Skip to content

Parva.Adhyaya 14.62

Mahabharata · 23 verses

  1. 14.62.1

    जनमेजय उवाच · janamejaya uvāca

    श्रुत्वैतद्वचनं ब्रह्मन्व्यासेनोक्तं महात्मनाअश्वमेधं प्रति तदा किं नृपः प्रचकार ह

    śrutvaitadvacanaṃ brahmanvyāsenoktaṃ mahātmanāaśvamedhaṃ prati tadā kiṃ nṛpaḥ pracakāra ha

  2. 14.62.2

    रत्नं च यन्मरुत्तेन निहितं पृथिवीतलेतदवाप कथं चेति तन्मे ब्रूहि द्विजोत्तम

    ratnaṃ ca yanmaruttena nihitaṃ pṛthivītaletadavāpa kathaṃ ceti tanme brūhi dvijottama

  3. 14.62.3

    वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

    श्रुत्वा द्वैपायनवचो धर्मराजो युधिष्ठिरःभ्रातॄन्सर्वान्समानाय्य काले वचनमब्रवीत्अर्जुनं भीमसेनं च माद्रीपुत्रौ यमावपि

    śrutvā dvaipāyanavaco dharmarājo yudhiṣṭhiraḥbhrātṝnsarvānsamānāyya kāle vacanamabravītarjunaṃ bhīmasenaṃ ca mādrīputrau yamāvapi

  4. 14.62.4

    श्रुतं वो वचनं वीराः सौहृदाद्यन्महात्मनाकुरूणां हितकामेन प्रोक्तं कृष्णेन धीमता

    śrutaṃ vo vacanaṃ vīrāḥ sauhṛdādyanmahātmanākurūṇāṃ hitakāmena proktaṃ kṛṣṇena dhīmatā

  5. 14.62.5

    तपोवृद्धेन महता सुहृदां भूतिमिच्छतागुरुणा धर्मशीलेन व्यासेनाद्भुतकर्मणा

    tapovṛddhena mahatā suhṛdāṃ bhūtimicchatāguruṇā dharmaśīlena vyāsenādbhutakarmaṇā

  6. 14.62.6

    भीष्मेण च महाप्राज्ञ गोविन्देन च धीमतासंस्मृत्य तदहं सम्यक्कर्तुमिच्छामि पाण्डवाः

    bhīṣmeṇa ca mahāprājña govindena ca dhīmatāsaṃsmṛtya tadahaṃ samyakkartumicchāmi pāṇḍavāḥ

  7. 14.62.7

    आयत्यां च तदात्वे च सर्वेषां तद्धि नो हितम्अनुबन्धे च कल्याणं यद्वचो ब्रह्मवादिनः

    āyatyāṃ ca tadātve ca sarveṣāṃ taddhi no hitamanubandhe ca kalyāṇaṃ yadvaco brahmavādinaḥ

  8. 14.62.8

    इयं हि वसुधा सर्वा क्षीणरत्ना कुरूद्वहाःतच्चाचष्ट बहु व्यासो मरुत्तस्य धनं नृपाः

    iyaṃ hi vasudhā sarvā kṣīṇaratnā kurūdvahāḥtaccācaṣṭa bahu vyāso maruttasya dhanaṃ nṛpāḥ

  9. 14.62.9

    यद्येतद्वो बहुमतं मन्यध्वं वा क्षमं यदितदानयामहे सर्वे कथं वा भीम मन्यसे

    yadyetadvo bahumataṃ manyadhvaṃ vā kṣamaṃ yaditadānayāmahe sarve kathaṃ vā bhīma manyase

  10. 14.62.10

    इत्युक्तवाक्ये नृपतौ तदा कुरुकुलोद्वहभीमसेनो नृपश्रेष्ठं प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत्

    ityuktavākye nṛpatau tadā kurukulodvahabhīmaseno nṛpaśreṣṭhaṃ prāñjalirvākyamabravīt

  11. 14.62.11

    रोचते मे महाबाहो यदिदं भाषितं त्वयाव्यासाख्यातस्य वित्तस्य समुपानयनं प्रति

    rocate me mahābāho yadidaṃ bhāṣitaṃ tvayāvyāsākhyātasya vittasya samupānayanaṃ prati

  12. 14.62.12

    यदि तत्प्राप्नुयामेह धनमाविक्षितं प्रभोकृतमेव महाराज भवेदिति मतिर्मम

    yadi tatprāpnuyāmeha dhanamāvikṣitaṃ prabhokṛtameva mahārāja bhavediti matirmama

  13. 14.62.13

    ते वयं प्रणिपातेन गिरीशस्य महात्मनःतदानयाम भद्रं ते समभ्यर्च्य कपर्दिनम्

    te vayaṃ praṇipātena girīśasya mahātmanaḥtadānayāma bhadraṃ te samabhyarcya kapardinam

  14. 14.62.14

    तं विभुं देवदेवेशं तस्यैवानुचरांश्च तान्प्रसाद्यार्थमवाप्स्यामो नूनं वाग्बुद्धिकर्मभिः

    taṃ vibhuṃ devadeveśaṃ tasyaivānucarāṃśca tānprasādyārthamavāpsyāmo nūnaṃ vāgbuddhikarmabhiḥ

  15. 14.62.15

    रक्षन्ते ये च तद्द्रव्यं किंकरा रौद्रदर्शनाःते च वश्या भविष्यन्ति प्रसन्ने वृषभध्वजे

    rakṣante ye ca taddravyaṃ kiṃkarā raudradarśanāḥte ca vaśyā bhaviṣyanti prasanne vṛṣabhadhvaje

  16. 14.62.16

    श्रुत्वैवं वदतस्तस्य वाक्यं भीमस्य भारतप्रीतो धर्मात्मजो राजा बभूवातीव भारतअर्जुनप्रमुखाश्चापि तथेत्येवाब्रुवन्मुदा

    śrutvaivaṃ vadatastasya vākyaṃ bhīmasya bhārataprīto dharmātmajo rājā babhūvātīva bhārataarjunapramukhāścāpi tathetyevābruvanmudā

  17. 14.62.17

    कृत्वा तु पाण्डवाः सर्वे रत्नाहरणनिश्चयम्सेनामाज्ञापयामासुर्नक्षत्रेऽहनि च ध्रुवे

    kṛtvā tu pāṇḍavāḥ sarve ratnāharaṇaniścayamsenāmājñāpayāmāsurnakṣatre'hani ca dhruve

  18. 14.62.18

    ततो ययुः पाण्डुसुता ब्राह्मणान्स्वस्ति वाच्य चअर्चयित्वा सुरश्रेष्ठं पूर्वमेव महेश्वरम्

    tato yayuḥ pāṇḍusutā brāhmaṇānsvasti vācya caarcayitvā suraśreṣṭhaṃ pūrvameva maheśvaram

  19. 14.62.19

    मोदकैः पायसेनाथ मांसापूपैस्तथैव चआशास्य च महात्मानं प्रययुर्मुदिता भृशम्

    modakaiḥ pāyasenātha māṃsāpūpaistathaiva caāśāsya ca mahātmānaṃ prayayurmuditā bhṛśam

  20. 14.62.20

    तेषां प्रयास्यतां तत्र मङ्गलानि शुभान्यथप्राहुः प्रहृष्टमनसो द्विजाग्र्या नागराश्च ते

    teṣāṃ prayāsyatāṃ tatra maṅgalāni śubhānyathaprāhuḥ prahṛṣṭamanaso dvijāgryā nāgarāśca te

  21. 14.62.21

    ततः प्रदक्षिणीकृत्य शिरोभिः प्रणिपत्य चब्राह्मणानग्निसहितान्प्रययुः पाण्डुनन्दनाः

    tataḥ pradakṣiṇīkṛtya śirobhiḥ praṇipatya cabrāhmaṇānagnisahitānprayayuḥ pāṇḍunandanāḥ

  22. 14.62.22

    समनुज्ञाप्य राजानं पुत्रशोकसमाहतम्धृतराष्ट्रं सभार्यं वै पृथां पृथुललोचनाम्

    samanujñāpya rājānaṃ putraśokasamāhatamdhṛtarāṣṭraṃ sabhāryaṃ vai pṛthāṃ pṛthulalocanām

  23. 14.62.23

    मूले निक्षिप्य कौरव्यं युयुत्सुं धृतराष्ट्रजम्संपूज्यमानाः पौरैश्च ब्राह्मणैश्च मनीषिभिः

    mūle nikṣipya kauravyaṃ yuyutsuṃ dhṛtarāṣṭrajamsaṃpūjyamānāḥ pauraiśca brāhmaṇaiśca manīṣibhiḥ

Transliteration in IAST, generated from the Devanagari text.

Contains information from DharmicData (github.com/bhavykhatri/DharmicData), made available under the ODbL v1.0