Parva.Adhyaya 3.167
Mahabharata · 28 verses
- 3.167.1
अर्जुन उवाच · arjuna uvāca
ततो निवातकवचाः सर्वे वेगेन भारतअभ्यद्रवन्मां सहिताः प्रगृहीतायुधा रणे
tato nivātakavacāḥ sarve vegena bhārataabhyadravanmāṃ sahitāḥ pragṛhītāyudhā raṇe
- 3.167.2
आच्छिद्य रथपन्थानमुत्क्रोशन्तो महारथाःआवृत्य सर्वतस्ते मां शरवर्षैरवाकिरन्
ācchidya rathapanthānamutkrośanto mahārathāḥāvṛtya sarvataste māṃ śaravarṣairavākiran
- 3.167.3
ततोऽपरे महावीर्याः शूलपट्टिशपाणयःशूलानि च भुशुण्डीश्च मुमुचुर्दानवा मयि
tato'pare mahāvīryāḥ śūlapaṭṭiśapāṇayaḥśūlāni ca bhuśuṇḍīśca mumucurdānavā mayi
- 3.167.4
तच्छूलवर्षं सुमहद्गदाशक्तिसमाकुलम्अनिशं सृज्यमानं तैरपतन्मद्रथोपरि
tacchūlavarṣaṃ sumahadgadāśaktisamākulamaniśaṃ sṛjyamānaṃ tairapatanmadrathopari
- 3.167.5
अन्ये मामभ्यधावन्त निवातकवचा युधिशितशस्त्रायुधा रौद्राः कालरूपाः प्रहारिणः
anye māmabhyadhāvanta nivātakavacā yudhiśitaśastrāyudhā raudrāḥ kālarūpāḥ prahāriṇaḥ
- 3.167.6
तानहं विविधैर्बाणैर्वेगवद्भिरजिह्मगैःगाण्डीवमुक्तैरभ्यघ्नमेकैकं दशभिर्मृधेते कृता विमुखाः सर्वे मत्प्रयुक्तैः शिलाशितैः
tānahaṃ vividhairbāṇairvegavadbhirajihmagaiḥgāṇḍīvamuktairabhyaghnamekaikaṃ daśabhirmṛdhete kṛtā vimukhāḥ sarve matprayuktaiḥ śilāśitaiḥ
- 3.167.7
ततो मातलिना तूर्णं हयास्ते संप्रचोदिताःरथमार्गाद्बहूंस्तत्र विचेरुर्वातरंहसःसुसंयता मातलिना प्रामथ्नन्त दितेः सुतान्
tato mātalinā tūrṇaṃ hayāste saṃpracoditāḥrathamārgādbahūṃstatra vicerurvātaraṃhasaḥsusaṃyatā mātalinā prāmathnanta diteḥ sutān
- 3.167.8
शतं शतास्ते हरयस्तस्मिन्युक्ता महारथेतदा मातलिना यत्ता व्यचरन्नल्पका इव
śataṃ śatāste harayastasminyuktā mahārathetadā mātalinā yattā vyacarannalpakā iva
- 3.167.9
तेषां चरणपातेन रथनेमिस्वनेन चमम बाणनिपातैश्च हतास्ते शतशोऽसुराः
teṣāṃ caraṇapātena rathanemisvanena camama bāṇanipātaiśca hatāste śataśo'surāḥ
- 3.167.10
गतासवस्तथा चान्ये प्रगृहीतशरासनाःहतसारथयस्तत्र व्यकृष्यन्त तुरंगमैः
gatāsavastathā cānye pragṛhītaśarāsanāḥhatasārathayastatra vyakṛṣyanta turaṃgamaiḥ
- 3.167.11
ते दिशो विदिशः सर्वाः प्रतिरुध्य प्रहारिणःनिघ्नन्ति विविधैः शस्त्रैस्ततो मे व्यथितं मनः
te diśo vidiśaḥ sarvāḥ pratirudhya prahāriṇaḥnighnanti vividhaiḥ śastraistato me vyathitaṃ manaḥ
- 3.167.12
ततोऽहं मातलेर्वीर्यमपश्यं परमाद्भुतम्अश्वांस्तथा वेगवतो यदयत्नादधारयत्
tato'haṃ mātalervīryamapaśyaṃ paramādbhutamaśvāṃstathā vegavato yadayatnādadhārayat
- 3.167.13
ततोऽहं लघुभिश्चित्रैरस्त्रैस्तानसुरान्रणेसायुधानच्छिनं राजञ्शतशोऽथ सहस्रशः
tato'haṃ laghubhiścitrairastraistānasurānraṇesāyudhānacchinaṃ rājañśataśo'tha sahasraśaḥ
- 3.167.14
एवं मे चरतस्तत्र सर्वयत्नेन शत्रुहन्प्रीतिमानभवद्वीरो मातलिः शक्रसारथिः
evaṃ me caratastatra sarvayatnena śatruhanprītimānabhavadvīro mātaliḥ śakrasārathiḥ
- 3.167.15
वध्यमानास्ततस्ते तु हयैस्तेन रथेन चअगमन्प्रक्षयं केचिन्न्यवर्तन्त तथापरे
vadhyamānāstataste tu hayaistena rathena caagamanprakṣayaṃ kecinnyavartanta tathāpare
- 3.167.16
स्पर्धमाना इवास्माभिर्निवातकवचा रणेशरवर्षैर्महद्भिर्मां समन्तात्प्रत्यवारयन्
spardhamānā ivāsmābhirnivātakavacā raṇeśaravarṣairmahadbhirmāṃ samantātpratyavārayan
- 3.167.17
ततोऽहं लघुभिश्चित्रैर्ब्रह्मास्त्रपरिमन्त्रितैःव्यधमं सायकैराशु शतशोऽथ सहस्रशः
tato'haṃ laghubhiścitrairbrahmāstraparimantritaiḥvyadhamaṃ sāyakairāśu śataśo'tha sahasraśaḥ
- 3.167.18
ततः संपीड्यमानास्ते क्रोधाविष्टा महासुराःअपीडयन्मां सहिताः शरशूलासिवृष्टिभिः
tataḥ saṃpīḍyamānāste krodhāviṣṭā mahāsurāḥapīḍayanmāṃ sahitāḥ śaraśūlāsivṛṣṭibhiḥ
- 3.167.19
ततोऽहमस्त्रमातिष्ठं परमं तिग्मतेजसम्दयितं देवराजस्य माधवं नाम भारत
tato'hamastramātiṣṭhaṃ paramaṃ tigmatejasamdayitaṃ devarājasya mādhavaṃ nāma bhārata
- 3.167.20
ततः खड्गांस्त्रिशूलांश्च तोमरांश्च सहस्रशःअस्त्रवीर्येण शतधा तैर्मुक्तानहमच्छिनम्
tataḥ khaḍgāṃstriśūlāṃśca tomarāṃśca sahasraśaḥastravīryeṇa śatadhā tairmuktānahamacchinam
- 3.167.21
छित्त्वा प्रहरणान्येषां ततस्तानपि सर्वशःप्रत्यविध्यमहं रोषाद्दशभिर्दशभिः शरैः
chittvā praharaṇānyeṣāṃ tatastānapi sarvaśaḥpratyavidhyamahaṃ roṣāddaśabhirdaśabhiḥ śaraiḥ
- 3.167.22
गाण्डीवाद्धि तदा संख्ये यथा भ्रमरपङ्क्तयःनिष्पतन्ति तथा बाणास्तन्मातलिरपूजयत्
gāṇḍīvāddhi tadā saṃkhye yathā bhramarapaṅktayaḥniṣpatanti tathā bāṇāstanmātalirapūjayat
- 3.167.23
तेषामपि तु बाणास्ते बहुत्वाच्छलभा इवअवाकिरन्मां बलवत्तानहं व्यधमं शरैः
teṣāmapi tu bāṇāste bahutvācchalabhā ivaavākiranmāṃ balavattānahaṃ vyadhamaṃ śaraiḥ
- 3.167.24
वध्यमानास्ततस्ते तु निवातकवचाः पुनःशरवर्षैर्महद्भिर्मां समन्तात्पर्यवारयन्
vadhyamānāstataste tu nivātakavacāḥ punaḥśaravarṣairmahadbhirmāṃ samantātparyavārayan
- 3.167.25
शरवेगान्निहत्याहमस्त्रैः शरविघातिभिःज्वलद्भिः परमैः शीघ्रैस्तानविध्यं सहस्रशः
śaravegānnihatyāhamastraiḥ śaravighātibhiḥjvaladbhiḥ paramaiḥ śīghraistānavidhyaṃ sahasraśaḥ
- 3.167.26
तेषां छिन्नानि गात्राणि विसृजन्ति स्म शोणितम्प्रावृषीवातिवृष्टानि शृङ्गाणीव धराभृताम्
teṣāṃ chinnāni gātrāṇi visṛjanti sma śoṇitamprāvṛṣīvātivṛṣṭāni śṛṅgāṇīva dharābhṛtām
- 3.167.27
इन्द्राशनिसमस्पर्शैर्वेगवद्भिरजिह्मगैःमद्बाणैर्वध्यमानास्ते समुद्विग्नाः स्म दानवाः
indrāśanisamasparśairvegavadbhirajihmagaiḥmadbāṇairvadhyamānāste samudvignāḥ sma dānavāḥ
- 3.167.28
शतधा भिन्नदेहान्त्राः क्षीणप्रहरणौजसःततो निवातकवचा मामयुध्यन्त मायया
śatadhā bhinnadehāntrāḥ kṣīṇapraharaṇaujasaḥtato nivātakavacā māmayudhyanta māyayā