Parva.Adhyaya 2.17

राक्षस्युवाचजरा नामास्मि भद्रं ते राक्षसी कामरूपिणीतव वेश्मनि राजेन्द्र पूजिता न्यवसं सुखम्

rākṣasyuvācajarā nāmāsmi bhadraṃ te rākṣasī kāmarūpiṇītava veśmani rājendra pūjitā nyavasaṃ sukham

साहं प्रत्युपकारार्थं चिन्तयन्त्यनिशं नृपतवेमे पुत्रशकले दृष्टवत्यस्मि धार्मिक

sāhaṃ pratyupakārārthaṃ cintayantyaniśaṃ nṛpataveme putraśakale dṛṣṭavatyasmi dhārmika

संश्लेषिते मया दैवात्कुमारः समपद्यततव भाग्यैर्महाराज हेतुमात्रमहं त्विह

saṃśleṣite mayā daivātkumāraḥ samapadyatatava bhāgyairmahārāja hetumātramahaṃ tviha

कृष्ण उवाच · kṛṣṇa uvāca

एवमुक्त्वा तु सा राजंस्तत्रैवान्तरधीयतस गृह्य च कुमारं तं प्राविशत्स्वगृहं नृपः

evamuktvā tu sā rājaṃstatraivāntaradhīyatasa gṛhya ca kumāraṃ taṃ prāviśatsvagṛhaṃ nṛpaḥ

तस्य बालस्य यत्कृत्यं तच्चकार नृपस्तदाआज्ञापयच्च राक्षस्या मागधेषु महोत्सवम्

tasya bālasya yatkṛtyaṃ taccakāra nṛpastadāājñāpayacca rākṣasyā māgadheṣu mahotsavam

तस्य नामाकरोत्तत्र प्रजापतिसमः पिताजरया संधितो यस्माज्जरासंधस्ततोऽभवत्

tasya nāmākarottatra prajāpatisamaḥ pitājarayā saṃdhito yasmājjarāsaṃdhastato'bhavat

सोऽवर्धत महातेजा मगधाधिपतेः सुतःप्रमाणबलसंपन्नो हुताहुतिरिवानलः

so'vardhata mahātejā magadhādhipateḥ sutaḥpramāṇabalasaṃpanno hutāhutirivānalaḥ

कस्यचित्त्वथ कालस्य पुनरेव महातपाःमगधानुपचक्राम भगवांश्चण्डकौशिकः

kasyacittvatha kālasya punareva mahātapāḥmagadhānupacakrāma bhagavāṃścaṇḍakauśikaḥ

तस्यागमनसंहृष्टः सामात्यः सपुरःसरःसभार्यः सह पुत्रेण निर्जगाम बृहद्रथः

tasyāgamanasaṃhṛṣṭaḥ sāmātyaḥ sapuraḥsaraḥsabhāryaḥ saha putreṇa nirjagāma bṛhadrathaḥ

पाद्यार्घ्याचमनीयैस्तमर्चयामास भारतस नृपो राज्यसहितं पुत्रं चास्मै न्यवेदयत्

pādyārghyācamanīyaistamarcayāmāsa bhāratasa nṛpo rājyasahitaṃ putraṃ cāsmai nyavedayat

प्रतिगृह्य तु तां पूजां पार्थिवाद्भगवानृषिःउवाच मागधं राजन्प्रहृष्टेनान्तरात्मना

pratigṛhya tu tāṃ pūjāṃ pārthivādbhagavānṛṣiḥuvāca māgadhaṃ rājanprahṛṣṭenāntarātmanā

सर्वमेतन्मया राजन्विज्ञातं ज्ञानचक्षुषापुत्रस्तु शृणु राजेन्द्र यादृशोऽयं भविष्यति

sarvametanmayā rājanvijñātaṃ jñānacakṣuṣāputrastu śṛṇu rājendra yādṛśo'yaṃ bhaviṣyati

अस्य वीर्यवतो वीर्यं नानुयास्यन्ति पार्थिवाःदेवैरपि विसृष्टानि शस्त्राण्यस्य महीपतेन रुजं जनयिष्यन्ति गिरेरिव नदीरयाः

asya vīryavato vīryaṃ nānuyāsyanti pārthivāḥdevairapi visṛṣṭāni śastrāṇyasya mahīpatena rujaṃ janayiṣyanti gireriva nadīrayāḥ

सर्वमूर्धाभिषिक्तानामेष मूर्ध्नि ज्वलिष्यतिसर्वेषां निष्प्रभकरो ज्योतिषामिव भास्करः

sarvamūrdhābhiṣiktānāmeṣa mūrdhni jvaliṣyatisarveṣāṃ niṣprabhakaro jyotiṣāmiva bhāskaraḥ

एनमासाद्य राजानः समृद्धबलवाहनाःविनाशमुपयास्यन्ति शलभा इव पावकम्

enamāsādya rājānaḥ samṛddhabalavāhanāḥvināśamupayāsyanti śalabhā iva pāvakam

एष श्रियं समुदितां सर्वराज्ञां ग्रहीष्यतिवर्षास्विवोद्धतजला नदीर्नदनदीपतिः

eṣa śriyaṃ samuditāṃ sarvarājñāṃ grahīṣyativarṣāsvivoddhatajalā nadīrnadanadīpatiḥ

एष धारयिता सम्यक्चातुर्वर्ण्यं महाबलःशुभाशुभमिव स्फीता सर्वसस्यधरा धरा

eṣa dhārayitā samyakcāturvarṇyaṃ mahābalaḥśubhāśubhamiva sphītā sarvasasyadharā dharā

अस्याज्ञावशगाः सर्वे भविष्यन्ति नराधिपाःसर्वभूतात्मभूतस्य वायोरिव शरीरिणः

asyājñāvaśagāḥ sarve bhaviṣyanti narādhipāḥsarvabhūtātmabhūtasya vāyoriva śarīriṇaḥ

एष रुद्रं महादेवं त्रिपुरान्तकरं हरम्सर्वलोकेष्वतिबलः स्वयं द्रक्ष्यति मागधः

eṣa rudraṃ mahādevaṃ tripurāntakaraṃ haramsarvalokeṣvatibalaḥ svayaṃ drakṣyati māgadhaḥ

एवं ब्रुवन्नेव मुनिः स्वकार्यार्थं विचिन्तयन्विसर्जयामास नृपं बृहद्रथमथारिहन्

evaṃ bruvanneva muniḥ svakāryārthaṃ vicintayanvisarjayāmāsa nṛpaṃ bṛhadrathamathārihan

प्रविश्य नगरं चैव ज्ञातिसंबन्धिभिर्वृतःअभिषिच्य जरासंधं मगधाधिपतिस्तदाबृहद्रथो नरपतिः परां निर्वृतिमाययौ

praviśya nagaraṃ caiva jñātisaṃbandhibhirvṛtaḥabhiṣicya jarāsaṃdhaṃ magadhādhipatistadābṛhadratho narapatiḥ parāṃ nirvṛtimāyayau

अभिषिक्ते जरासंधे तदा राजा बृहद्रथःपत्नीद्वयेनानुगतस्तपोवनरतोऽभवत्

abhiṣikte jarāsaṃdhe tadā rājā bṛhadrathaḥpatnīdvayenānugatastapovanarato'bhavat

तपोवनस्थे पितरि मातृभ्यां सह भारतजरासंधः स्ववीर्येण पार्थिवानकरोद्वशे

tapovanasthe pitari mātṛbhyāṃ saha bhāratajarāsaṃdhaḥ svavīryeṇa pārthivānakarodvaśe

अथ दीर्घस्य कालस्य तपोवनगतो नृपःसभार्यः स्वर्गमगमत्तपस्तप्त्वा बृहद्रथः

atha dīrghasya kālasya tapovanagato nṛpaḥsabhāryaḥ svargamagamattapastaptvā bṛhadrathaḥ

तस्यास्तां हंसडिभकावशस्त्रनिधनावुभौमन्त्रे मतिमतां श्रेष्ठौ युद्धशास्त्रविशारदौ

tasyāstāṃ haṃsaḍibhakāvaśastranidhanāvubhaumantre matimatāṃ śreṣṭhau yuddhaśāstraviśāradau

यौ तौ मया ते कथितौ पूर्वमेव महाबलौत्रयस्त्रयाणां लोकानां पर्याप्ता इति मे मतिः

yau tau mayā te kathitau pūrvameva mahābalautrayastrayāṇāṃ lokānāṃ paryāptā iti me matiḥ

एवमेष तदा वीर बलिभिः कुकुरान्धकैःवृष्णिभिश्च महाराज नीतिहेतोरुपेक्षितः

evameṣa tadā vīra balibhiḥ kukurāndhakaiḥvṛṣṇibhiśca mahārāja nītihetorupekṣitaḥ