Loading
Mahabharata 4.22.26
तत आश्वासयत्कृष्णां प्रविमुच्य विशां पतेउवाच च महाबाहुः पाञ्चालीं तत्र द्रौपदीम्अश्रुपूर्णमुखीं दीनां दुर्धर्षः स वृकोदरः
tata āśvāsayatkṛṣṇāṃ pravimucya viśāṃ pateuvāca ca mahābāhuḥ pāñcālīṃ tatra draupadīmaśrupūrṇamukhīṃ dīnāṃ durdharṣaḥ sa vṛkodaraḥ
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book