Mahabharata 2.60.2

त्वं प्रातिकामिन्द्रौपदीमानयस्व; न ते भयं विद्यते पाण्डवेभ्यःक्षत्ता ह्ययं विवदत्येव भीरु;र्न चास्माकं वृद्धिकामः सदैव

tvaṃ prātikāmindraupadīmānayasva; na te bhayaṃ vidyate pāṇḍavebhyaḥkṣattā hyayaṃ vivadatyeva bhīru;rna cāsmākaṃ vṛddhikāmaḥ sadaiva

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.