Parva.Adhyaya 3.251

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

अथासीनेषु सर्वेषु तेषु राजसु भारतकोटिकाश्यवचः श्रुत्वा शैब्यं सौवीरकोऽब्रवीत्

athāsīneṣu sarveṣu teṣu rājasu bhāratakoṭikāśyavacaḥ śrutvā śaibyaṃ sauvīrako'bravīt

यदा वाचं व्याहरन्त्यामस्यां मे रमते मनःसीमन्तिनीनां मुख्यायां विनिवृत्तः कथं भवान्

yadā vācaṃ vyāharantyāmasyāṃ me ramate manaḥsīmantinīnāṃ mukhyāyāṃ vinivṛttaḥ kathaṃ bhavān

एतां दृष्ट्वा स्त्रियो मेऽन्या यथा शाखामृगस्त्रियःप्रतिभान्ति महाबाहो सत्यमेतद्ब्रवीमि ते

etāṃ dṛṣṭvā striyo me'nyā yathā śākhāmṛgastriyaḥpratibhānti mahābāho satyametadbravīmi te

दर्शनादेव हि मनस्तया मेऽपहृतं भृशम्तां समाचक्ष्व कल्याणीं यदि स्याच्छैब्य मानुषी

darśanādeva hi manastayā me'pahṛtaṃ bhṛśamtāṃ samācakṣva kalyāṇīṃ yadi syācchaibya mānuṣī

कोटिकाश्य उवाच · koṭikāśya uvāca

एषा वै द्रौपदी कृष्णा राजपुत्री यशस्विनीपञ्चानां पाण्डुपुत्राणां महिषी संमता भृशम्

eṣā vai draupadī kṛṣṇā rājaputrī yaśasvinīpañcānāṃ pāṇḍuputrāṇāṃ mahiṣī saṃmatā bhṛśam

सर्वेषां चैव पार्थानां प्रिया बहुमता सतीतया समेत्य सौवीर सुवीरान्सुसुखी व्रज

sarveṣāṃ caiva pārthānāṃ priyā bahumatā satītayā sametya sauvīra suvīrānsusukhī vraja

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एवमुक्तः प्रत्युवाच पश्यामो द्रौपदीमितिपतिः सौवीरसिन्धूनां दुष्टभावो जयद्रथः

evamuktaḥ pratyuvāca paśyāmo draupadīmitipatiḥ sauvīrasindhūnāṃ duṣṭabhāvo jayadrathaḥ

स प्रविश्याश्रमं शून्यं सिंहगोष्ठं वृको यथाआत्मना सप्तमः कृष्णामिदं वचनमब्रवीत्

sa praviśyāśramaṃ śūnyaṃ siṃhagoṣṭhaṃ vṛko yathāātmanā saptamaḥ kṛṣṇāmidaṃ vacanamabravīt

कुशलं ते वरारोहे भर्तारस्तेऽप्यनामयाःयेषां कुशलकामासि तेऽपि कच्चिदनामयाः

kuśalaṃ te varārohe bhartāraste'pyanāmayāḥyeṣāṃ kuśalakāmāsi te'pi kaccidanāmayāḥ

द्रौपद्युवाचकौरव्यः कुशली राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरःअहं च भ्रातरश्चास्य यांश्चान्यान्परिपृच्छसि

draupadyuvācakauravyaḥ kuśalī rājā kuntīputro yudhiṣṭhiraḥahaṃ ca bhrātaraścāsya yāṃścānyānparipṛcchasi

पाद्यं प्रतिगृहाणेदमासनं च नृपात्मजमृगान्पञ्चाशतं चैव प्रातराशं ददानि ते

pādyaṃ pratigṛhāṇedamāsanaṃ ca nṛpātmajamṛgānpañcāśataṃ caiva prātarāśaṃ dadāni te

ऐणेयान्पृषतान्न्यङ्कून्हरिणाञ्शरभाञ्शशान्ऋश्यान्रुरूञ्शम्बरांश्च गवयांश्च मृगान्बहून्

aiṇeyānpṛṣatānnyaṅkūnhariṇāñśarabhāñśaśānṛśyānrurūñśambarāṃśca gavayāṃśca mṛgānbahūn

वराहान्महिषांश्चैव याश्चान्या मृगजातयःप्रदास्यति स्वयं तुभ्यं कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः

varāhānmahiṣāṃścaiva yāścānyā mṛgajātayaḥpradāsyati svayaṃ tubhyaṃ kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ

जयद्रथ उवाच · jayadratha uvāca

कुशलं प्रातराशस्य सर्वा मेऽपचितिः कृताएहि मे रथमारोह सुखमाप्नुहि केवलम्

kuśalaṃ prātarāśasya sarvā me'pacitiḥ kṛtāehi me rathamāroha sukhamāpnuhi kevalam

गतश्रीकांश्च्युतान्राज्यात्कृपणान्गतचेतसःअरण्यवासिनः पार्थान्नानुरोद्धुं त्वमर्हसि

gataśrīkāṃścyutānrājyātkṛpaṇāngatacetasaḥaraṇyavāsinaḥ pārthānnānuroddhuṃ tvamarhasi

न वै प्राज्ञा गतश्रीकं भर्तारमुपयुञ्जतेयुञ्जानमनुयुञ्जीत न श्रियः संक्षये वसेत्

na vai prājñā gataśrīkaṃ bhartāramupayuñjateyuñjānamanuyuñjīta na śriyaḥ saṃkṣaye vaset

श्रिया विहीना राज्याच्च विनष्टाः शाश्वतीः समाःअलं ते पाण्डुपुत्राणां भक्त्या क्लेशमुपासितुम्

śriyā vihīnā rājyācca vinaṣṭāḥ śāśvatīḥ samāḥalaṃ te pāṇḍuputrāṇāṃ bhaktyā kleśamupāsitum

भार्या मे भव सुश्रोणि त्यजैनान्सुखमाप्नुहिअखिलान्सिन्धुसौवीरानवाप्नुहि मया सह

bhāryā me bhava suśroṇi tyajainānsukhamāpnuhiakhilānsindhusauvīrānavāpnuhi mayā saha

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

इत्युक्ता सिन्धुराजेन वाक्यं हृदयकम्पनम्कृष्णा तस्मादपाक्रामद्देशात्सभ्रुकुटीमुखी

ityuktā sindhurājena vākyaṃ hṛdayakampanamkṛṣṇā tasmādapākrāmaddeśātsabhrukuṭīmukhī

अवमत्यास्य तद्वाक्यमाक्षिप्य च सुमध्यमामैवमित्यब्रवीत्कृष्णा लज्जस्वेति च सैन्धवम्

avamatyāsya tadvākyamākṣipya ca sumadhyamāmaivamityabravītkṛṣṇā lajjasveti ca saindhavam

सा काङ्क्षमाणा भर्तॄणामुपयानमनिन्दिताविलोभयामास परं वाक्यैर्वाक्यानि युञ्जती

sā kāṅkṣamāṇā bhartṝṇāmupayānamaninditāvilobhayāmāsa paraṃ vākyairvākyāni yuñjatī