Parva.Adhyaya 3.15

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

असांनिध्यं कथं कृष्ण तवासीद्वृष्णिनन्दनक्व चासीद्विप्रवासस्ते किं वाकार्षीः प्रवासकः

asāṃnidhyaṃ kathaṃ kṛṣṇa tavāsīdvṛṣṇinandanakva cāsīdvipravāsaste kiṃ vākārṣīḥ pravāsakaḥ

कृष्ण उवाच · kṛṣṇa uvāca

शाल्वस्य नगरं सौभं गतोऽहं भरतर्षभविनिहन्तुं नरश्रेष्ठ तत्र मे शृणु कारणम्

śālvasya nagaraṃ saubhaṃ gato'haṃ bharatarṣabhavinihantuṃ naraśreṣṭha tatra me śṛṇu kāraṇam

महातेजा महाबाहुर्यः स राजा महायशाःदमघोषात्मजो वीरः शिशुपालो मया हतः

mahātejā mahābāhuryaḥ sa rājā mahāyaśāḥdamaghoṣātmajo vīraḥ śiśupālo mayā hataḥ

यज्ञे ते भरतश्रेष्ठ राजसूयेऽर्हणां प्रतिस रोषवशसंप्राप्तो नामृष्यत दुरात्मवान्

yajñe te bharataśreṣṭha rājasūye'rhaṇāṃ pratisa roṣavaśasaṃprāpto nāmṛṣyata durātmavān

श्रुत्वा तं निहतं शाल्वस्तीव्ररोषसमन्वितःउपायाद्द्वारकां शून्यामिहस्थे मयि भारत

śrutvā taṃ nihataṃ śālvastīvraroṣasamanvitaḥupāyāddvārakāṃ śūnyāmihasthe mayi bhārata

स तत्र योधितो राजन्बालकैर्वृष्णिपुंगवैःआगतः कामगं सौभमारुह्यैव नृशंसकृत्

sa tatra yodhito rājanbālakairvṛṣṇipuṃgavaiḥāgataḥ kāmagaṃ saubhamāruhyaiva nṛśaṃsakṛt

ततो वृष्णिप्रवीरांस्तान्बालान्हत्वा बहूंस्तदापुरोद्यानानि सर्वाणि भेदयामास दुर्मतिः

tato vṛṣṇipravīrāṃstānbālānhatvā bahūṃstadāpurodyānāni sarvāṇi bhedayāmāsa durmatiḥ

उक्तवांश्च महाबाहो क्वासौ वृष्णिकुलाधमःवासुदेवः सुमन्दात्मा वसुदेवसुतो गतः

uktavāṃśca mahābāho kvāsau vṛṣṇikulādhamaḥvāsudevaḥ sumandātmā vasudevasuto gataḥ

तस्य युद्धार्थिनो दर्पं युद्धे नाशयितास्म्यहम्आनर्ताः सत्यमाख्यात तत्र गन्तास्मि यत्र सः

tasya yuddhārthino darpaṃ yuddhe nāśayitāsmyahamānartāḥ satyamākhyāta tatra gantāsmi yatra saḥ

तं हत्वा विनिवर्तिष्ये कंसकेशिनिषूदनम्अहत्वा न निवर्तिष्ये सत्येनायुधमालभे

taṃ hatvā vinivartiṣye kaṃsakeśiniṣūdanamahatvā na nivartiṣye satyenāyudhamālabhe

क्वासौ क्वासाविति पुनस्तत्र तत्र विधावतिमया किल रणे युद्धं काङ्क्षमाणः स सौभराट्

kvāsau kvāsāviti punastatra tatra vidhāvatimayā kila raṇe yuddhaṃ kāṅkṣamāṇaḥ sa saubharāṭ

अद्य तं पापकर्माणं क्षुद्रं विश्वासघातिनम्शिशुपालवधामर्षाद्गमयिष्ये यमक्षयम्

adya taṃ pāpakarmāṇaṃ kṣudraṃ viśvāsaghātinamśiśupālavadhāmarṣādgamayiṣye yamakṣayam

मम पापस्वभावेन भ्राता येन निपातितःशिशुपालो महीपालस्तं वधिष्ये महीतले

mama pāpasvabhāvena bhrātā yena nipātitaḥśiśupālo mahīpālastaṃ vadhiṣye mahītale

भ्राता बालश्च राजा च न च संग्राममूर्धनिप्रमत्तश्च हतो वीरस्तं हनिष्ये जनार्दनम्

bhrātā bālaśca rājā ca na ca saṃgrāmamūrdhanipramattaśca hato vīrastaṃ haniṣye janārdanam

एवमादि महाराज विलप्य दिवमास्थितःकामगेन स सौभेन क्षिप्त्वा मां कुरुनन्दन

evamādi mahārāja vilapya divamāsthitaḥkāmagena sa saubhena kṣiptvā māṃ kurunandana

तमश्रौषमहं गत्वा यथा वृत्तः सुदुर्मतिःमयि कौरव्य दुष्टात्मा मार्त्तिकावतको नृपः

tamaśrauṣamahaṃ gatvā yathā vṛttaḥ sudurmatiḥmayi kauravya duṣṭātmā mārttikāvatako nṛpaḥ

ततोऽहमपि कौरव्य रोषव्याकुललोचनःनिश्चित्य मनसा राजन्वधायास्य मनो दधे

tato'hamapi kauravya roṣavyākulalocanaḥniścitya manasā rājanvadhāyāsya mano dadhe

आनर्तेषु विमर्दं च क्षेपं चात्मनि कौरवप्रवृद्धमवलेपं च तस्य दुष्कृतकर्मणः

ānarteṣu vimardaṃ ca kṣepaṃ cātmani kauravapravṛddhamavalepaṃ ca tasya duṣkṛtakarmaṇaḥ

ततः सौभवधायाहं प्रतस्थे पृथिवीपतेस मया सागरावर्ते दृष्ट आसीत्परीप्सता

tataḥ saubhavadhāyāhaṃ pratasthe pṛthivīpatesa mayā sāgarāvarte dṛṣṭa āsītparīpsatā

ततः प्रध्माप्य जलजं पाञ्चजन्यमहं नृपआहूय शाल्वं समरे युद्धाय समवस्थितः

tataḥ pradhmāpya jalajaṃ pāñcajanyamahaṃ nṛpaāhūya śālvaṃ samare yuddhāya samavasthitaḥ

सुमुहूर्तमभूद्युद्धं तत्र मे दानवैः सहवशीभूताश्च मे सर्वे भूतले च निपातिताः

sumuhūrtamabhūdyuddhaṃ tatra me dānavaiḥ sahavaśībhūtāśca me sarve bhūtale ca nipātitāḥ

एतत्कार्यं महाबाहो येनाहं नागमं तदाश्रुत्वैव हास्तिनपुरं द्यूतं चाविनयोत्थितम्

etatkāryaṃ mahābāho yenāhaṃ nāgamaṃ tadāśrutvaiva hāstinapuraṃ dyūtaṃ cāvinayotthitam