Parva.Adhyaya 15.17

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

व्युषितायां रजन्यां तु धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतःविदुरं प्रेषयामास युधिष्ठिरनिवेशनम्

vyuṣitāyāṃ rajanyāṃ tu dhṛtarāṣṭro'mbikāsutaḥviduraṃ preṣayāmāsa yudhiṣṭhiraniveśanam

स गत्वा राजवचनादुवाचाच्युतमीश्वरम्युधिष्ठिरं महातेजाः सर्वबुद्धिमतां वरः

sa gatvā rājavacanāduvācācyutamīśvaramyudhiṣṭhiraṃ mahātejāḥ sarvabuddhimatāṃ varaḥ

धृतराष्ट्रो महाराज वनवासाय दीक्षितःगमिष्यति वनं राजन्कार्त्तिकीमागतामिमाम्

dhṛtarāṣṭro mahārāja vanavāsāya dīkṣitaḥgamiṣyati vanaṃ rājankārttikīmāgatāmimām

स त्वा कुरुकुलश्रेष्ठ किंचिदर्थमभीप्सतिश्राद्धमिच्छति दातुं स गाङ्गेयस्य महात्मनः

sa tvā kurukulaśreṣṭha kiṃcidarthamabhīpsatiśrāddhamicchati dātuṃ sa gāṅgeyasya mahātmanaḥ

द्रोणस्य सोमदत्तस्य बाह्लीकस्य च धीमतःपुत्राणां चैव सर्वेषां ये चास्य सुहृदो हताःयदि चाभ्यनुजानीषे सैन्धवापसदस्य च

droṇasya somadattasya bāhlīkasya ca dhīmataḥputrāṇāṃ caiva sarveṣāṃ ye cāsya suhṛdo hatāḥyadi cābhyanujānīṣe saindhavāpasadasya ca

एतच्छ्रुत्वा तु वचनं विदुरस्य युधिष्ठिरःहृष्टः संपूजयामास गुडाकेशश्च पाण्डवः

etacchrutvā tu vacanaṃ vidurasya yudhiṣṭhiraḥhṛṣṭaḥ saṃpūjayāmāsa guḍākeśaśca pāṇḍavaḥ

न तु भीमो दृढक्रोधस्तद्वचो जगृहे तदाविदुरस्य महातेजा दुर्योधनकृतं स्मरन्

na tu bhīmo dṛḍhakrodhastadvaco jagṛhe tadāvidurasya mahātejā duryodhanakṛtaṃ smaran

अभिप्रायं विदित्वा तु भीमसेनस्य फल्गुनःकिरीटी किंचिदानम्य भीमं वचनमब्रवीत्

abhiprāyaṃ viditvā tu bhīmasenasya phalgunaḥkirīṭī kiṃcidānamya bhīmaṃ vacanamabravīt

भीम राजा पिता वृद्धो वनवासाय दीक्षितःदातुमिच्छति सर्वेषां सुहृदामौर्ध्वदेहिकम्

bhīma rājā pitā vṛddho vanavāsāya dīkṣitaḥdātumicchati sarveṣāṃ suhṛdāmaurdhvadehikam

भवता निर्जितं वित्तं दातुमिच्छति कौरवःभीष्मादीनां महाबाहो तदनुज्ञातुमर्हसि

bhavatā nirjitaṃ vittaṃ dātumicchati kauravaḥbhīṣmādīnāṃ mahābāho tadanujñātumarhasi

दिष्ट्या त्वद्य महाबाहो धृतराष्ट्रः प्रयाचतियाचितो यः पुरास्माभिः पश्य कालस्य पर्ययम्

diṣṭyā tvadya mahābāho dhṛtarāṣṭraḥ prayācatiyācito yaḥ purāsmābhiḥ paśya kālasya paryayam

योऽसौ पृथिव्याः कृत्स्नाया भर्ता भूत्वा नराधिपःपरैर्विनिहतापत्यो वनं गन्तुमभीप्सति

yo'sau pṛthivyāḥ kṛtsnāyā bhartā bhūtvā narādhipaḥparairvinihatāpatyo vanaṃ gantumabhīpsati

मा तेऽन्यत्पुरुषव्याघ्र दानाद्भवतु दर्शनम्अयशस्यमतोऽन्यत्स्यादधर्म्यं च महाभुज

mā te'nyatpuruṣavyāghra dānādbhavatu darśanamayaśasyamato'nyatsyādadharmyaṃ ca mahābhuja

राजानमुपतिष्ठस्व ज्येष्ठं भ्रातरमीश्वरम्अर्हस्त्वमसि दातुं वै नादातुं भरतर्षभएवं ब्रुवाणं कौन्तेयं धर्मराजोऽभ्यपूजयत्

rājānamupatiṣṭhasva jyeṣṭhaṃ bhrātaramīśvaramarhastvamasi dātuṃ vai nādātuṃ bharatarṣabhaevaṃ bruvāṇaṃ kaunteyaṃ dharmarājo'bhyapūjayat

भीमसेनस्तु सक्रोधः प्रोवाचेदं वचस्तदावयं भीष्मस्य कुर्मेह प्रेतकार्याणि फल्गुन

bhīmasenastu sakrodhaḥ provācedaṃ vacastadāvayaṃ bhīṣmasya kurmeha pretakāryāṇi phalguna

सोमदत्तस्य नृपतेर्भूरिश्रवस एव चबाह्लीकस्य च राजर्षेर्द्रोणस्य च महात्मनः

somadattasya nṛpaterbhūriśravasa eva cabāhlīkasya ca rājarṣerdroṇasya ca mahātmanaḥ

अन्येषां चैव सुहृदां कुन्ती कर्णाय दास्यतिश्राद्धानि पुरुषव्याघ्र मादात्कौरवको नृपः

anyeṣāṃ caiva suhṛdāṃ kuntī karṇāya dāsyatiśrāddhāni puruṣavyāghra mādātkauravako nṛpaḥ

इति मे वर्तते बुद्धिर्मा वो नन्दन्तु शत्रवःकष्टात्कष्टतरं यान्तु सर्वे दुर्योधनादयःयैरियं पृथिवी सर्वा घातिता कुलपांसनैः

iti me vartate buddhirmā vo nandantu śatravaḥkaṣṭātkaṣṭataraṃ yāntu sarve duryodhanādayaḥyairiyaṃ pṛthivī sarvā ghātitā kulapāṃsanaiḥ

कुतस्त्वमद्य विस्मृत्य वैरं द्वादशवार्षिकम्अज्ञातवासगमनं द्रौपदीशोकवर्धनम्क्व तदा धृतराष्ट्रस्य स्नेहोऽस्मास्वभवत्तदा

kutastvamadya vismṛtya vairaṃ dvādaśavārṣikamajñātavāsagamanaṃ draupadīśokavardhanamkva tadā dhṛtarāṣṭrasya sneho'smāsvabhavattadā

कृष्णाजिनोपसंवीतो हृताभरणभूषणःसार्धं पाञ्चालपुत्र्या त्वं राजानमुपजग्मिवान्क्व तदा द्रोणभीष्मौ तौ सोमदत्तोऽपि वाभवत्

kṛṣṇājinopasaṃvīto hṛtābharaṇabhūṣaṇaḥsārdhaṃ pāñcālaputryā tvaṃ rājānamupajagmivānkva tadā droṇabhīṣmau tau somadatto'pi vābhavat

यत्र त्रयोदश समा वने वन्येन जीवसिन तदा त्वा पिता ज्येष्ठः पितृत्वेनाभिवीक्षते

yatra trayodaśa samā vane vanyena jīvasina tadā tvā pitā jyeṣṭhaḥ pitṛtvenābhivīkṣate

किं ते तद्विस्मृतं पार्थ यदेष कुलपांसनःदुर्वृत्तो विदुरं प्राह द्यूते किं जितमित्युत

kiṃ te tadvismṛtaṃ pārtha yadeṣa kulapāṃsanaḥdurvṛtto viduraṃ prāha dyūte kiṃ jitamityuta

तमेवंवादिनं राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरःउवाच भ्रातरं धीमाञ्जोषमास्वेति भर्त्सयन्

tamevaṃvādinaṃ rājā kuntīputro yudhiṣṭhiraḥuvāca bhrātaraṃ dhīmāñjoṣamāsveti bhartsayan