Mahabharata 3.61.121
तामुवाचानवद्याङ्गीं सार्थस्य महतः प्रभुःसार्थवाहः शुचिर्नाम शृणु कल्याणि मद्वचः
tāmuvācānavadyāṅgīṃ sārthasya mahataḥ prabhuḥsārthavāhaḥ śucirnāma śṛṇu kalyāṇi madvacaḥ
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book