Parva.Adhyaya 3.150

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

ततः संहृत्य विपुलं तद्वपुः कामवर्धितम्भीमसेनं पुनर्दोर्भ्यां पर्यष्वजत वानरः

tataḥ saṃhṛtya vipulaṃ tadvapuḥ kāmavardhitambhīmasenaṃ punardorbhyāṃ paryaṣvajata vānaraḥ

परिष्वक्तस्य तस्याशु भ्रात्रा भीमस्य भारतश्रमो नाशमुपागच्छत्सर्वं चासीत्प्रदक्षिणम्

pariṣvaktasya tasyāśu bhrātrā bhīmasya bhārataśramo nāśamupāgacchatsarvaṃ cāsītpradakṣiṇam

ततः पुनरथोवाच पर्यश्रुनयनो हरिःभीममाभाष्य सौहार्दाद्बाष्पगद्गदया गिरा

tataḥ punarathovāca paryaśrunayano hariḥbhīmamābhāṣya sauhārdādbāṣpagadgadayā girā

गच्छ वीर स्वमावासं स्मर्तव्योऽस्मि कथान्तरेइहस्थश्च कुरुश्रेष्ठ न निवेद्योऽस्मि कस्यचित्

gaccha vīra svamāvāsaṃ smartavyo'smi kathāntareihasthaśca kuruśreṣṭha na nivedyo'smi kasyacit

धनदस्यालयाच्चापि विसृष्टानां महाबलदेशकाल इहायातुं देवगन्धर्वयोषिताम्

dhanadasyālayāccāpi visṛṣṭānāṃ mahābaladeśakāla ihāyātuṃ devagandharvayoṣitām

ममापि सफलं चक्षुः स्मारितश्चास्मि राघवम्मानुषं गात्रसंस्पर्शं गत्वा भीम त्वया सह

mamāpi saphalaṃ cakṣuḥ smāritaścāsmi rāghavammānuṣaṃ gātrasaṃsparśaṃ gatvā bhīma tvayā saha

तदस्मद्दर्शनं वीर कौन्तेयामोघमस्तु तेभ्रातृत्वं त्वं पुरस्कृत्य वरं वरय भारत

tadasmaddarśanaṃ vīra kaunteyāmoghamastu tebhrātṛtvaṃ tvaṃ puraskṛtya varaṃ varaya bhārata

यदि तावन्मया क्षुद्रा गत्वा वारणसाह्वयम्धार्तराष्ट्रा निहन्तव्या यावदेतत्करोम्यहम्

yadi tāvanmayā kṣudrā gatvā vāraṇasāhvayamdhārtarāṣṭrā nihantavyā yāvadetatkaromyaham

शिलया नगरं वा तन्मर्दितव्यं मया यदियावदद्य करोम्येतत्कामं तव महाबल

śilayā nagaraṃ vā tanmarditavyaṃ mayā yadiyāvadadya karomyetatkāmaṃ tava mahābala

भीमसेनस्तु तद्वाक्यं श्रुत्वा तस्य महात्मनःप्रत्युवाच हनूमन्तं प्रहृष्टेनान्तरात्मना

bhīmasenastu tadvākyaṃ śrutvā tasya mahātmanaḥpratyuvāca hanūmantaṃ prahṛṣṭenāntarātmanā

कृतमेव त्वया सर्वं मम वानरपुंगवस्वस्ति तेऽस्तु महाबाहो क्षामये त्वां प्रसीद मे

kṛtameva tvayā sarvaṃ mama vānarapuṃgavasvasti te'stu mahābāho kṣāmaye tvāṃ prasīda me

सनाथाः पाण्डवाः सर्वे त्वया नाथेन वीर्यवन्तवैव तेजसा सर्वान्विजेष्यामो वयं रिपून्

sanāthāḥ pāṇḍavāḥ sarve tvayā nāthena vīryavantavaiva tejasā sarvānvijeṣyāmo vayaṃ ripūn

एवमुक्तस्तु हनुमान्भीमसेनमभाषतभ्रातृत्वात्सौहृदाच्चापि करिष्यामि तव प्रियम्

evamuktastu hanumānbhīmasenamabhāṣatabhrātṛtvātsauhṛdāccāpi kariṣyāmi tava priyam

चमूं विगाह्य शत्रूणां शरशक्तिसमाकुलाम्यदा सिंहरवं वीर करिष्यसि महाबलतदाहं बृंहयिष्यामि स्वरवेण रवं तव

camūṃ vigāhya śatrūṇāṃ śaraśaktisamākulāmyadā siṃharavaṃ vīra kariṣyasi mahābalatadāhaṃ bṛṃhayiṣyāmi svaraveṇa ravaṃ tava

विजयस्य ध्वजस्थश्च नादान्मोक्ष्यामि दारुणान्शत्रूणां ते प्राणहरानित्युक्त्वान्तरधीयत

vijayasya dhvajasthaśca nādānmokṣyāmi dāruṇānśatrūṇāṃ te prāṇaharānityuktvāntaradhīyata

गते तस्मिन्हरिवरे भीमोऽपि बलिनां वरःतेन मार्गेण विपुलं व्यचरद्गन्धमादनम्

gate tasminharivare bhīmo'pi balināṃ varaḥtena mārgeṇa vipulaṃ vyacaradgandhamādanam

अनुस्मरन्वपुस्तस्य श्रियं चाप्रतिमां भुविमाहात्म्यमनुभावं च स्मरन्दाशरथेर्ययौ

anusmaranvapustasya śriyaṃ cāpratimāṃ bhuvimāhātmyamanubhāvaṃ ca smarandāśaratheryayau

स तानि रमणीयानि वनान्युपवनानि चविलोडयामास तदा सौगन्धिकवनेप्सया

sa tāni ramaṇīyāni vanānyupavanāni caviloḍayāmāsa tadā saugandhikavanepsayā

फुल्लपद्मविचित्राणि पुष्पितानि वनानि चमत्तवारणयूथानि पङ्कक्लिन्नानि भारतवर्षतामिव मेघानां वृन्दानि ददृशे तदा

phullapadmavicitrāṇi puṣpitāni vanāni camattavāraṇayūthāni paṅkaklinnāni bhāratavarṣatāmiva meghānāṃ vṛndāni dadṛśe tadā

हरिणैश्चञ्चलापाङ्गैर्हरिणीसहितैर्वनेसशष्पकवलैः श्रीमान्पथि दृष्टो द्रुतं ययौ

hariṇaiścañcalāpāṅgairhariṇīsahitairvanesaśaṣpakavalaiḥ śrīmānpathi dṛṣṭo drutaṃ yayau

महिषैश्च वराहैश्च शार्दूलैश्च निषेवितम्व्यपेतभीर्गिरिं शौर्याद्भीमसेनो व्यगाहत

mahiṣaiśca varāhaiśca śārdūlaiśca niṣevitamvyapetabhīrgiriṃ śauryādbhīmaseno vyagāhata

कुसुमानतशाखैश्च ताम्रपल्लवकोमलैःयाच्यमान इवारण्ये द्रुमैर्मारुतकम्पितैः

kusumānataśākhaiśca tāmrapallavakomalaiḥyācyamāna ivāraṇye drumairmārutakampitaiḥ

कृतपद्माञ्जलिपुटा मत्तषट्पदसेविताःप्रियतीर्थवना मार्गे पद्मिनीः समतिक्रमन्

kṛtapadmāñjalipuṭā mattaṣaṭpadasevitāḥpriyatīrthavanā mārge padminīḥ samatikraman

सज्जमानमनोदृष्टिः फुल्लेषु गिरिसानुषुद्रौपदीवाक्यपाथेयो भीमः शीघ्रतरं ययौ

sajjamānamanodṛṣṭiḥ phulleṣu girisānuṣudraupadīvākyapātheyo bhīmaḥ śīghrataraṃ yayau

परिवृत्तेऽहनि ततः प्रकीर्णहरिणे वनेकाञ्चनैर्विमलैः पद्मैर्ददर्श विपुलां नदीम्

parivṛtte'hani tataḥ prakīrṇahariṇe vanekāñcanairvimalaiḥ padmairdadarśa vipulāṃ nadīm

मत्तकारण्डवयुतां चक्रवाकोपशोभिताम्रचितामिव तस्याद्रेर्मालां विमलपङ्कजाम्

mattakāraṇḍavayutāṃ cakravākopaśobhitāmracitāmiva tasyādrermālāṃ vimalapaṅkajām

तस्यां नद्यां महासत्त्वः सौगन्धिकवनं महत्अपश्यत्प्रीतिजननं बालार्कसदृशद्युति

tasyāṃ nadyāṃ mahāsattvaḥ saugandhikavanaṃ mahatapaśyatprītijananaṃ bālārkasadṛśadyuti

तद्दृष्ट्वा लब्धकामः स मनसा पाण्डुनन्दनःवनवासपरिक्लिष्टां जगाम मनसा प्रियाम्

taddṛṣṭvā labdhakāmaḥ sa manasā pāṇḍunandanaḥvanavāsaparikliṣṭāṃ jagāma manasā priyām