Mahabharata 3.294.37

ततो दिव्या दुन्दुभयः प्रणेदुः; पपातोच्चैः पुष्पवर्षं च दिव्यम्दृष्ट्वा कर्णं शस्त्रसंकृत्तगात्रं; मुहुश्चापि स्मयमानं नृवीरम्

tato divyā dundubhayaḥ praṇeduḥ; papātoccaiḥ puṣpavarṣaṃ ca divyamdṛṣṭvā karṇaṃ śastrasaṃkṛttagātraṃ; muhuścāpi smayamānaṃ nṛvīram

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.