Parva.Adhyaya 4.10

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

अथापरोऽदृश्यत रूपसंपदा; स्त्रीणामलंकारधरो बृहत्पुमान्प्राकारवप्रे प्रतिमुच्य कुण्डले; दीर्घे च कम्बू परिहाटके शुभे

athāparo'dṛśyata rūpasaṃpadā; strīṇāmalaṃkāradharo bṛhatpumānprākāravapre pratimucya kuṇḍale; dīrghe ca kambū parihāṭake śubhe

बहूंश्च दीर्घांश्च विकीर्य मूर्धजा;न्महाभुजो वारणमत्तविक्रमःगतेन भूमिमभिकम्पयंस्तदा; विराटमासाद्य सभासमीपतः

bahūṃśca dīrghāṃśca vikīrya mūrdhajā;nmahābhujo vāraṇamattavikramaḥgatena bhūmimabhikampayaṃstadā; virāṭamāsādya sabhāsamīpataḥ

तं प्रेक्ष्य राजोपगतं सभातले; सत्रप्रतिच्छन्नमरिप्रमाथिनम्विराजमानं परमेण वर्चसा; सुतं महेन्द्रस्य गजेन्द्रविक्रमम्

taṃ prekṣya rājopagataṃ sabhātale; satrapraticchannamaripramāthinamvirājamānaṃ parameṇa varcasā; sutaṃ mahendrasya gajendravikramam

सर्वानपृच्छच्च समीपचारिणः; कुतोऽयमायाति न मे पुरा श्रुतःन चैनमूचुर्विदितं तदा नराः; सविस्मितं वाक्यमिदं नृपोऽब्रवीत्

sarvānapṛcchacca samīpacāriṇaḥ; kuto'yamāyāti na me purā śrutaḥna cainamūcurviditaṃ tadā narāḥ; savismitaṃ vākyamidaṃ nṛpo'bravīt

सर्वोपपन्नः पुरुषो मनोरमः; श्यामो युवा वारणयूथपोपमःविमुच्य कम्बू परिहाटके शुभे; विमुच्य वेणीमपिनह्य कुण्डले

sarvopapannaḥ puruṣo manoramaḥ; śyāmo yuvā vāraṇayūthapopamaḥvimucya kambū parihāṭake śubhe; vimucya veṇīmapinahya kuṇḍale

शिखी सुकेशः परिधाय चान्यथा; भवस्व धन्वी कवची शरी तथाआरुह्य यानं परिधावतां भवा;न्सुतैः समो मे भव वा मया समः

śikhī sukeśaḥ paridhāya cānyathā; bhavasva dhanvī kavacī śarī tathāāruhya yānaṃ paridhāvatāṃ bhavā;nsutaiḥ samo me bhava vā mayā samaḥ

वृद्धो ह्यहं वै परिहारकामः; सर्वान्मत्स्यांस्तरसा पालयस्वनैवंविधाः क्लीबरूपा भवन्ति; कथंचनेति प्रतिभाति मे मनः

vṛddho hyahaṃ vai parihārakāmaḥ; sarvānmatsyāṃstarasā pālayasvanaivaṃvidhāḥ klībarūpā bhavanti; kathaṃcaneti pratibhāti me manaḥ

अर्जुन उवाच · arjuna uvāca

गायामि नृत्याम्यथ वादयामि; भद्रोऽस्मि नृत्ते कुशलोऽस्मि गीतेत्वमुत्तरायाः परिदत्स्व मां स्वयं; भवामि देव्या नरदेव नर्तकः

gāyāmi nṛtyāmyatha vādayāmi; bhadro'smi nṛtte kuśalo'smi gītetvamuttarāyāḥ paridatsva māṃ svayaṃ; bhavāmi devyā naradeva nartakaḥ

इदं तु रूपं मम येन किं नु त;त्प्रकीर्तयित्वा भृशशोकवर्धनम्बृहन्नडां वै नरदेव विद्धि मां; सुतं सुतां वा पितृमातृवर्जिताम्

idaṃ tu rūpaṃ mama yena kiṃ nu ta;tprakīrtayitvā bhṛśaśokavardhanambṛhannaḍāṃ vai naradeva viddhi māṃ; sutaṃ sutāṃ vā pitṛmātṛvarjitām

विराट उवाच · virāṭa uvāca

ददामि ते हन्त वरं बृहन्नडे; सुतां च मे नर्तय याश्च तादृशीःइदं तु ते कर्म समं न मे मतं; समुद्रनेमिं पृथिवीं त्वमर्हसि

dadāmi te hanta varaṃ bṛhannaḍe; sutāṃ ca me nartaya yāśca tādṛśīḥidaṃ tu te karma samaṃ na me mataṃ; samudranemiṃ pṛthivīṃ tvamarhasi

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

बृहन्नडां तामभिवीक्ष्य मत्स्यरा;ट्कलासु नृत्ते च तथैव वादितेअपुंस्त्वमप्यस्य निशम्य च स्थिरं; ततः कुमारीपुरमुत्ससर्ज तम्

bṛhannaḍāṃ tāmabhivīkṣya matsyarā;ṭkalāsu nṛtte ca tathaiva vāditeapuṃstvamapyasya niśamya ca sthiraṃ; tataḥ kumārīpuramutsasarja tam

स शिक्षयामास च गीतवादितं; सुतां विराटस्य धनंजयः प्रभुःसखीश्च तस्याः परिचारिकास्तथा; प्रियश्च तासां स बभूव पाण्डवः

sa śikṣayāmāsa ca gītavāditaṃ; sutāṃ virāṭasya dhanaṃjayaḥ prabhuḥsakhīśca tasyāḥ paricārikāstathā; priyaśca tāsāṃ sa babhūva pāṇḍavaḥ

तथा स सत्रेण धनंजयोऽवस;त्प्रियाणि कुर्वन्सह ताभिरात्मवान्तथागतं तत्र न जज्ञिरे जना; बहिश्चरा वाप्यथ वान्तरेचराः

tathā sa satreṇa dhanaṃjayo'vasa;tpriyāṇi kurvansaha tābhirātmavāntathāgataṃ tatra na jajñire janā; bahiścarā vāpyatha vāntarecarāḥ