Parva.Adhyaya 3.216

मार्कण्डेय उवाच · mārkaṇḍeya uvāca

ग्रहाः सोपग्रहाश्चैव ऋषयो मातरस्तथाहुताशनमुखाश्चापि दीप्ताः पारिषदां गणाः

grahāḥ sopagrahāścaiva ṛṣayo mātarastathāhutāśanamukhāścāpi dīptāḥ pāriṣadāṃ gaṇāḥ

एते चान्ये च बहवो घोरास्त्रिदिववासिनःपरिवार्य महासेनं स्थिता मातृगणैः सह

ete cānye ca bahavo ghorāstridivavāsinaḥparivārya mahāsenaṃ sthitā mātṛgaṇaiḥ saha

संदिग्धं विजयं दृष्ट्वा विजयेप्सुः सुरेश्वरःआरुह्यैरावतस्कन्धं प्रययौ दैवतैः सहविजिघांसुर्महासेनमिन्द्रस्तूर्णतरं ययौ

saṃdigdhaṃ vijayaṃ dṛṣṭvā vijayepsuḥ sureśvaraḥāruhyairāvataskandhaṃ prayayau daivataiḥ sahavijighāṃsurmahāsenamindrastūrṇataraṃ yayau

उग्रं तच्च महावेगं देवानीकं महाप्रभम्विचित्रध्वजसंनाहं नानावाहनकार्मुकम्प्रवराम्बरसंवीतं श्रिया जुष्टमलंकृतम्

ugraṃ tacca mahāvegaṃ devānīkaṃ mahāprabhamvicitradhvajasaṃnāhaṃ nānāvāhanakārmukampravarāmbarasaṃvītaṃ śriyā juṣṭamalaṃkṛtam

विजिघांसुं तदायान्तं कुमारः शक्रमभ्ययात्विनदन्पथि शक्रस्तु द्रुतं याति महाबलःसंहर्षयन्देवसेनां जिघांसुः पावकात्मजम्

vijighāṃsuṃ tadāyāntaṃ kumāraḥ śakramabhyayātvinadanpathi śakrastu drutaṃ yāti mahābalaḥsaṃharṣayandevasenāṃ jighāṃsuḥ pāvakātmajam

संपूज्यमानस्त्रिदशैस्तथैव परमर्षिभिःसमीपमुपसंप्राप्तः कार्त्तिकेयस्य वासवः

saṃpūjyamānastridaśaistathaiva paramarṣibhiḥsamīpamupasaṃprāptaḥ kārttikeyasya vāsavaḥ

सिंहनादं ततश्चक्रे देवेशः सहितः सुरैःगुहोऽपि शब्दं तं श्रुत्वा व्यनदत्सागरो यथा

siṃhanādaṃ tataścakre deveśaḥ sahitaḥ suraiḥguho'pi śabdaṃ taṃ śrutvā vyanadatsāgaro yathā

तस्य शब्देन महता समुद्धूतोदधिप्रभम्बभ्राम तत्र तत्रैव देवसैन्यमचेतनम्

tasya śabdena mahatā samuddhūtodadhiprabhambabhrāma tatra tatraiva devasainyamacetanam

जिघांसूनुपसंप्राप्तान्देवान्दृष्ट्वा स पावकिःविससर्ज मुखात्क्रुद्धः प्रवृद्धाः पावकार्चिषःता देवसैन्यान्यदहन्वेष्टमानानि भूतले

jighāṃsūnupasaṃprāptāndevāndṛṣṭvā sa pāvakiḥvisasarja mukhātkruddhaḥ pravṛddhāḥ pāvakārciṣaḥtā devasainyānyadahanveṣṭamānāni bhūtale

ते प्रदीप्तशिरोदेहाः प्रदीप्तायुधवाहनाःप्रच्युताः सहसा भान्ति चित्रास्तारागणा इव

te pradīptaśirodehāḥ pradīptāyudhavāhanāḥpracyutāḥ sahasā bhānti citrāstārāgaṇā iva

दह्यमानाः प्रपन्नास्ते शरणं पावकात्मजम्देवा वज्रधरं त्यक्त्वा ततः शान्तिमुपागताः

dahyamānāḥ prapannāste śaraṇaṃ pāvakātmajamdevā vajradharaṃ tyaktvā tataḥ śāntimupāgatāḥ

त्यक्तो देवैस्ततः स्कन्दे वज्रं शक्रोऽभ्यवासृजत्तद्विसृष्टं जघानाशु पार्श्वं स्कन्दस्य दक्षिणम्बिभेद च महाराज पार्श्वं तस्य महात्मनः

tyakto devaistataḥ skande vajraṃ śakro'bhyavāsṛjattadvisṛṣṭaṃ jaghānāśu pārśvaṃ skandasya dakṣiṇambibheda ca mahārāja pārśvaṃ tasya mahātmanaḥ

वज्रप्रहारात्स्कन्दस्य संजातः पुरुषोऽपरःयुवा काञ्चनसंनाहः शक्तिधृग्दिव्यकुण्डलःयद्वज्रविशनाज्जातो विशाखस्तेन सोऽभवत्

vajraprahārātskandasya saṃjātaḥ puruṣo'paraḥyuvā kāñcanasaṃnāhaḥ śaktidhṛgdivyakuṇḍalaḥyadvajraviśanājjāto viśākhastena so'bhavat

तं जातमपरं दृष्ट्वा कालानलसमद्युतिम्भयादिन्द्रस्ततः स्कन्दं प्राञ्जलिः शरणं गतः

taṃ jātamaparaṃ dṛṣṭvā kālānalasamadyutimbhayādindrastataḥ skandaṃ prāñjaliḥ śaraṇaṃ gataḥ

तस्याभयं ददौ स्कन्दः सहसैन्यस्य सत्तमततः प्रहृष्टास्त्रिदशा वादित्राण्यभ्यवादयन्

tasyābhayaṃ dadau skandaḥ sahasainyasya sattamatataḥ prahṛṣṭāstridaśā vāditrāṇyabhyavādayan