Mahabharata · 17 verses
Read this chapter as a bookवैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
ततस्ते प्रययुर्हृष्टाः प्रहृष्टनरवाहनाःरथघोषेण महता पूरयन्तो वसुंधराम्
tataste prayayurhṛṣṭāḥ prahṛṣṭanaravāhanāḥrathaghoṣeṇa mahatā pūrayanto vasuṃdharām
संस्तूयमानाः स्तुतिभिः सूतमागधबन्दिभिःस्वेन सैन्येन संवीता यथादित्याः स्वरश्मिभिः
saṃstūyamānāḥ stutibhiḥ sūtamāgadhabandibhiḥsvena sainyena saṃvītā yathādityāḥ svaraśmibhiḥ
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनिबभौ युधिष्ठिरस्तत्र पौर्णमास्यामिवोडुराट्
pāṇḍureṇātapatreṇa dhriyamāṇena mūrdhanibabhau yudhiṣṭhirastatra paurṇamāsyāmivoḍurāṭ
जयाशिषः प्रहृष्टानां नराणां पथि पाण्डवःप्रत्यगृह्णाद्यथान्यायं यथावत्पुरुषर्षभः
jayāśiṣaḥ prahṛṣṭānāṃ narāṇāṃ pathi pāṇḍavaḥpratyagṛhṇādyathānyāyaṃ yathāvatpuruṣarṣabhaḥ
तथैव सैनिका राजन्राजानमनुयान्ति येतेषां हलहलाशब्दो दिवं स्तब्ध्वा व्यतिष्ठत
tathaiva sainikā rājanrājānamanuyānti yeteṣāṃ halahalāśabdo divaṃ stabdhvā vyatiṣṭhata
स सरांसि नदीश्चैव वनान्युपवनानि चअत्यक्रामन्महाराजो गिरिं चैवान्वपद्यत
sa sarāṃsi nadīścaiva vanānyupavanāni caatyakrāmanmahārājo giriṃ caivānvapadyata
तस्मिन्देशे च राजेन्द्र यत्र तद्द्रव्यमुत्तमम्चक्रे निवेशनं राजा पाण्डवः सह सैनिकैःशिवे देशे समे चैव तदा भरतसत्तम
tasmindeśe ca rājendra yatra taddravyamuttamamcakre niveśanaṃ rājā pāṇḍavaḥ saha sainikaiḥśive deśe same caiva tadā bharatasattama
अग्रतो ब्राह्मणान्कृत्वा तपोविद्यादमान्वितान्पुरोहितं च कौरव्य वेदवेदाङ्गपारगम्
agrato brāhmaṇānkṛtvā tapovidyādamānvitānpurohitaṃ ca kauravya vedavedāṅgapāragam
प्राङ्निवेशात्तु राजानं ब्राह्मणाः सपुरोधसःकृत्वा शान्तिं यथान्यायं सर्वतः पर्यवारयन्
prāṅniveśāttu rājānaṃ brāhmaṇāḥ sapurodhasaḥkṛtvā śāntiṃ yathānyāyaṃ sarvataḥ paryavārayan
कृत्वा च मध्ये राजानममात्यांश्च यथाविधिषट्पथं नवसंस्थानं निवेशं चक्रिरे द्विजाः
kṛtvā ca madhye rājānamamātyāṃśca yathāvidhiṣaṭpathaṃ navasaṃsthānaṃ niveśaṃ cakrire dvijāḥ
मत्तानां वारणेन्द्राणां निवेशं च यथाविधिकारयित्वा स राजेन्द्रो ब्राह्मणानिदमब्रवीत्
mattānāṃ vāraṇendrāṇāṃ niveśaṃ ca yathāvidhikārayitvā sa rājendro brāhmaṇānidamabravīt
अस्मिन्कार्ये द्विजश्रेष्ठा नक्षत्रे दिवसे शुभेयथा भवन्तो मन्यन्ते कर्तुमर्हथ तत्तथा
asminkārye dvijaśreṣṭhā nakṣatre divase śubheyathā bhavanto manyante kartumarhatha tattathā
न नः कालात्ययो वै स्यादिहैव परिलम्बताम्इति निश्चित्य विप्रेन्द्राः क्रियतां यदनन्तरम्
na naḥ kālātyayo vai syādihaiva parilambatāmiti niścitya viprendrāḥ kriyatāṃ yadanantaram
श्रुत्वैतद्वचनं राज्ञो ब्राह्मणाः सपुरोधसःइदमूचुर्वचो हृष्टा धर्मराजप्रियेप्सवः
śrutvaitadvacanaṃ rājño brāhmaṇāḥ sapurodhasaḥidamūcurvaco hṛṣṭā dharmarājapriyepsavaḥ
अद्यैव नक्षत्रमहश्च पुण्यं; यतामहे श्रेष्ठतमं क्रियासुअम्भोभिरद्येह वसाम राज;न्नुपोष्यतां चापि भवद्भिरद्य
adyaiva nakṣatramahaśca puṇyaṃ; yatāmahe śreṣṭhatamaṃ kriyāsuambhobhiradyeha vasāma rāja;nnupoṣyatāṃ cāpi bhavadbhiradya
श्रुत्वा तु तेषां द्विजसत्तमानां; कृतोपवासा रजनीं नरेन्द्राःऊषुः प्रतीताः कुशसंस्तरेषु; यथाध्वरेषु ज्वलिता हव्यवाहाः
śrutvā tu teṣāṃ dvijasattamānāṃ; kṛtopavāsā rajanīṃ narendrāḥūṣuḥ pratītāḥ kuśasaṃstareṣu; yathādhvareṣu jvalitā havyavāhāḥ
ततो निशा सा व्यगमन्महात्मनां; संशृण्वतां विप्रसमीरिता गिरःततः प्रभाते विमले द्विजर्षभा; वचोऽब्रुवन्धर्मसुतं नराधिपम्
tato niśā sā vyagamanmahātmanāṃ; saṃśṛṇvatāṃ viprasamīritā giraḥtataḥ prabhāte vimale dvijarṣabhā; vaco'bruvandharmasutaṃ narādhipam