Parva.Adhyaya 4.54

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

तं पार्थः प्रतिजग्राह वायुवेगमिवोद्धतम्शरजालेन महता वर्षमाणमिवाम्बुदम्

taṃ pārthaḥ pratijagrāha vāyuvegamivoddhatamśarajālena mahatā varṣamāṇamivāmbudam

तयोर्देवासुरसमः संनिपातो महानभूत्किरतोः शरजालानि वृत्रवासवयोरिव

tayordevāsurasamaḥ saṃnipāto mahānabhūtkiratoḥ śarajālāni vṛtravāsavayoriva

न स्म सूर्यस्तदा भाति न च वाति समीरणःशरगाढे कृते व्योम्नि छायाभूते समन्ततः

na sma sūryastadā bhāti na ca vāti samīraṇaḥśaragāḍhe kṛte vyomni chāyābhūte samantataḥ

महांश्चटचटाशब्दो योधयोर्हन्यमानयोःदह्यतामिव वेणूनामासीत्परपुरंजय

mahāṃścaṭacaṭāśabdo yodhayorhanyamānayoḥdahyatāmiva veṇūnāmāsītparapuraṃjaya

हयानस्यार्जुनः सर्वान्कृतवानल्पजीवितान्स राजन्न प्रजानाति दिशं कांचन मोहितः

hayānasyārjunaḥ sarvānkṛtavānalpajīvitānsa rājanna prajānāti diśaṃ kāṃcana mohitaḥ

ततो द्रौणिर्महावीर्यः पार्थस्य विचरिष्यतःविवरं सूक्ष्ममालोक्य ज्यां चिच्छेद क्षुरेण हतदस्यापूजयन्देवाः कर्म दृष्ट्वातिमानुषम्

tato drauṇirmahāvīryaḥ pārthasya vicariṣyataḥvivaraṃ sūkṣmamālokya jyāṃ ciccheda kṣureṇa hatadasyāpūjayandevāḥ karma dṛṣṭvātimānuṣam

ततो द्रौणिर्धनूंष्यष्टौ व्यपक्रम्य नरर्षभम्पुनरभ्याहनत्पार्थं हृदये कङ्कपत्रिभिः

tato drauṇirdhanūṃṣyaṣṭau vyapakramya nararṣabhampunarabhyāhanatpārthaṃ hṛdaye kaṅkapatribhiḥ

ततः पार्थो महाबाहुः प्रहस्य स्वनवत्तदायोजयामास नवया मौर्व्या गाण्डीवमोजसा

tataḥ pārtho mahābāhuḥ prahasya svanavattadāyojayāmāsa navayā maurvyā gāṇḍīvamojasā

ततोऽर्धचन्द्रमावृत्य तेन पार्थः समागमत्वारणेनेव मत्तेन मत्तो वारणयूथपः

tato'rdhacandramāvṛtya tena pārthaḥ samāgamatvāraṇeneva mattena matto vāraṇayūthapaḥ

ततः प्रववृते युद्धं पृथिव्यामेकवीरयोःरणमध्ये द्वयोरेव सुमहल्लोमहर्षणम्

tataḥ pravavṛte yuddhaṃ pṛthivyāmekavīrayoḥraṇamadhye dvayoreva sumahallomaharṣaṇam

तौ वीरौ कुरवः सर्वे ददृशुर्विस्मयान्विताःयुध्यमानौ महात्मानौ यूथपाविव संगतौ

tau vīrau kuravaḥ sarve dadṛśurvismayānvitāḥyudhyamānau mahātmānau yūthapāviva saṃgatau

तौ समाजघ्नतुर्वीरावन्योन्यं पुरुषर्षभौशरैराशीविषाकारैर्ज्वलद्भिरिव पन्नगैः

tau samājaghnaturvīrāvanyonyaṃ puruṣarṣabhauśarairāśīviṣākārairjvaladbhiriva pannagaiḥ

अक्षय्याविषुधी दिव्यौ पाण्डवस्य महात्मनःतेन पार्थो रणे शूरस्तस्थौ गिरिरिवाचलः

akṣayyāviṣudhī divyau pāṇḍavasya mahātmanaḥtena pārtho raṇe śūrastasthau giririvācalaḥ

अश्वत्थाम्नः पुनर्बाणाः क्षिप्रमभ्यस्यतो रणेजग्मुः परिक्षयं शीघ्रमभूत्तेनाधिकोऽर्जुनः

aśvatthāmnaḥ punarbāṇāḥ kṣipramabhyasyato raṇejagmuḥ parikṣayaṃ śīghramabhūttenādhiko'rjunaḥ

ततः कर्णो महच्चापं विकृष्याभ्यधिकं रुषाअवाक्षिपत्ततः शब्दो हाहाकारो महानभूत्

tataḥ karṇo mahaccāpaṃ vikṛṣyābhyadhikaṃ ruṣāavākṣipattataḥ śabdo hāhākāro mahānabhūt

तत्र चक्षुर्दधे पार्थो यत्र विस्फार्यते धनुःददर्श तत्र राधेयं तस्य कोपोऽत्यवीवृधत्

tatra cakṣurdadhe pārtho yatra visphāryate dhanuḥdadarśa tatra rādheyaṃ tasya kopo'tyavīvṛdhat

स रोषवशमापन्नः कर्णमेव जिघांसयाअवैक्षत विवृत्ताभ्यां नेत्राभ्यां कुरुपुंगवः

sa roṣavaśamāpannaḥ karṇameva jighāṃsayāavaikṣata vivṛttābhyāṃ netrābhyāṃ kurupuṃgavaḥ

तथा तु विमुखे पार्थे द्रोणपुत्रस्य सायकान्त्वरिताः पुरुषा राजन्नुपाजह्रुः सहस्रशः

tathā tu vimukhe pārthe droṇaputrasya sāyakāntvaritāḥ puruṣā rājannupājahruḥ sahasraśaḥ

उत्सृज्य च महाबाहुर्द्रोणपुत्रं धनंजयःअभिदुद्राव सहसा कर्णमेव सपत्नजित्

utsṛjya ca mahābāhurdroṇaputraṃ dhanaṃjayaḥabhidudrāva sahasā karṇameva sapatnajit

तमभिद्रुत्य कौन्तेयः क्रोधसंरक्तलोचनःकामयन्द्वैरथे युद्धमिदं वचनमब्रवीत्

tamabhidrutya kaunteyaḥ krodhasaṃraktalocanaḥkāmayandvairathe yuddhamidaṃ vacanamabravīt