Mahabharata 4.36.27

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एवमुक्त्वा तु कौन्तेयः सोऽवप्लुत्य रथोत्तमात्तमन्वधावद्धावन्तं राजपुत्रं धनंजयःदीर्घां वेणीं विधुन्वानः साधु रक्ते च वाससी

evamuktvā tu kaunteyaḥ so'vaplutya rathottamāttamanvadhāvaddhāvantaṃ rājaputraṃ dhanaṃjayaḥdīrghāṃ veṇīṃ vidhunvānaḥ sādhu rakte ca vāsasī

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.