Parva.Adhyaya 3.100

लोमश उवाच · lomaśa uvāca

समुद्रं ते समाश्रित्य वारुणं निधिमम्भसाम्कालेयाः संप्रवर्तन्त त्रैलोक्यस्य विनाशने

samudraṃ te samāśritya vāruṇaṃ nidhimambhasāmkāleyāḥ saṃpravartanta trailokyasya vināśane

ते रात्रौ समभिक्रुद्धा भक्षयन्ति सदा मुनीन्आश्रमेषु च ये सन्ति पुन्येष्वायतनेषु च

te rātrau samabhikruddhā bhakṣayanti sadā munīnāśrameṣu ca ye santi punyeṣvāyataneṣu ca

वसिष्ठस्याश्रमे विप्रा भक्षितास्तैर्दुरात्मभिःअशीतिशतमष्टौ च नव चान्ये तपस्विनः

vasiṣṭhasyāśrame viprā bhakṣitāstairdurātmabhiḥaśītiśatamaṣṭau ca nava cānye tapasvinaḥ

च्यवनस्याश्रमं गत्वा पुण्यं द्विजनिषेवितम्फलमूलाशनानां हि मुनीनां भक्षितं शतम्

cyavanasyāśramaṃ gatvā puṇyaṃ dvijaniṣevitamphalamūlāśanānāṃ hi munīnāṃ bhakṣitaṃ śatam

एवं रात्रौ स्म कुर्वन्ति विविशुश्चार्णवं दिवाभरद्वाजाश्रमे चैव नियता ब्रह्मचारिणःवाय्वाहाराम्बुभक्षाश्च विंशतिः संनिपातिताः

evaṃ rātrau sma kurvanti viviśuścārṇavaṃ divābharadvājāśrame caiva niyatā brahmacāriṇaḥvāyvāhārāmbubhakṣāśca viṃśatiḥ saṃnipātitāḥ

एवं क्रमेण सर्वांस्तानाश्रमान्दानवास्तदानिशायां परिधावन्ति मत्ता भुजबलाश्रयात्कालोपसृष्टाः कालेया घ्नन्तो द्विजगणान्बहून्

evaṃ krameṇa sarvāṃstānāśramāndānavāstadāniśāyāṃ paridhāvanti mattā bhujabalāśrayātkālopasṛṣṭāḥ kāleyā ghnanto dvijagaṇānbahūn

न चैनानन्वबुध्यन्त मनुजा मनुजोत्तमएवं प्रवृत्तान्दैत्यांस्तांस्तापसेषु तपस्विषु

na cainānanvabudhyanta manujā manujottamaevaṃ pravṛttāndaityāṃstāṃstāpaseṣu tapasviṣu

प्रभाते समदृश्यन्त नियताहारकर्शिताःमहीतलस्था मुनयः शरीरैर्गतजीवितैः

prabhāte samadṛśyanta niyatāhārakarśitāḥmahītalasthā munayaḥ śarīrairgatajīvitaiḥ

क्षीणमांसैर्विरुधिरैर्विमज्जान्त्रैर्विसंधिभिःआकीर्णैराचिता भूमिः शङ्खानामिव राशिभिः

kṣīṇamāṃsairvirudhirairvimajjāntrairvisaṃdhibhiḥākīrṇairācitā bhūmiḥ śaṅkhānāmiva rāśibhiḥ

कलशैर्विप्रविद्धैश्च स्रुवैर्भग्नैस्तथैव चविकीर्णैरग्निहोत्रैश्च भूर्बभूव समावृता

kalaśairvipraviddhaiśca sruvairbhagnaistathaiva cavikīrṇairagnihotraiśca bhūrbabhūva samāvṛtā

निःस्वाध्यायवषट्कारं नष्टयज्ञोत्सवक्रियम्जगदासीन्निरुत्साहं कालेयभयपीडितम्

niḥsvādhyāyavaṣaṭkāraṃ naṣṭayajñotsavakriyamjagadāsīnnirutsāhaṃ kāleyabhayapīḍitam

एवं प्रक्षीयमाणाश्च मानवा मनुजेश्वरआत्मत्राणपरा भीताः प्राद्रवन्त दिशो भयात्

evaṃ prakṣīyamāṇāśca mānavā manujeśvaraātmatrāṇaparā bhītāḥ prādravanta diśo bhayāt

केचिद्गुहाः प्रविविशुर्निर्झरांश्चापरे श्रिताःअपरे मरणोद्विग्ना भयात्प्रानान्समुत्सृजन्

kecidguhāḥ praviviśurnirjharāṃścāpare śritāḥapare maraṇodvignā bhayātprānānsamutsṛjan

केचिदत्र महेष्वासाः शूराः परमदर्पिताःमार्गमाणाः परं यत्नं दानवानां प्रचक्रिरे

kecidatra maheṣvāsāḥ śūrāḥ paramadarpitāḥmārgamāṇāḥ paraṃ yatnaṃ dānavānāṃ pracakrire

न चैतानधिजग्मुस्ते समुद्रं समुपाश्रितान्श्रमं जग्मुश्च परममाजग्मुः क्षयमेव च

na caitānadhijagmuste samudraṃ samupāśritānśramaṃ jagmuśca paramamājagmuḥ kṣayameva ca

जगत्युपशमं याते नष्टयज्ञोत्सवक्रियेआजग्मुः परमामार्तिं त्रिदशा मनुजेश्वर

jagatyupaśamaṃ yāte naṣṭayajñotsavakriyeājagmuḥ paramāmārtiṃ tridaśā manujeśvara

समेत्य समहेन्द्राश्च भयान्मन्त्रं प्रचक्रिरेनारायणं पुरस्कृत्य वैकुण्ठमपराजितम्

sametya samahendrāśca bhayānmantraṃ pracakrirenārāyaṇaṃ puraskṛtya vaikuṇṭhamaparājitam

ततो देवाः समेतास्ते तदोचुर्मधुसूदनम्त्वं नः स्रष्टा च पाता च भर्ता च जगतः प्रभोत्वया सृष्टमिदं सर्वं यच्चेङ्गं यच्च नेङ्गति

tato devāḥ sametāste tadocurmadhusūdanamtvaṃ naḥ sraṣṭā ca pātā ca bhartā ca jagataḥ prabhotvayā sṛṣṭamidaṃ sarvaṃ yacceṅgaṃ yacca neṅgati

त्वया भूमिः पुरा नष्टा समुद्रात्पुष्करेक्षणवाराहं रूपमास्थाय जगदर्थे समुद्धृता

tvayā bhūmiḥ purā naṣṭā samudrātpuṣkarekṣaṇavārāhaṃ rūpamāsthāya jagadarthe samuddhṛtā

आदिदैत्यो महावीर्यो हिरण्यकशिपुस्त्वयानारसिंहं वपुः कृत्वा सूदितः पुरुषोत्तम

ādidaityo mahāvīryo hiraṇyakaśipustvayānārasiṃhaṃ vapuḥ kṛtvā sūditaḥ puruṣottama

अवध्यः सर्वभूतानां बलिश्चापि महासुरःवामनं वपुराश्रित्य त्रैलोक्याद्भ्रंशितस्त्वया

avadhyaḥ sarvabhūtānāṃ baliścāpi mahāsuraḥvāmanaṃ vapurāśritya trailokyādbhraṃśitastvayā

असुरश्च महेष्वासो जम्भ इत्यभिविश्रुतःयज्ञक्षोभकरः क्रूरस्त्वयैव विनिपातितः

asuraśca maheṣvāso jambha ityabhiviśrutaḥyajñakṣobhakaraḥ krūrastvayaiva vinipātitaḥ

एवमादीनि कर्माणि येषां संख्या न विद्यतेअस्माकं भयभीतानां त्वं गतिर्मधुसूदन

evamādīni karmāṇi yeṣāṃ saṃkhyā na vidyateasmākaṃ bhayabhītānāṃ tvaṃ gatirmadhusūdana

तस्मात्त्वां देव देवेश लोकार्थं ज्ञापयामहेरक्ष लोकांश्च देवांश्च शक्रं च महतो भयात्

tasmāttvāṃ deva deveśa lokārthaṃ jñāpayāmaherakṣa lokāṃśca devāṃśca śakraṃ ca mahato bhayāt