Parva.Adhyaya 3.130

लोमश उवाच · lomaśa uvāca

इह मर्त्यास्तपस्तप्त्वा स्वर्गं गच्छन्ति भारतमर्तुकामा नरा राजन्निहायान्ति सहस्रशः

iha martyāstapastaptvā svargaṃ gacchanti bhāratamartukāmā narā rājannihāyānti sahasraśaḥ

एवमाशीः प्रयुक्ता हि दक्षेण यजता पुराइह ये वै मरिष्यन्ति ते वै स्वर्गजितो नराः

evamāśīḥ prayuktā hi dakṣeṇa yajatā purāiha ye vai mariṣyanti te vai svargajito narāḥ

एषा सरस्वती पुण्या दिव्या चोघवती नदीएतद्विनशनं नाम सरस्वत्या विशां पते

eṣā sarasvatī puṇyā divyā coghavatī nadīetadvinaśanaṃ nāma sarasvatyā viśāṃ pate

द्वारं निषादराष्ट्रस्य येषां द्वेषात्सरस्वतीप्रविष्टा पृथिवीं वीर मा निषादा हि मां विदुः

dvāraṃ niṣādarāṣṭrasya yeṣāṃ dveṣātsarasvatīpraviṣṭā pṛthivīṃ vīra mā niṣādā hi māṃ viduḥ

एष वै चमसोद्भेदो यत्र दृश्या सरस्वतीयत्रैनामभ्यवर्तन्त दिव्याः पुण्याः समुद्रगाः

eṣa vai camasodbhedo yatra dṛśyā sarasvatīyatraināmabhyavartanta divyāḥ puṇyāḥ samudragāḥ

एतत्सिन्धोर्महत्तीर्थं यत्रागस्त्यमरिंदमलोपामुद्रा समागम्य भर्तारमवृणीत वै

etatsindhormahattīrthaṃ yatrāgastyamariṃdamalopāmudrā samāgamya bhartāramavṛṇīta vai

एतत्प्रभासते तीर्थं प्रभासं भास्करद्युतेइन्द्रस्य दयितं पुण्यं पवित्रं पापनाशनम्

etatprabhāsate tīrthaṃ prabhāsaṃ bhāskaradyuteindrasya dayitaṃ puṇyaṃ pavitraṃ pāpanāśanam

एतद्विष्णुपदं नाम दृश्यते तीर्थमुत्तमम्एषा रम्या विपाशा च नदी परमपावनी

etadviṣṇupadaṃ nāma dṛśyate tīrthamuttamameṣā ramyā vipāśā ca nadī paramapāvanī

अत्रैव पुत्रशोकेन वसिष्ठो भगवानृषिःबद्ध्वात्मानं निपतितो विपाशः पुनरुत्थितः

atraiva putraśokena vasiṣṭho bhagavānṛṣiḥbaddhvātmānaṃ nipatito vipāśaḥ punarutthitaḥ

काश्मीरमण्डलं चैतत्सर्वपुण्यमरिंदममहर्षिभिश्चाध्युषितं पश्येदं भ्रातृभिः सह

kāśmīramaṇḍalaṃ caitatsarvapuṇyamariṃdamamaharṣibhiścādhyuṣitaṃ paśyedaṃ bhrātṛbhiḥ saha

अत्रोत्तराणां सर्वेषामृषीणां नाहुषस्य चअग्नेश्चात्रैव संवादः काश्यपस्य च भारत

atrottarāṇāṃ sarveṣāmṛṣīṇāṃ nāhuṣasya caagneścātraiva saṃvādaḥ kāśyapasya ca bhārata

एतद्द्वारं महाराज मानसस्य प्रकाशतेवर्षमस्य गिरेर्मध्ये रामेण श्रीमता कृतम्

etaddvāraṃ mahārāja mānasasya prakāśatevarṣamasya girermadhye rāmeṇa śrīmatā kṛtam

एष वातिकषण्डो वै प्रख्यातः सत्यविक्रमःनाभ्यवर्तत यद्द्वारं विदेहानुत्तरं च यः

eṣa vātikaṣaṇḍo vai prakhyātaḥ satyavikramaḥnābhyavartata yaddvāraṃ videhānuttaraṃ ca yaḥ

एष उज्जानको नाम यवक्रीर्यत्र शान्तवान्अरुन्धतीसहायश्च वसिष्ठो भगवानृषिः

eṣa ujjānako nāma yavakrīryatra śāntavānarundhatīsahāyaśca vasiṣṭho bhagavānṛṣiḥ

ह्रदश्च कुशवानेष यत्र पद्मं कुशेशयम्आश्रमश्चैव रुक्मिण्या यत्राशाम्यदकोपना

hradaśca kuśavāneṣa yatra padmaṃ kuśeśayamāśramaścaiva rukmiṇyā yatrāśāmyadakopanā

समाधीनां समासस्तु पाण्डवेय श्रुतस्त्वयातं द्रक्ष्यसि महाराज भृगुतुङ्गं महागिरिम्

samādhīnāṃ samāsastu pāṇḍaveya śrutastvayātaṃ drakṣyasi mahārāja bhṛgutuṅgaṃ mahāgirim

जलां चोपजलां चैव यमुनामभितो नदीम्उशीनरो वै यत्रेष्ट्वा वासवादत्यरिच्यत

jalāṃ copajalāṃ caiva yamunāmabhito nadīmuśīnaro vai yatreṣṭvā vāsavādatyaricyata

तां देवसमितिं तस्य वासवश्च विशां पतेअभ्यगच्छत राजानं ज्ञातुमग्निश्च भारत

tāṃ devasamitiṃ tasya vāsavaśca viśāṃ pateabhyagacchata rājānaṃ jñātumagniśca bhārata

जिज्ञासमानौ वरदौ महात्मानमुशीनरम्इन्द्रः श्येनः कपोतोऽग्निर्भूत्वा यज्ञेऽभिजग्मतुः

jijñāsamānau varadau mahātmānamuśīnaramindraḥ śyenaḥ kapoto'gnirbhūtvā yajñe'bhijagmatuḥ

ऊरुं राज्ञः समासाद्य कपोतः श्येनजाद्भयात्शरणार्थी तदा राजन्निलिल्ये भयपीडितः

ūruṃ rājñaḥ samāsādya kapotaḥ śyenajādbhayātśaraṇārthī tadā rājannililye bhayapīḍitaḥ