Mahabharata 2.57.17
लभ्यः खलु प्रातिपीय नरोऽनुप्रियवागिहअप्रियस्य तु पथ्यस्य वक्ता श्रोता च दुर्लभः
labhyaḥ khalu prātipīya naro'nupriyavāgihaapriyasya tu pathyasya vaktā śrotā ca durlabhaḥ
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book