Mahabharata 4.15.28
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
ततस्तु सभ्या विज्ञाय कृष्णां भूयोऽभ्यपूजयन्साधु साध्विति चाप्याहुः कीचकं च व्यगर्हयन्
tatastu sabhyā vijñāya kṛṣṇāṃ bhūyo'bhyapūjayansādhu sādhviti cāpyāhuḥ kīcakaṃ ca vyagarhayan
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book