Mahabharata 3.17.14

ततः साम्बाय राजेन्द्र क्षेमवृद्धिरपि स्म हमुमोच मायाविहितं शरजालं महत्तरम्

tataḥ sāmbāya rājendra kṣemavṛddhirapi sma hamumoca māyāvihitaṃ śarajālaṃ mahattaram

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.