Parva.Adhyaya 15.18

अर्जुन उवाच · arjuna uvāca

भीम ज्येष्ठो गुरुर्मे त्वं नातोऽन्यद्वक्तुमुत्सहेधृतराष्ट्रो हि राजर्षिः सर्वथा मानमर्हति

bhīma jyeṣṭho gururme tvaṃ nāto'nyadvaktumutsahedhṛtarāṣṭro hi rājarṣiḥ sarvathā mānamarhati

न स्मरन्त्यपराद्धानि स्मरन्ति सुकृतानि चअसंभिन्नार्थमर्यादाः साधवः पुरुषोत्तमाः

na smarantyaparāddhāni smaranti sukṛtāni caasaṃbhinnārthamaryādāḥ sādhavaḥ puruṣottamāḥ

इदं मद्वचनात्क्षत्तः कौरवं ब्रूहि पार्थिवम्यावदिच्छति पुत्राणां दातुं तावद्ददाम्यहम्

idaṃ madvacanātkṣattaḥ kauravaṃ brūhi pārthivamyāvadicchati putrāṇāṃ dātuṃ tāvaddadāmyaham

भीष्मादीनां च सर्वेषां सुहृदामुपकारिणाम्मम कोशादिति विभो मा भूद्भीमः सुदुर्मनाः

bhīṣmādīnāṃ ca sarveṣāṃ suhṛdāmupakāriṇāmmama kośāditi vibho mā bhūdbhīmaḥ sudurmanāḥ

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

इत्युक्ते धर्मराजस्तमर्जुनं प्रत्यपूजयत्भीमसेनः कटाक्षेण वीक्षां चक्रे धनंजयम्

ityukte dharmarājastamarjunaṃ pratyapūjayatbhīmasenaḥ kaṭākṣeṇa vīkṣāṃ cakre dhanaṃjayam

ततः स विदुरं धीमान्वाक्यमाह युधिष्ठिरःन भीमसेने कोपं स नृपतिः कर्तुमर्हति

tataḥ sa viduraṃ dhīmānvākyamāha yudhiṣṭhiraḥna bhīmasene kopaṃ sa nṛpatiḥ kartumarhati

परिक्लिष्टो हि भीमोऽयं हिमवृष्ट्यातपादिभिःदुःखैर्बहुविधैर्धीमानरण्ये विदितं तव

parikliṣṭo hi bhīmo'yaṃ himavṛṣṭyātapādibhiḥduḥkhairbahuvidhairdhīmānaraṇye viditaṃ tava

किं तु मद्वचनाद्ब्रूहि राजानं भरतर्षभम्यद्यदिच्छसि यावच्च गृह्यतां मद्गृहादिति

kiṃ tu madvacanādbrūhi rājānaṃ bharatarṣabhamyadyadicchasi yāvacca gṛhyatāṃ madgṛhāditi

यन्मात्सर्यमयं भीमः करोति भृशदुःखितःन तन्मनसि कर्तव्यमिति वाच्यः स पार्थिवः

yanmātsaryamayaṃ bhīmaḥ karoti bhṛśaduḥkhitaḥna tanmanasi kartavyamiti vācyaḥ sa pārthivaḥ

यन्ममास्ति धनं किंचिदर्जुनस्य च वेश्मनितस्य स्वामी महाराज इति वाच्यः स पार्थिवः

yanmamāsti dhanaṃ kiṃcidarjunasya ca veśmanitasya svāmī mahārāja iti vācyaḥ sa pārthivaḥ

ददातु राजा विप्रेभ्यो यथेष्टं क्रियतां व्ययःपुत्राणां सुहृदां चैव गच्छत्वानृण्यमद्य सः

dadātu rājā viprebhyo yatheṣṭaṃ kriyatāṃ vyayaḥputrāṇāṃ suhṛdāṃ caiva gacchatvānṛṇyamadya saḥ

इदं चापि शरीरं मे तवायत्तं जनाधिपधनानि चेति विद्धि त्वं क्षत्तर्नास्त्यत्र संशयः

idaṃ cāpi śarīraṃ me tavāyattaṃ janādhipadhanāni ceti viddhi tvaṃ kṣattarnāstyatra saṃśayaḥ