Mahabharata 3.61.114
वद सत्यं वनस्यास्य पर्वतस्याथ वा दिशःदेवता त्वं हि कल्याणि त्वां वयं शरणं गताः
vada satyaṃ vanasyāsya parvatasyātha vā diśaḥdevatā tvaṃ hi kalyāṇi tvāṃ vayaṃ śaraṇaṃ gatāḥ
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.