Parva.Adhyaya 3.233

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

युधिष्ठिरवचः श्रुत्वा भीमसेनपुरोगमाःप्रहृष्टवदनाः सर्वे समुत्तस्थुर्नरर्षभाः

yudhiṣṭhiravacaḥ śrutvā bhīmasenapurogamāḥprahṛṣṭavadanāḥ sarve samuttasthurnararṣabhāḥ

अभेद्यानि ततः सर्वे समनह्यन्त भारतजाम्बूनदविचित्राणि कवचानि महारथाः

abhedyāni tataḥ sarve samanahyanta bhāratajāmbūnadavicitrāṇi kavacāni mahārathāḥ

ते दंशिता रथैः सर्वे ध्वजिनः सशरासनाःपाण्डवाः प्रत्यदृश्यन्त ज्वलिता इव पावकाः

te daṃśitā rathaiḥ sarve dhvajinaḥ saśarāsanāḥpāṇḍavāḥ pratyadṛśyanta jvalitā iva pāvakāḥ

तान्रथान्साधु संपन्नान्संयुक्ताञ्जवनैर्हयैःआस्थाय रथशार्दूलाः शीघ्रमेव ययुस्ततः

tānrathānsādhu saṃpannānsaṃyuktāñjavanairhayaiḥāsthāya rathaśārdūlāḥ śīghrameva yayustataḥ

ततः कौरवसैन्यानां प्रादुरासीन्महास्वनःप्रयातान्सहितान्दृष्ट्वा पाण्डुपुत्रान्महारथान्

tataḥ kauravasainyānāṃ prādurāsīnmahāsvanaḥprayātānsahitāndṛṣṭvā pāṇḍuputrānmahārathān

जितकाशिनश्च खचरास्त्वरिताश्च महारथाःक्षणेनैव वने तस्मिन्समाजग्मुरभीतवत्

jitakāśinaśca khacarāstvaritāśca mahārathāḥkṣaṇenaiva vane tasminsamājagmurabhītavat

न्यवर्तन्त ततः सर्वे गन्धर्वा जितकाशिनःदृष्ट्वा रथगतान्वीरान्पाण्डवांश्चतुरो रणे

nyavartanta tataḥ sarve gandharvā jitakāśinaḥdṛṣṭvā rathagatānvīrānpāṇḍavāṃścaturo raṇe

तांस्तु विभ्राजतो दृष्ट्वा लोकपालानिवोद्यतान्व्यूढानीका व्यतिष्ठन्त गन्धमादनवासिनः

tāṃstu vibhrājato dṛṣṭvā lokapālānivodyatānvyūḍhānīkā vyatiṣṭhanta gandhamādanavāsinaḥ

राज्ञस्तु वचनं श्रुत्वा धर्मराजस्य धीमतःक्रमेण मृदुना युद्धमुपक्रामन्त भारत

rājñastu vacanaṃ śrutvā dharmarājasya dhīmataḥkrameṇa mṛdunā yuddhamupakrāmanta bhārata

न तु गन्धर्वराजस्य सैनिका मन्दचेतसःशक्यन्ते मृदुना श्रेयः प्रतिपादयितुं तदा

na tu gandharvarājasya sainikā mandacetasaḥśakyante mṛdunā śreyaḥ pratipādayituṃ tadā

ततस्तान्युधि दुर्धर्षः सव्यसाची परंतपःसान्त्वपूर्वमिदं वाक्यमुवाच खचरान्रणे

tatastānyudhi durdharṣaḥ savyasācī paraṃtapaḥsāntvapūrvamidaṃ vākyamuvāca khacarānraṇe

नैतद्गन्धर्वराजस्य युक्तं कर्म जुगुप्सितम्परदाराभिमर्शश्च मानुषैश्च समागमः

naitadgandharvarājasya yuktaṃ karma jugupsitamparadārābhimarśaśca mānuṣaiśca samāgamaḥ

उत्सृजध्वं महावीर्यान्धृतराष्ट्रसुतानिमान्दारांश्चैषां विमुञ्चध्वं धर्मराजस्य शासनात्

utsṛjadhvaṃ mahāvīryāndhṛtarāṣṭrasutānimāndārāṃścaiṣāṃ vimuñcadhvaṃ dharmarājasya śāsanāt

एवमुक्तास्तु गन्धर्वाः पाण्डवेन यशस्विनाउत्स्मयन्तस्तदा पार्थमिदं वचनमब्रुवन्

evamuktāstu gandharvāḥ pāṇḍavena yaśasvināutsmayantastadā pārthamidaṃ vacanamabruvan

एकस्यैव वयं तात कुर्याम वचनं भुवियस्य शासनमाज्ञाय चराम विगतज्वराः

ekasyaiva vayaṃ tāta kuryāma vacanaṃ bhuviyasya śāsanamājñāya carāma vigatajvarāḥ

तेनैकेन यथादिष्टं तथा वर्ताम भारतन शास्ता विद्यतेऽस्माकमन्यस्तस्मात्सुरेश्वरात्

tenaikena yathādiṣṭaṃ tathā vartāma bhāratana śāstā vidyate'smākamanyastasmātsureśvarāt

एवमुक्तस्तु गन्धर्वैः कुन्तीपुत्रो धनंजयःगन्धर्वान्पुनरेवेदं वचनं प्रत्यभाषत

evamuktastu gandharvaiḥ kuntīputro dhanaṃjayaḥgandharvānpunarevedaṃ vacanaṃ pratyabhāṣata

यदि साम्ना न मोक्षध्वं गन्धर्वा धृतराष्ट्रजम्मोक्षयिष्यामि विक्रम्य स्वयमेव सुयोधनम्

yadi sāmnā na mokṣadhvaṃ gandharvā dhṛtarāṣṭrajammokṣayiṣyāmi vikramya svayameva suyodhanam

एवमुक्त्वा ततः पार्थः सव्यसाची धनंजयःससर्ज निशितान्बाणान्खचरान्खचरान्प्रति

evamuktvā tataḥ pārthaḥ savyasācī dhanaṃjayaḥsasarja niśitānbāṇānkhacarānkhacarānprati

तथैव शरवर्षेण गन्धर्वास्ते बलोत्कटाःपाण्डवानभ्यवर्तन्त पाण्डवाश्च दिवौकसः

tathaiva śaravarṣeṇa gandharvāste balotkaṭāḥpāṇḍavānabhyavartanta pāṇḍavāśca divaukasaḥ

ततः सुतुमुलं युद्धं गन्धर्वाणां तरस्विनाम्बभूव भीमवेगानां पाण्डवानां च भारत

tataḥ sutumulaṃ yuddhaṃ gandharvāṇāṃ tarasvināmbabhūva bhīmavegānāṃ pāṇḍavānāṃ ca bhārata