Parva.Adhyaya 3.257

जनमेजय उवाच · janamejaya uvāca

एवं हृतायां कृष्णायां प्राप्य क्लेशमनुत्तमम्अत ऊर्ध्वं नरव्याघ्राः किमकुर्वत पाण्डवाः

evaṃ hṛtāyāṃ kṛṣṇāyāṃ prāpya kleśamanuttamamata ūrdhvaṃ naravyāghrāḥ kimakurvata pāṇḍavāḥ

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एवं कृष्णां मोक्षयित्वा विनिर्जित्य जयद्रथम्आसां चक्रे मुनिगणैर्धर्मराजो युधिष्ठिरः

evaṃ kṛṣṇāṃ mokṣayitvā vinirjitya jayadrathamāsāṃ cakre munigaṇairdharmarājo yudhiṣṭhiraḥ

तेषां मध्ये महर्षीणां शृण्वतामनुशोचताम्मार्कण्डेयमिदं वाक्यमब्रवीत्पाण्डुनन्दनः

teṣāṃ madhye maharṣīṇāṃ śṛṇvatāmanuśocatāmmārkaṇḍeyamidaṃ vākyamabravītpāṇḍunandanaḥ

मन्ये कालश्च बलवान्दैवं च विधिनिर्मितम्भवितव्यं च भूतानां यस्य नास्ति व्यतिक्रमः

manye kālaśca balavāndaivaṃ ca vidhinirmitambhavitavyaṃ ca bhūtānāṃ yasya nāsti vyatikramaḥ

कथं हि पत्नीमस्माकं धर्मज्ञां धर्मचारिणीम्संस्पृशेदीदृशो भावः शुचिं स्तैन्यमिवानृतम्

kathaṃ hi patnīmasmākaṃ dharmajñāṃ dharmacāriṇīmsaṃspṛśedīdṛśo bhāvaḥ śuciṃ stainyamivānṛtam

न हि पापं कृतं किंचित्कर्म वा निन्दितं क्वचित्द्रौपद्या ब्राह्मणेष्वेव धर्मः सुचरितो महान्

na hi pāpaṃ kṛtaṃ kiṃcitkarma vā ninditaṃ kvacitdraupadyā brāhmaṇeṣveva dharmaḥ sucarito mahān

तां जहार बलाद्राजा मूढबुद्धिर्जयद्रथःतस्याः संहरणात्प्राप्तः शिरसः केशवापनम्पराजयं च संग्रामे ससहायः समाप्तवान्

tāṃ jahāra balādrājā mūḍhabuddhirjayadrathaḥtasyāḥ saṃharaṇātprāptaḥ śirasaḥ keśavāpanamparājayaṃ ca saṃgrāme sasahāyaḥ samāptavān

प्रत्याहृता तथास्माभिर्हत्वा तत्सैन्धवं बलम्तद्दारहरणं प्राप्तमस्माभिरवितर्कितम्

pratyāhṛtā tathāsmābhirhatvā tatsaindhavaṃ balamtaddāraharaṇaṃ prāptamasmābhiravitarkitam

दुःखश्चायं वने वासो मृगयायां च जीविकाहिंसा च मृगजातीनां वनौकोभिर्वनौकसाम्ज्ञातिभिर्विप्रवासश्च मिथ्या व्यवसितैरयम्

duḥkhaścāyaṃ vane vāso mṛgayāyāṃ ca jīvikāhiṃsā ca mṛgajātīnāṃ vanaukobhirvanaukasāmjñātibhirvipravāsaśca mithyā vyavasitairayam

अस्ति नूनं मया कश्चिदल्पभाग्यतरो नरःभवता दृष्टपूर्वो वा श्रुतपूर्वोऽपि वा भवेत्

asti nūnaṃ mayā kaścidalpabhāgyataro naraḥbhavatā dṛṣṭapūrvo vā śrutapūrvo'pi vā bhavet