabharata 13.139.20
इत्युक्तो वरुणेनाथ नारदः प्राप्य तं मुनिम्उतथ्यमब्रवीद्वाक्यं नातिहृष्टमना इव
ityukto varuṇenātha nāradaḥ prāpya taṃ munimutathyamabravīdvākyaṃ nātihṛṣṭamanā iva
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book