Loading
Mahabharata 3.120.22
वासुदेव उवाच · vāsudeva uvāca
असंशयं माधव सत्यमेत;द्गृह्णीम ते वाक्यमदीनसत्त्वस्वाभ्यां भुजाभ्यामजितां तु भूमिं; नेच्छेत्कुरूणामृषभः कथंचित्
asaṃśayaṃ mādhava satyameta;dgṛhṇīma te vākyamadīnasattvasvābhyāṃ bhujābhyāmajitāṃ tu bhūmiṃ; necchetkurūṇāmṛṣabhaḥ kathaṃcit
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book