Parva.Adhyaya 3.17

वासुदेव उवाच · vāsudeva uvāca

तां तूपयात्वा राजेन्द्र शाल्वः सौभपतिस्तदाप्रभूतनरनागेन बलेनोपविवेश ह

tāṃ tūpayātvā rājendra śālvaḥ saubhapatistadāprabhūtanaranāgena balenopaviveśa ha

समे निविष्टा सा सेना प्रभूतसलिलाशयेचतुरङ्गबलोपेता शाल्वराजाभिपालिता

same niviṣṭā sā senā prabhūtasalilāśayecaturaṅgabalopetā śālvarājābhipālitā

वर्जयित्वा श्मशानानि देवतायतनानि चवल्मीकांश्चैव चैत्यांश्च तन्निविष्टमभूद्बलम्

varjayitvā śmaśānāni devatāyatanāni cavalmīkāṃścaiva caityāṃśca tanniviṣṭamabhūdbalam

अनीकानां विभागेन पन्थानः षट्कृताभवन्प्रवणा नव चैवासञ्शाल्वस्य शिबिरे नृप

anīkānāṃ vibhāgena panthānaḥ ṣaṭkṛtābhavanpravaṇā nava caivāsañśālvasya śibire nṛpa

सर्वायुधसमोपेतं सर्वशस्त्रविशारदम्रथनागाश्वकलिलं पदातिध्वजसंकुलम्

sarvāyudhasamopetaṃ sarvaśastraviśāradamrathanāgāśvakalilaṃ padātidhvajasaṃkulam

तुष्टपुष्टजनोपेतं वीरलक्षणलक्षितम्विचित्रध्वजसंनाहं विचित्ररथकार्मुकम्

tuṣṭapuṣṭajanopetaṃ vīralakṣaṇalakṣitamvicitradhvajasaṃnāhaṃ vicitrarathakārmukam

संनिवेश्य च कौरव्य द्वारकायां नरर्षभअभिसारयामास तदा वेगेन पतगेन्द्रवत्

saṃniveśya ca kauravya dvārakāyāṃ nararṣabhaabhisārayāmāsa tadā vegena patagendravat

तदापतन्तं संदृश्य बलं शाल्वपतेस्तदानिर्याय योधयामासुः कुमारा वृष्णिनन्दनाः

tadāpatantaṃ saṃdṛśya balaṃ śālvapatestadāniryāya yodhayāmāsuḥ kumārā vṛṣṇinandanāḥ

असहन्तोऽभियानं तच्छाल्वराजस्य कौरवचारुदेष्णश्च साम्बश्च प्रद्युम्नश्च महारथः

asahanto'bhiyānaṃ tacchālvarājasya kauravacārudeṣṇaśca sāmbaśca pradyumnaśca mahārathaḥ

ते रथैर्दंशिताः सर्वे विचित्राभरणध्वजाःसंसक्ताः शाल्वराजस्य बहुभिर्योधपुंगवैः

te rathairdaṃśitāḥ sarve vicitrābharaṇadhvajāḥsaṃsaktāḥ śālvarājasya bahubhiryodhapuṃgavaiḥ

गृहीत्वा तु धनुः साम्बः शाल्वस्य सचिवं रणेयोधयामास संहृष्टः क्षेमवृद्धिं चमूपतिम्

gṛhītvā tu dhanuḥ sāmbaḥ śālvasya sacivaṃ raṇeyodhayāmāsa saṃhṛṣṭaḥ kṣemavṛddhiṃ camūpatim

तस्य बाणमयं वर्षं जाम्बवत्याः सुतो महत्मुमोच भरतश्रेष्ठ यथा वर्षं सहस्रदृक्

tasya bāṇamayaṃ varṣaṃ jāmbavatyāḥ suto mahatmumoca bharataśreṣṭha yathā varṣaṃ sahasradṛk

तद्बाणवर्षं तुमुलं विषेहे स चमूपतिःक्षेमवृद्धिर्महाराज हिमवानिव निश्चलः

tadbāṇavarṣaṃ tumulaṃ viṣehe sa camūpatiḥkṣemavṛddhirmahārāja himavāniva niścalaḥ

ततः साम्बाय राजेन्द्र क्षेमवृद्धिरपि स्म हमुमोच मायाविहितं शरजालं महत्तरम्

tataḥ sāmbāya rājendra kṣemavṛddhirapi sma hamumoca māyāvihitaṃ śarajālaṃ mahattaram

ततो मायामयं जालं माययैव विदार्य सःसाम्बः शरसहस्रेण रथमस्याभ्यवर्षत

tato māyāmayaṃ jālaṃ māyayaiva vidārya saḥsāmbaḥ śarasahasreṇa rathamasyābhyavarṣata

ततः स विद्धः साम्बेन क्षेमवृद्धिश्चमूपतिःअपायाज्जवनैरश्वैः साम्बबाणप्रपीडितः

tataḥ sa viddhaḥ sāmbena kṣemavṛddhiścamūpatiḥapāyājjavanairaśvaiḥ sāmbabāṇaprapīḍitaḥ

तस्मिन्विप्रद्रुते क्रूरे शाल्वस्याथ चमूपतौवेगवान्नाम दैतेयः सुतं मेऽभ्यद्रवद्बली

tasminvipradrute krūre śālvasyātha camūpatauvegavānnāma daiteyaḥ sutaṃ me'bhyadravadbalī

अभिपन्नस्तु राजेन्द्र साम्बो वृष्णिकुलोद्वहःवेगं वेगवतो राजंस्तस्थौ वीरो विधारयन्

abhipannastu rājendra sāmbo vṛṣṇikulodvahaḥvegaṃ vegavato rājaṃstasthau vīro vidhārayan

स वेगवति कौन्तेय साम्बो वेगवतीं गदाम्चिक्षेप तरसा वीरो व्याविध्य सत्यविक्रमः

sa vegavati kaunteya sāmbo vegavatīṃ gadāmcikṣepa tarasā vīro vyāvidhya satyavikramaḥ

तया त्वभिहतो राजन्वेगवानपतद्भुविवातरुग्ण इव क्षुण्णो जीर्णमूलो वनस्पतिः

tayā tvabhihato rājanvegavānapatadbhuvivātarugṇa iva kṣuṇṇo jīrṇamūlo vanaspatiḥ

तस्मिन्निपतिते वीरे गदानुन्ने महासुरेप्रविश्य महतीं सेनां योधयामास मे सुतः

tasminnipatite vīre gadānunne mahāsurepraviśya mahatīṃ senāṃ yodhayāmāsa me sutaḥ

चारुदेष्णेन संसक्तो विविन्ध्यो नाम दानवःमहारथः समाज्ञातो महाराज महाधनुः

cārudeṣṇena saṃsakto vivindhyo nāma dānavaḥmahārathaḥ samājñāto mahārāja mahādhanuḥ

ततः सुतुमुलं युद्धं चारुदेष्णविविन्ध्ययोःवृत्रवासवयो राजन्यथा पूर्वं तथाभवत्

tataḥ sutumulaṃ yuddhaṃ cārudeṣṇavivindhyayoḥvṛtravāsavayo rājanyathā pūrvaṃ tathābhavat

अन्योन्यस्याभिसंक्रुद्धावन्योन्यं जघ्नतुः शरैःविनदन्तौ महाराज सिंहाविव महाबलौ

anyonyasyābhisaṃkruddhāvanyonyaṃ jaghnatuḥ śaraiḥvinadantau mahārāja siṃhāviva mahābalau

रौक्मिणेयस्ततो बाणमग्न्यर्कोपमवर्चसम्अभिमन्त्र्य महास्त्रेण संदधे शत्रुनाशनम्

raukmiṇeyastato bāṇamagnyarkopamavarcasamabhimantrya mahāstreṇa saṃdadhe śatrunāśanam

स विविन्ध्याय सक्रोधः समाहूय महारथःचिक्षेप मे सुतो राजन्स गतासुरथापतत्

sa vivindhyāya sakrodhaḥ samāhūya mahārathaḥcikṣepa me suto rājansa gatāsurathāpatat

विविन्ध्यं निहतं दृष्ट्वा तां च विक्षोभितां चमूम्कामगेन स सौभेन शाल्वः पुनरुपागमत्

vivindhyaṃ nihataṃ dṛṣṭvā tāṃ ca vikṣobhitāṃ camūmkāmagena sa saubhena śālvaḥ punarupāgamat

ततो व्याकुलितं सर्वं द्वारकावासि तद्बलम्दृष्ट्वा शाल्वं महाबाहो सौभस्थं पृथिवीगतम्

tato vyākulitaṃ sarvaṃ dvārakāvāsi tadbalamdṛṣṭvā śālvaṃ mahābāho saubhasthaṃ pṛthivīgatam

ततो निर्याय कौन्तेय व्यवस्थाप्य च तद्बलम्आनर्तानां महाराज प्रद्युम्नो वाक्यमब्रवीत्

tato niryāya kaunteya vyavasthāpya ca tadbalamānartānāṃ mahārāja pradyumno vākyamabravīt

सर्वे भवन्तस्तिष्ठन्तु सर्वे पश्यन्तु मां युधिनिवारयन्तं संग्रामे बलात्सौभं सराजकम्

sarve bhavantastiṣṭhantu sarve paśyantu māṃ yudhinivārayantaṃ saṃgrāme balātsaubhaṃ sarājakam

अहं सौभपतेः सेनामायसैर्भुजगैरिवधनुर्भुजविनिर्मुक्तैर्नाशयाम्यद्य यादवाः

ahaṃ saubhapateḥ senāmāyasairbhujagairivadhanurbhujavinirmuktairnāśayāmyadya yādavāḥ

आश्वसध्वं न भीः कार्या सौभराडद्य नश्यतिमयाभिपन्नो दुष्टात्मा ससौभो विनशिष्यति

āśvasadhvaṃ na bhīḥ kāryā saubharāḍadya naśyatimayābhipanno duṣṭātmā sasaubho vinaśiṣyati

एवं ब्रुवति संहृष्टे प्रद्युम्ने पाण्डुनन्दनविष्ठितं तद्बलं वीर युयुधे च यथासुखम्

evaṃ bruvati saṃhṛṣṭe pradyumne pāṇḍunandanaviṣṭhitaṃ tadbalaṃ vīra yuyudhe ca yathāsukham