Mahabharata 3.253.20

मा वः प्रियायाः सुनसं सुलोचनं; चन्द्रप्रभाच्छं वदनं प्रसन्नम्स्पृश्याच्छुभं कश्चिदकृत्यकारी; श्वा वै पुरोडाशमिवोपयुङ्क्षीत्एतानि वर्त्मान्यनुयात शीघ्रं; मा वः कालः क्षिप्रमिहात्यगाद्वै

mā vaḥ priyāyāḥ sunasaṃ sulocanaṃ; candraprabhācchaṃ vadanaṃ prasannamspṛśyācchubhaṃ kaścidakṛtyakārī; śvā vai puroḍāśamivopayuṅkṣītetāni vartmānyanuyāta śīghraṃ; mā vaḥ kālaḥ kṣipramihātyagādvai

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.