Parva.Adhyaya 13.70
Mahabharata · 56 verses
- 13.70.1
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
दत्तानां फलसंप्राप्तिं गवां प्रब्रूहि मेऽनघविस्तरेण महाबाहो न हि तृप्यामि कथ्यताम्
dattānāṃ phalasaṃprāptiṃ gavāṃ prabrūhi me'naghavistareṇa mahābāho na hi tṛpyāmi kathyatām
- 13.70.2
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्ऋषेरुद्दालकेर्वाक्यं नाचिकेतस्य चोभयोः
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanamṛṣeruddālakervākyaṃ nāciketasya cobhayoḥ
- 13.70.3
ऋषिरुद्दालकिर्दीक्षामुपगम्य ततः सुतम्त्वं मामुपचरस्वेति नाचिकेतमभाषतसमाप्ते नियमे तस्मिन्महर्षिः पुत्रमब्रवीत्
ṛṣiruddālakirdīkṣāmupagamya tataḥ sutamtvaṃ māmupacarasveti nāciketamabhāṣatasamāpte niyame tasminmaharṣiḥ putramabravīt
- 13.70.4
उपस्पर्शनसक्तस्य स्वाध्यायनिरतस्य चइध्मा दर्भाः सुमनसः कलशश्चाभितो जलम्विस्मृतं मे तदादाय नदीतीरादिहाव्रज
upasparśanasaktasya svādhyāyaniratasya caidhmā darbhāḥ sumanasaḥ kalaśaścābhito jalamvismṛtaṃ me tadādāya nadītīrādihāvraja
- 13.70.5
गत्वानवाप्य तत्सर्वं नदीवेगसमाप्लुतम्न पश्यामि तदित्येवं पितरं सोऽब्रवीन्मुनिः
gatvānavāpya tatsarvaṃ nadīvegasamāplutamna paśyāmi tadityevaṃ pitaraṃ so'bravīnmuniḥ
- 13.70.6
क्षुत्पिपासाश्रमाविष्टो मुनिरुद्दालकिस्तदायमं पश्येति तं पुत्रमशपत्स महातपाः
kṣutpipāsāśramāviṣṭo muniruddālakistadāyamaṃ paśyeti taṃ putramaśapatsa mahātapāḥ
- 13.70.7
तथा स पित्राभिहतो वाग्वज्रेण कृताञ्जलिःप्रसीदेति ब्रुवन्नेव गतसत्त्वोऽपतद्भुवि
tathā sa pitrābhihato vāgvajreṇa kṛtāñjaliḥprasīdeti bruvanneva gatasattvo'patadbhuvi
- 13.70.8
नाचिकेतं पिता दृष्ट्वा पतितं दुःखमूर्छितःकिं मया कृतमित्युक्त्वा निपपात महीतले
nāciketaṃ pitā dṛṣṭvā patitaṃ duḥkhamūrchitaḥkiṃ mayā kṛtamityuktvā nipapāta mahītale
- 13.70.9
तस्य दुःखपरीतस्य स्वं पुत्रमुपगूहतःव्यतीतं तदहःशेषं सा चोग्रा तत्र शर्वरी
tasya duḥkhaparītasya svaṃ putramupagūhataḥvyatītaṃ tadahaḥśeṣaṃ sā cogrā tatra śarvarī
- 13.70.10
पित्र्येणाश्रुप्रपातेन नाचिकेतः कुरूद्वहप्रास्पन्दच्छयने कौश्ये वृष्ट्या सस्यमिवाप्लुतम्
pitryeṇāśruprapātena nāciketaḥ kurūdvahaprāspandacchayane kauśye vṛṣṭyā sasyamivāplutam
- 13.70.11
स पर्यपृच्छत्तं पुत्रं श्लाघ्यं प्रत्यागतं पुनःदिव्यैर्गन्धैः समादिग्धं क्षीणस्वप्नमिवोत्थितम्
sa paryapṛcchattaṃ putraṃ ślāghyaṃ pratyāgataṃ punaḥdivyairgandhaiḥ samādigdhaṃ kṣīṇasvapnamivotthitam
- 13.70.12
अपि पुत्र जिता लोकाः शुभास्ते स्वेन कर्मणादिष्ट्या चासि पुनः प्राप्तो न हि ते मानुषं वपुः
api putra jitā lokāḥ śubhāste svena karmaṇādiṣṭyā cāsi punaḥ prāpto na hi te mānuṣaṃ vapuḥ
- 13.70.13
प्रत्यक्षदर्शी सर्वस्य पित्रा पृष्टो महात्मनाअन्वर्थं तं पितुर्मध्ये महर्षीणां न्यवेदयत्
pratyakṣadarśī sarvasya pitrā pṛṣṭo mahātmanāanvarthaṃ taṃ piturmadhye maharṣīṇāṃ nyavedayat
- 13.70.14
कुर्वन्भवच्छासनमाशु यातो; ह्यहं विशालां रुचिरप्रभावाम्वैवस्वतीं प्राप्य सभामपश्यं; सहस्रशो योजनहैमभौमाम्
kurvanbhavacchāsanamāśu yāto; hyahaṃ viśālāṃ ruciraprabhāvāmvaivasvatīṃ prāpya sabhāmapaśyaṃ; sahasraśo yojanahaimabhaumām
- 13.70.15
दृष्ट्वैव मामभिमुखमापतन्तं; गृहं निवेद्यासनमादिदेशवैवस्वतोऽर्घ्यादिभिरर्हणैश्च; भवत्कृते पूजयामास मां सः
dṛṣṭvaiva māmabhimukhamāpatantaṃ; gṛhaṃ nivedyāsanamādideśavaivasvato'rghyādibhirarhaṇaiśca; bhavatkṛte pūjayāmāsa māṃ saḥ
- 13.70.16
ततस्त्वहं तं शनकैरवोचं; वृतं सदस्यैरभिपूज्यमानम्प्राप्तोऽस्मि ते विषयं धर्मराज; लोकानर्हे यान्स्म तान्मे विधत्स्व
tatastvahaṃ taṃ śanakairavocaṃ; vṛtaṃ sadasyairabhipūjyamānamprāpto'smi te viṣayaṃ dharmarāja; lokānarhe yānsma tānme vidhatsva
- 13.70.17
यमोऽब्रवीन्मां न मृतोऽसि सौम्य; यमं पश्येत्याह तु त्वां तपस्वीपिता प्रदीप्ताग्निसमानतेजा; न तच्छक्यमनृतं विप्र कर्तुम्
yamo'bravīnmāṃ na mṛto'si saumya; yamaṃ paśyetyāha tu tvāṃ tapasvīpitā pradīptāgnisamānatejā; na tacchakyamanṛtaṃ vipra kartum
- 13.70.18
दृष्टस्तेऽहं प्रतिगच्छस्व तात; शोचत्यसौ तव देहस्य कर्ताददामि किं चापि मनःप्रणीतं; प्रियातिथे तव कामान्वृणीष्व
dṛṣṭaste'haṃ pratigacchasva tāta; śocatyasau tava dehasya kartādadāmi kiṃ cāpi manaḥpraṇītaṃ; priyātithe tava kāmānvṛṇīṣva
- 13.70.19
तेनैवमुक्तस्तमहं प्रत्यवोचं; प्राप्तोऽस्मि ते विषयं दुर्निवर्त्यम्इच्छाम्यहं पुण्यकृतां समृद्धाँ;ल्लोकान्द्रष्टुं यदि तेऽहं वरार्हः
tenaivamuktastamahaṃ pratyavocaṃ; prāpto'smi te viṣayaṃ durnivartyamicchāmyahaṃ puṇyakṛtāṃ samṛddhām̐;llokāndraṣṭuṃ yadi te'haṃ varārhaḥ
- 13.70.20
यानं समारोप्य तु मां स देवो; वाहैर्युक्तं सुप्रभं भानुमन्तम्संदर्शयामास तदा स्म लोका;न्सर्वांस्तदा पुण्यकृतां द्विजेन्द्र
yānaṃ samāropya tu māṃ sa devo; vāhairyuktaṃ suprabhaṃ bhānumantamsaṃdarśayāmāsa tadā sma lokā;nsarvāṃstadā puṇyakṛtāṃ dvijendra
- 13.70.21
अपश्यं तत्र वेश्मानि तैजसानि कृतात्मनाम्नानासंस्थानरूपाणि सर्वरत्नमयानि च
apaśyaṃ tatra veśmāni taijasāni kṛtātmanāmnānāsaṃsthānarūpāṇi sarvaratnamayāni ca
- 13.70.22
चन्द्रमण्डलशुभ्राणि किङ्किणीजालवन्ति चअनेकशतभौमानि सान्तर्जलवनानि च
candramaṇḍalaśubhrāṇi kiṅkiṇījālavanti caanekaśatabhaumāni sāntarjalavanāni ca
- 13.70.23
वैडूर्यार्कप्रकाशानि रूप्यरुक्ममयानि चतरुणादित्यवर्णानि स्थावराणि चराणि च
vaiḍūryārkaprakāśāni rūpyarukmamayāni cataruṇādityavarṇāni sthāvarāṇi carāṇi ca
- 13.70.24
भक्ष्यभोज्यमयाञ्शैलान्वासांसि शयनानि चसर्वकामफलांश्चैव वृक्षान्भवनसंस्थितान्
bhakṣyabhojyamayāñśailānvāsāṃsi śayanāni casarvakāmaphalāṃścaiva vṛkṣānbhavanasaṃsthitān
- 13.70.25
नद्यो वीथ्यः सभा वापी दीर्घिकाश्चैव सर्वशःघोषवन्ति च यानानि युक्तान्येव सहस्रशः
nadyo vīthyaḥ sabhā vāpī dīrghikāścaiva sarvaśaḥghoṣavanti ca yānāni yuktānyeva sahasraśaḥ
- 13.70.26
क्षीरस्रवा वै सरितो गिरींश्च; सर्पिस्तथा विमलं चापि तोयम्वैवस्वतस्यानुमतांश्च देशा;नदृष्टपूर्वान्सुबहूनपश्यम्
kṣīrasravā vai sarito girīṃśca; sarpistathā vimalaṃ cāpi toyamvaivasvatasyānumatāṃśca deśā;nadṛṣṭapūrvānsubahūnapaśyam
- 13.70.27
सर्वं दृष्ट्वा तदहं धर्मराज;मवोचं वै प्रभविष्णुं पुराणम्क्षीरस्यैताः सर्पिषश्चैव नद्यः; शश्वत्स्रोताः कस्य भोज्याः प्रदिष्टाः
sarvaṃ dṛṣṭvā tadahaṃ dharmarāja;mavocaṃ vai prabhaviṣṇuṃ purāṇamkṣīrasyaitāḥ sarpiṣaścaiva nadyaḥ; śaśvatsrotāḥ kasya bhojyāḥ pradiṣṭāḥ
- 13.70.28
यमोऽब्रवीद्विद्धि भोज्यास्त्वमेता; ये दातारः साधवो गोरसानाम्अन्ये लोकाः शाश्वता वीतशोकाः; समाकीर्णा गोप्रदाने रतानाम्
yamo'bravīdviddhi bhojyāstvametā; ye dātāraḥ sādhavo gorasānāmanye lokāḥ śāśvatā vītaśokāḥ; samākīrṇā gopradāne ratānām
- 13.70.29
न त्वेवासां दानमात्रं प्रशस्तं; पात्रं कालो गोविशेषो विधिश्चज्ञात्वा देया विप्र गवान्तरं हि; दुःखं ज्ञातुं पावकादित्यभूतम्
na tvevāsāṃ dānamātraṃ praśastaṃ; pātraṃ kālo goviśeṣo vidhiścajñātvā deyā vipra gavāntaraṃ hi; duḥkhaṃ jñātuṃ pāvakādityabhūtam
- 13.70.30
स्वाध्यायाढ्यो योऽतिमात्रं तपस्वी; वैतानस्थो ब्राह्मणः पात्रमासाम्कृच्छ्रोत्सृष्टाः पोषणाभ्यागताश्च; द्वारैरेतैर्गोविशेषाः प्रशस्ताः
svādhyāyāḍhyo yo'timātraṃ tapasvī; vaitānastho brāhmaṇaḥ pātramāsāmkṛcchrotsṛṣṭāḥ poṣaṇābhyāgatāśca; dvārairetairgoviśeṣāḥ praśastāḥ
- 13.70.31
तिस्रो रात्रीरद्भिरुपोष्य भूमौ; तृप्ता गावस्तर्पितेभ्यः प्रदेयाःवत्सैः प्रीताः सुप्रजाः सोपचारा;स्त्र्यहं दत्त्वा गोरसैर्वर्तितव्यम्
tisro rātrīradbhirupoṣya bhūmau; tṛptā gāvastarpitebhyaḥ pradeyāḥvatsaiḥ prītāḥ suprajāḥ sopacārā;stryahaṃ dattvā gorasairvartitavyam
- 13.70.32
दत्त्वा धेनुं सुव्रतां कांस्यदोहां; कल्याणवत्सामपलायिनीं चयावन्ति लोमानि भवन्ति तस्या;स्तावद्वर्षाण्यश्नुते स्वर्गलोकम्
dattvā dhenuṃ suvratāṃ kāṃsyadohāṃ; kalyāṇavatsāmapalāyinīṃ cayāvanti lomāni bhavanti tasyā;stāvadvarṣāṇyaśnute svargalokam
- 13.70.33
तथानड्वाहं ब्राह्मणाय प्रदाय; दान्तं धुर्यं बलवन्तं युवानम्कुलानुजीवं वीर्यवन्तं बृहन्तं; भुङ्क्ते लोकान्संमितान्धेनुदस्य
tathānaḍvāhaṃ brāhmaṇāya pradāya; dāntaṃ dhuryaṃ balavantaṃ yuvānamkulānujīvaṃ vīryavantaṃ bṛhantaṃ; bhuṅkte lokānsaṃmitāndhenudasya
- 13.70.34
गोषु क्षान्तं गोशरण्यं कृतज्ञं; वृत्तिग्लानं तादृशं पात्रमाहुःवृत्तिग्लाने संभ्रमे वा महार्थे; कृष्यर्थे वा होमहेतोः प्रसूत्याम्
goṣu kṣāntaṃ gośaraṇyaṃ kṛtajñaṃ; vṛttiglānaṃ tādṛśaṃ pātramāhuḥvṛttiglāne saṃbhrame vā mahārthe; kṛṣyarthe vā homahetoḥ prasūtyām
- 13.70.35
गुर्वर्थे वा बालपुष्ट्याभिषङ्गा;द्गावो दातुं देशकालोऽविशिष्टःअन्तर्जाताः सुक्रयज्ञानलब्धाः; प्राणक्रीता निर्जिताश्चौदकाश्च
gurvarthe vā bālapuṣṭyābhiṣaṅgā;dgāvo dātuṃ deśakālo'viśiṣṭaḥantarjātāḥ sukrayajñānalabdhāḥ; prāṇakrītā nirjitāścaudakāśca
- 13.70.36
नाचिकेत उवाच · nāciketa uvāca
श्रुत्वा वैवस्वतवचस्तमहं पुनरब्रुवम्अगोमी गोप्रदातॄणां कथं लोकान्निगच्छति
śrutvā vaivasvatavacastamahaṃ punarabruvamagomī gopradātṝṇāṃ kathaṃ lokānnigacchati
- 13.70.37
ततो यमोऽब्रवीद्धीमान्गोप्रदाने परां गतिम्गोप्रदानानुकल्पं तु गामृते सन्ति गोप्रदाः
tato yamo'bravīddhīmāngopradāne parāṃ gatimgopradānānukalpaṃ tu gāmṛte santi gopradāḥ
- 13.70.38
अलाभे यो गवां दद्याद्घृतधेनुं यतव्रतःतस्यैता घृतवाहिन्यः क्षरन्ते वत्सला इव
alābhe yo gavāṃ dadyādghṛtadhenuṃ yatavrataḥtasyaitā ghṛtavāhinyaḥ kṣarante vatsalā iva
- 13.70.39
घृतालाभे च यो दद्यात्तिलधेनुं यतव्रतःस दुर्गात्तारितो धेन्वा क्षीरनद्यां प्रमोदते
ghṛtālābhe ca yo dadyāttiladhenuṃ yatavrataḥsa durgāttārito dhenvā kṣīranadyāṃ pramodate
- 13.70.40
तिलालाभे च यो दद्याज्जलधेनुं यतव्रतःस कामप्रवहां शीतां नदीमेतामुपाश्नुते
tilālābhe ca yo dadyājjaladhenuṃ yatavrataḥsa kāmapravahāṃ śītāṃ nadīmetāmupāśnute
- 13.70.41
एवमादीनि मे तत्र धर्मराजो न्यदर्शयत्दृष्ट्वा च परमं हर्षमवापमहमच्युत
evamādīni me tatra dharmarājo nyadarśayatdṛṣṭvā ca paramaṃ harṣamavāpamahamacyuta
- 13.70.42
निवेदये चापि प्रियं भवत्सु; क्रतुर्महानल्पधनप्रचारःप्राप्तो मया तात स मत्प्रसूतः; प्रपत्स्यते वेदविधिप्रवृत्तः
nivedaye cāpi priyaṃ bhavatsu; kraturmahānalpadhanapracāraḥprāpto mayā tāta sa matprasūtaḥ; prapatsyate vedavidhipravṛttaḥ
- 13.70.43
शापो ह्ययं भवतोऽनुग्रहाय; प्राप्तो मया यत्र दृष्टो यमो मेदानव्युष्टिं तत्र दृष्ट्वा महार्थां; निःसंदिग्धं दानधर्मांश्चरिष्ये
śāpo hyayaṃ bhavato'nugrahāya; prāpto mayā yatra dṛṣṭo yamo medānavyuṣṭiṃ tatra dṛṣṭvā mahārthāṃ; niḥsaṃdigdhaṃ dānadharmāṃścariṣye
- 13.70.44
इदं च मामब्रवीद्धर्मराजः; पुनः पुनः संप्रहृष्टो द्विजर्षेदानेन तात प्रयतोऽभूः सदैव; विशेषतो गोप्रदानं च कुर्याः
idaṃ ca māmabravīddharmarājaḥ; punaḥ punaḥ saṃprahṛṣṭo dvijarṣedānena tāta prayato'bhūḥ sadaiva; viśeṣato gopradānaṃ ca kuryāḥ
- 13.70.45
शुद्धो ह्यर्थो नावमन्यः स्वधर्मा;त्पात्रे देयं देशकालोपपन्नेतस्माद्गावस्ते नित्यमेव प्रदेया; मा भूच्च ते संशयः कश्चिदत्र
śuddho hyartho nāvamanyaḥ svadharmā;tpātre deyaṃ deśakālopapannetasmādgāvaste nityameva pradeyā; mā bhūcca te saṃśayaḥ kaścidatra
- 13.70.46
एताः पुरा अददन्नित्यमेव; शान्तात्मानो दानपथे निविष्टाःतपांस्युग्राण्यप्रतिशङ्कमाना;स्ते वै दानं प्रददुश्चापि शक्त्या
etāḥ purā adadannityameva; śāntātmāno dānapathe niviṣṭāḥtapāṃsyugrāṇyapratiśaṅkamānā;ste vai dānaṃ pradaduścāpi śaktyā
- 13.70.47
काले शक्त्या मत्सरं वर्जयित्वा; शुद्धात्मानः श्रद्धिनः पुण्यशीलाःदत्त्वा तप्त्वा लोकममुं प्रपन्ना; देदीप्यन्ते पुण्यशीलाश्च नाके
kāle śaktyā matsaraṃ varjayitvā; śuddhātmānaḥ śraddhinaḥ puṇyaśīlāḥdattvā taptvā lokamamuṃ prapannā; dedīpyante puṇyaśīlāśca nāke
- 13.70.48
एतद्दानं न्यायलब्धं द्विजेभ्यः; पात्रे दत्तं प्रापणीयं परीक्ष्यकाम्याष्टम्यां वर्तितव्यं दशाहं; रसैर्गवां शकृता प्रस्नवैर्वा
etaddānaṃ nyāyalabdhaṃ dvijebhyaḥ; pātre dattaṃ prāpaṇīyaṃ parīkṣyakāmyāṣṭamyāṃ vartitavyaṃ daśāhaṃ; rasairgavāṃ śakṛtā prasnavairvā
- 13.70.49
वेदव्रती स्याद्वृषभप्रदाता; वेदावाप्तिर्गोयुगस्य प्रदानेतीर्थावाप्तिर्गोप्रयुक्तप्रदाने; पापोत्सर्गः कपिलायाः प्रदाने
vedavratī syādvṛṣabhapradātā; vedāvāptirgoyugasya pradānetīrthāvāptirgoprayuktapradāne; pāpotsargaḥ kapilāyāḥ pradāne
- 13.70.50
गामप्येकां कपिलां संप्रदाय; न्यायोपेतां कल्मषाद्विप्रमुच्येत्गवां रसात्परमं नास्ति किंचि;द्गवां दानं सुमहत्तद्वदन्ति
gāmapyekāṃ kapilāṃ saṃpradāya; nyāyopetāṃ kalmaṣādvipramucyetgavāṃ rasātparamaṃ nāsti kiṃci;dgavāṃ dānaṃ sumahattadvadanti
- 13.70.51
गावो लोकान्धारयन्ति क्षरन्त्यो; गावश्चान्नं संजनयन्ति लोकेयस्तज्जानन्न गवां हार्दमेति; स वै गन्ता निरयं पापचेताः
gāvo lokāndhārayanti kṣarantyo; gāvaścānnaṃ saṃjanayanti lokeyastajjānanna gavāṃ hārdameti; sa vai gantā nirayaṃ pāpacetāḥ
- 13.70.52
यत्ते दातुं गोसहस्रं शतं वा; शतार्धं वा दश वा साधुवत्साःअप्येकां वा साधवे ब्राह्मणाय; सास्यामुष्मिन्पुण्यतीर्था नदी वै
yatte dātuṃ gosahasraṃ śataṃ vā; śatārdhaṃ vā daśa vā sādhuvatsāḥapyekāṃ vā sādhave brāhmaṇāya; sāsyāmuṣminpuṇyatīrthā nadī vai
- 13.70.53
प्राप्त्या पुष्ट्या लोकसंरक्षणेन; गावस्तुल्याः सूर्यपादैः पृथिव्याम्शब्दश्चैकः संततिश्चोपभोग;स्तस्माद्गोदः सूर्य इवाभिभाति
prāptyā puṣṭyā lokasaṃrakṣaṇena; gāvastulyāḥ sūryapādaiḥ pṛthivyāmśabdaścaikaḥ saṃtatiścopabhoga;stasmādgodaḥ sūrya ivābhibhāti
- 13.70.54
गुरुं शिष्यो वरयेद्गोप्रदाने; स वै वक्ता नियतं स्वर्गदाताविधिज्ञानां सुमहानेष धर्मो; विधिं ह्याद्यं विधयः संश्रयन्ति
guruṃ śiṣyo varayedgopradāne; sa vai vaktā niyataṃ svargadātāvidhijñānāṃ sumahāneṣa dharmo; vidhiṃ hyādyaṃ vidhayaḥ saṃśrayanti
- 13.70.55
एतद्दानं न्यायलब्धं द्विजेभ्यः; पात्रे दत्त्वा प्रापयेथाः परीक्ष्यत्वय्याशंसन्त्यमरा मानवाश्च; वयं चापि प्रसृते पुण्यशीलाः
etaddānaṃ nyāyalabdhaṃ dvijebhyaḥ; pātre dattvā prāpayethāḥ parīkṣyatvayyāśaṃsantyamarā mānavāśca; vayaṃ cāpi prasṛte puṇyaśīlāḥ
- 13.70.56
इत्युक्तोऽहं धर्मराज्ञा महर्षे; धर्मात्मानं शिरसाभिप्रणम्यअनुज्ञातस्तेन वैवस्वतेन; प्रत्यागमं भगवत्पादमूलम्
ityukto'haṃ dharmarājñā maharṣe; dharmātmānaṃ śirasābhipraṇamyaanujñātastena vaivasvatena; pratyāgamaṃ bhagavatpādamūlam