Loading
Mahabharata 3.206.15
व्याध उवाच · vyādha uvāca
प्रज्ञया मानसं दुःखं हन्याच्छारीरमौषधैःएतद्विज्ञानसामर्थ्यं न बालैः समतां व्रजेत्
prajñayā mānasaṃ duḥkhaṃ hanyācchārīramauṣadhaiḥetadvijñānasāmarthyaṃ na bālaiḥ samatāṃ vrajet
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book