Parva.Adhyaya 3.232

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

अस्मानभिगतांस्तात भयार्ताञ्शरणैषिणःकौरवान्विषमप्राप्तान्कथं ब्रूयास्त्वमीदृशम्

asmānabhigatāṃstāta bhayārtāñśaraṇaiṣiṇaḥkauravānviṣamaprāptānkathaṃ brūyāstvamīdṛśam

भवन्ति भेदा ज्ञातीनां कलहाश्च वृकोदरप्रसक्तानि च वैराणि ज्ञातिधर्मो न नश्यति

bhavanti bhedā jñātīnāṃ kalahāśca vṛkodaraprasaktāni ca vairāṇi jñātidharmo na naśyati

यदा तु कश्चिज्ज्ञातीनां बाह्यः प्रार्थयते कुलम्न मर्षयन्ति तत्सन्तो बाह्येनाभिप्रमर्षणम्

yadā tu kaścijjñātīnāṃ bāhyaḥ prārthayate kulamna marṣayanti tatsanto bāhyenābhipramarṣaṇam

जानाति ह्येष दुर्बुद्धिरस्मानिह चिरोषितान्स एष परिभूयास्मानकार्षीदिदमप्रियम्

jānāti hyeṣa durbuddhirasmāniha ciroṣitānsa eṣa paribhūyāsmānakārṣīdidamapriyam

दुर्योधनस्य ग्रहणाद्गन्धर्वेण बलाद्रणेस्त्रीणां बाह्याभिमर्शाच्च हतं भवति नः कुलम्

duryodhanasya grahaṇādgandharveṇa balādraṇestrīṇāṃ bāhyābhimarśācca hataṃ bhavati naḥ kulam

शरणं च प्रपन्नानां त्राणार्थं च कुलस्य नःउत्तिष्ठध्वं नरव्याघ्राः सज्जीभवत माचिरम्

śaraṇaṃ ca prapannānāṃ trāṇārthaṃ ca kulasya naḥuttiṣṭhadhvaṃ naravyāghrāḥ sajjībhavata māciram

अर्जुनश्च यमौ चैव त्वं च भीमापराजितःमोक्षयध्वं धार्तराष्ट्रं ह्रियमाणं सुयोधनम्

arjunaśca yamau caiva tvaṃ ca bhīmāparājitaḥmokṣayadhvaṃ dhārtarāṣṭraṃ hriyamāṇaṃ suyodhanam

एते रथा नरव्याघ्राः सर्वशस्त्रसमन्विताःइन्द्रसेनादिभिः सूतैः संयताः कनकध्वजाः

ete rathā naravyāghrāḥ sarvaśastrasamanvitāḥindrasenādibhiḥ sūtaiḥ saṃyatāḥ kanakadhvajāḥ

एतानास्थाय वै तात गन्धर्वान्योद्धुमाहवेसुयोधनस्य मोक्षाय प्रयतध्वमतन्द्रिताः

etānāsthāya vai tāta gandharvānyoddhumāhavesuyodhanasya mokṣāya prayatadhvamatandritāḥ

य एव कश्चिद्राजन्यः शरणार्थमिहागतम्परं शक्त्याभिरक्षेत किं पुनस्त्वं वृकोदर

ya eva kaścidrājanyaḥ śaraṇārthamihāgatamparaṃ śaktyābhirakṣeta kiṃ punastvaṃ vṛkodara

क इहान्यो भवेत्त्राणमभिधावेति चोदितःप्राञ्जलिं शरणापन्नं दृष्ट्वा शत्रुमपि ध्रुवम्

ka ihānyo bhavettrāṇamabhidhāveti coditaḥprāñjaliṃ śaraṇāpannaṃ dṛṣṭvā śatrumapi dhruvam

वरप्रदानं राज्यं च पुत्रजन्म च पाण्डवशत्रोश्च मोक्षणं क्लेशात्त्रीणि चैकं च तत्समम्

varapradānaṃ rājyaṃ ca putrajanma ca pāṇḍavaśatrośca mokṣaṇaṃ kleśāttrīṇi caikaṃ ca tatsamam

किं ह्यभ्यधिकमेतस्माद्यदापन्नः सुयोधनःत्वद्बाहुबलमाश्रित्य जीवितं परिमार्गति

kiṃ hyabhyadhikametasmādyadāpannaḥ suyodhanaḥtvadbāhubalamāśritya jīvitaṃ parimārgati

स्वयमेव प्रधावेयं यदि न स्याद्वृकोदरविततोऽयं क्रतुर्वीर न हि मेऽत्र विचारणा

svayameva pradhāveyaṃ yadi na syādvṛkodaravitato'yaṃ kraturvīra na hi me'tra vicāraṇā

साम्नैव तु यथा भीम मोक्षयेथाः सुयोधनम्तथा सर्वैरुपायैस्त्वं यतेथाः कुरुनन्दन

sāmnaiva tu yathā bhīma mokṣayethāḥ suyodhanamtathā sarvairupāyaistvaṃ yatethāḥ kurunandana

न साम्ना प्रतिपद्येत यदि गन्धर्वराडसौपराक्रमेण मृदुना मोक्षयेथाः सुयोधनम्

na sāmnā pratipadyeta yadi gandharvarāḍasauparākrameṇa mṛdunā mokṣayethāḥ suyodhanam

अथासौ मृदुयुद्धेन न मुञ्चेद्भीम कौरवान्सर्वोपायैर्विमोच्यास्ते निगृह्य परिपन्थिनः

athāsau mṛduyuddhena na muñcedbhīma kauravānsarvopāyairvimocyāste nigṛhya paripanthinaḥ

एतावद्धि मया शक्यं संदेष्टुं वै वृकोदरवैताने कर्मणि तते वर्तमाने च भारत

etāvaddhi mayā śakyaṃ saṃdeṣṭuṃ vai vṛkodaravaitāne karmaṇi tate vartamāne ca bhārata

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

अजातशत्रोर्वचनं तच्छ्रुत्वा तु धनंजयःप्रतिजज्ञे गुरोर्वाक्यं कौरवाणां विमोक्षणम्

ajātaśatrorvacanaṃ tacchrutvā tu dhanaṃjayaḥpratijajñe gurorvākyaṃ kauravāṇāṃ vimokṣaṇam

अर्जुन उवाच · arjuna uvāca

यदि साम्ना न मोक्ष्यन्ति गन्धर्वा धृतराष्ट्रजान्अद्य गन्धर्वराजस्य भूमिः पास्यति शोणितम्

yadi sāmnā na mokṣyanti gandharvā dhṛtarāṣṭrajānadya gandharvarājasya bhūmiḥ pāsyati śoṇitam

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

अर्जुनस्य तु तां श्रुत्वा प्रतिज्ञां सत्यवादिनःकौरवाणां तदा राजन्पुनः प्रत्यागतं मनः

arjunasya tu tāṃ śrutvā pratijñāṃ satyavādinaḥkauravāṇāṃ tadā rājanpunaḥ pratyāgataṃ manaḥ