Parva.Adhyaya 5.105

नारद उवाच · nārada uvāca

एवमुक्तस्तदा तेन विश्वामित्रेण धीमतानास्ते न शेते नाहारं कुरुते गालवस्तदा

evamuktastadā tena viśvāmitreṇa dhīmatānāste na śete nāhāraṃ kurute gālavastadā

त्वगस्थिभूतो हरिणश्चिन्ताशोकपरायणःशोचमानोऽतिमात्रं स दह्यमानश्च मन्युना

tvagasthibhūto hariṇaścintāśokaparāyaṇaḥśocamāno'timātraṃ sa dahyamānaśca manyunā

कुतः पुष्टानि मित्राणि कुतोऽर्थाः संचयः कुतःहयानां चन्द्रशुभ्राणां शतान्यष्टौ कुतो मम

kutaḥ puṣṭāni mitrāṇi kuto'rthāḥ saṃcayaḥ kutaḥhayānāṃ candraśubhrāṇāṃ śatānyaṣṭau kuto mama

कुतो मे भोजनश्रद्धा सुखश्रद्धा कुतश्च मेश्रद्धा मे जीवितस्यापि छिन्ना किं जीवितेन मे

kuto me bhojanaśraddhā sukhaśraddhā kutaśca meśraddhā me jīvitasyāpi chinnā kiṃ jīvitena me

अहं पारं समुद्रस्य पृथिव्या वा परं परात्गत्वात्मानं विमुञ्चामि किं फलं जीवितेन मे

ahaṃ pāraṃ samudrasya pṛthivyā vā paraṃ parātgatvātmānaṃ vimuñcāmi kiṃ phalaṃ jīvitena me

अधनस्याकृतार्थस्य त्यक्तस्य विविधैः फलैःऋणं धारयमाणस्य कुतः सुखमनीहया

adhanasyākṛtārthasya tyaktasya vividhaiḥ phalaiḥṛṇaṃ dhārayamāṇasya kutaḥ sukhamanīhayā

सुहृदां हि धनं भुक्त्वा कृत्वा प्रणयमीप्सितम्प्रतिकर्तुमशक्तस्य जीवितान्मरणं वरम्

suhṛdāṃ hi dhanaṃ bhuktvā kṛtvā praṇayamīpsitampratikartumaśaktasya jīvitānmaraṇaṃ varam

प्रतिश्रुत्य करिष्येति कर्तव्यं तदकुर्वतःमिथ्यावचनदग्धस्य इष्टापूर्तं प्रणश्यति

pratiśrutya kariṣyeti kartavyaṃ tadakurvataḥmithyāvacanadagdhasya iṣṭāpūrtaṃ praṇaśyati

न रूपमनृतस्यास्ति नानृतस्यास्ति संततिःनानृतस्याधिपत्यं च कुत एव गतिः शुभा

na rūpamanṛtasyāsti nānṛtasyāsti saṃtatiḥnānṛtasyādhipatyaṃ ca kuta eva gatiḥ śubhā

कुतः कृतघ्नस्य यशः कुतः स्थानं कुतः सुखम्अश्रद्धेयः कृतघ्नो हि कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः

kutaḥ kṛtaghnasya yaśaḥ kutaḥ sthānaṃ kutaḥ sukhamaśraddheyaḥ kṛtaghno hi kṛtaghne nāsti niṣkṛtiḥ

न जीवत्यधनः पापः कुतः पापस्य तन्त्रणम्पापो ध्रुवमवाप्नोति विनाशं नाशयन्कृतम्

na jīvatyadhanaḥ pāpaḥ kutaḥ pāpasya tantraṇampāpo dhruvamavāpnoti vināśaṃ nāśayankṛtam

सोऽहं पापः कृतघ्नश्च कृपणश्चानृतोऽपि चगुरोर्यः कृतकार्यः संस्तत्करोमि न भाषितम्सोऽहं प्राणान्विमोक्ष्यामि कृत्वा यत्नमनुत्तमम्

so'haṃ pāpaḥ kṛtaghnaśca kṛpaṇaścānṛto'pi caguroryaḥ kṛtakāryaḥ saṃstatkaromi na bhāṣitamso'haṃ prāṇānvimokṣyāmi kṛtvā yatnamanuttamam

अर्थना न मया काचित्कृतपूर्वा दिवौकसाम्मानयन्ति च मां सर्वे त्रिदशा यज्ञसंस्तरे

arthanā na mayā kācitkṛtapūrvā divaukasāmmānayanti ca māṃ sarve tridaśā yajñasaṃstare

अहं तु विबुधश्रेष्ठं देवं त्रिभुवनेश्वरम्विष्णुं गच्छाम्यहं कृष्णं गतिं गतिमतां वरम्

ahaṃ tu vibudhaśreṣṭhaṃ devaṃ tribhuvaneśvaramviṣṇuṃ gacchāmyahaṃ kṛṣṇaṃ gatiṃ gatimatāṃ varam

भोगा यस्मात्प्रतिष्ठन्ते व्याप्य सर्वान्सुरासुरान्प्रयतो द्रष्टुमिच्छामि महायोगिनमव्ययम्

bhogā yasmātpratiṣṭhante vyāpya sarvānsurāsurānprayato draṣṭumicchāmi mahāyoginamavyayam

एवमुक्ते सखा तस्य गरुडो विनतात्मजःदर्शयामास तं प्राह संहृष्टः प्रियकाम्यया

evamukte sakhā tasya garuḍo vinatātmajaḥdarśayāmāsa taṃ prāha saṃhṛṣṭaḥ priyakāmyayā

सुहृद्भवान्मम मतः सुहृदां च मतः सुहृत्ईप्सितेनाभिलाषेण योक्तव्यो विभवे सति

suhṛdbhavānmama mataḥ suhṛdāṃ ca mataḥ suhṛtīpsitenābhilāṣeṇa yoktavyo vibhave sati

विभवश्चास्ति मे विप्र वासवावरजो द्विजपूर्वमुक्तस्त्वदर्थं च कृतः कामश्च तेन मे

vibhavaścāsti me vipra vāsavāvarajo dvijapūrvamuktastvadarthaṃ ca kṛtaḥ kāmaśca tena me

स भवानेतु गच्छाव नयिष्ये त्वां यथासुखम्देशं पारं पृथिव्या वा गच्छ गालव माचिरम्

sa bhavānetu gacchāva nayiṣye tvāṃ yathāsukhamdeśaṃ pāraṃ pṛthivyā vā gaccha gālava māciram