Mahabharata 3.251.20
अवमत्यास्य तद्वाक्यमाक्षिप्य च सुमध्यमामैवमित्यब्रवीत्कृष्णा लज्जस्वेति च सैन्धवम्
avamatyāsya tadvākyamākṣipya ca sumadhyamāmaivamityabravītkṛṣṇā lajjasveti ca saindhavam
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book