Mahabharata 4.32.47

आनृशंस्यपरो नित्यं सुसुखः सततं भवगच्छन्तु दूतास्त्वरितं नगरं तव पार्थिवसुहृदां प्रियमाख्यातुं घोषयन्तु च ते जयम्

ānṛśaṃsyaparo nityaṃ susukhaḥ satataṃ bhavagacchantu dūtāstvaritaṃ nagaraṃ tava pārthivasuhṛdāṃ priyamākhyātuṃ ghoṣayantu ca te jayam

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.